زندان و مبارزه‌:

زندان رجایی شهر کرج زندانی امنیتی است، زندانیان این زندان هر چند از طریق تکنولوژیهای پیشرفته و دهها دوربین مدار بسته به شدت تحت مراقبت هستند، اما هدف این مراقبت ها به هیچ وجه حفظ امنیت جانی زندانیان سیاسی نیست، زندانیان سیاسی پیوسته مورد حمله زندانیان خطرناک قرار می گیرند که به واسطه ی جرایمی از قبیل قتل، مواد مخدر و ... در زندان نگهداری می شوند.

در حالی که بر طبق قوانین خود جمهوری اسلامی زندانیان جرایم خاص باید به صورت مجزانگهداری شوند، در زندان رجایی شهر کرج زندانیان سیاسی در کنار خطرناکترین افراد تحت خطرناکترین شرایط نگهداری می شوند.

انواع مواد مخدر به راحتی در زندان رجایی شهر خرید و فروش می شود. هر روز دهها تن از خطرناکترین افراد به این زندان آورده می شوند، چیزی به اسم حقوق زندانی در زندان رجایی کرج وجود ندارد،از سویی دیگر زندانیانی هستند که حامل بیماری و ویروس های خطرناک از قبیل هپاتیت و ایدز هستند، بهداشت زندان در حد زیر صفر قرار دارد. وحشت کامل بر این زندان حاکم است و بسیاری از زندانیان سیاسی را به حد جنون رسانیده است.

مامورین زندان به زندانیان اجازه نمی دهند مددکارانی که به منظور مراقبت های روانی به ندرت به این زندان سر می زنند را ملاقات نمایند و کسانی که اعتراض می کنند به شدت تهدید می شوند.

سیستم و دستگاه قضایی در رسانه های همگانی وانمود می کنند که کلیه حقوق زندانیان را به رسمیات شناخته و عملی می کنند، اما ما اعلام می کنیم که هیچ یک از این تبلیغات صحت نداشته و ندارد.

هویت سیاسی زندانیان سیاسی و عقیدتی به رسمیت شناخته نمی شود، محدودیت های غیر قانونی بر وکلای این زندانیان به شدت ادامه دارد. از سوی دیگر برخی از نهاد های ایرانی که خود را مدافع حقوق بشر می دانند نیز در مقابل این وضعین ناعدلانه ساکت نشسته اند.

بی عملی و بی موضعی این نهادها برای ما مشخص شده است اما ما زندانیان سیاسی کُرد هر اندازه هم که تحت فشار و تهدید مرگ و انتقال به سلول های انفرادی قرار داشته باشیم این وضعیت را غیر قابل قبول می دانیم و وجدانهای بیدار در راستای دفاع از حقوق خود مخاطب قرار می دهیم.

زندانیان سیاسی کُرد در زندان رجایی شهر کرج

شنبه‌ 4 آبان 1387 برابر با 25 اکتبر 2008

کومیته‌ی پشتیوانی له‌ گیراوانی سیاسی و مه‌ده‌نی کورد:له‌ سه‌ر ناوی گیراوانی سیاسی پارتی کرێکارانی کوردستان و پارتی ژیانی ئازادی کوردستان "هه‌ڤاڵ هارون"له‌ گرتوخانه‌ی ره‌جایی شه‌هری که‌ره‌جه‌وه‌ له‌ لێدوانێک دا بۆ رای گشتی، هه‌ڵس و که‌وتی هۆڤانه‌ی رژیمی تورکیا سه‌باره‌ت به‌ سه‌رۆکی پارتی کرێکارانی کوردستان به‌ڕێز عه‌بدوڵڵا ئۆجالان به‌ توندی شه‌رمه‌زار ده‌کات .

ده‌قی لێدوانه‌که‌ که‌ به‌ ده‌ستی کومیته‌ی داکۆکی کردن له‌ گیراوانی سیاسی و مه‌ده‌نی کورد گه‌یشتوه‌ به‌م شێوه‌یه‌:

ئێمه‌ وه‌کو گیراوانی پارتی کرێکارانی کوردستان و پارتی ژیانی ئازادی کوردستان ئه‌و هه‌ڵس و که‌وته‌ هۆڤانه‌ی ده‌رحه‌ق به‌ سه‌رۆکایه‌تیمان ئه‌نجام دراوه‌ به‌ کرده‌وه‌یه‌کی چه‌په‌ڵ و نامرۆڤانه‌ی ده‌زانین،رژیمی فاشیستی تورکیا به‌و نزیکایه‌تیه‌ چه‌وته‌ به‌ کرده‌وه‌ له‌ به‌رامبه‌ر ئیراده‌ی گه‌لی کورد دا راوه‌ستاوه‌و له‌ هه‌مانکاتیشدا به‌ ده‌ستی خۆیان گۆری خۆیان هه‌ڵکه‌ند.

ئێمه‌ ده‌زانین که‌ دژکرده‌وه‌ی گه‌له‌که‌مان زۆر گران ده‌بێت، هه‌ڵس و که‌وتی له‌و شێوه‌یه‌ ده‌گه‌ڵ رێبه‌ر ئاپۆ پێشانده‌ری ئه‌وپه‌ڕی لاوازی ده‌وڵه‌تی تورکیایه‌ و ئه‌وه‌ ده‌سه‌لمێنێت که‌ ئه‌و رژیمه‌ له‌ به‌رامبه‌ر بزاڤی ئێمه‌ و گه‌له‌که‌مان دا به‌ چۆک داهاتوه‌،بۆیه‌ به‌ هیوایه‌کی گه‌وره‌وه‌ ده‌خوازین سه‌رهه‌ڵدان له‌ هه‌ر ده‌ڤه‌رێکی وڵات به‌رده‌وام بێت و خاوه‌ن ده‌رکه‌وتنێکی مه‌زن له‌ سه‌رۆکایه‌تی بێته‌ ئاراوه‌.

تورکیا خۆی بۆ شه‌ڕێکی نوێ ئاماده‌ ده‌کات و ئه‌و پیلانه‌ش که‌ له‌ ساڵی 99 وه‌ ده‌ستی پێکردوه‌ هه‌ر ده‌م به‌ شێوازێکی جیاواز خۆی ده‌رده‌خات،بۆیه‌ پێویسته‌ گه‌لی کورد به‌ هۆشیارێکی له‌راده‌به‌ده‌ر به‌رامبه‌ر به‌و ره‌وشه‌ هه‌ڵس و که‌وت بکات،هه‌روه‌ها گه‌لمان له‌ رۆژهه‌ڵاتی کوردستانیش به‌رامبه‌ر به‌وه‌ بێده‌نگ نامێنێت.

ئێمه‌ له‌ گرتوخانه‌کانی رۆژهه‌ڵاتی کوردستان و ئێران بێزاری خۆمان له‌ به‌رامبه‌ر داگیرکاری و ئه‌و هه‌ڕه‌شانه‌ی که‌ به‌ سه‌ر رێبه‌ر ئاپۆ دا به‌رده‌وامن،ده‌رده‌بڕین و ئه‌و نزیکایه‌تیه‌ به‌ شکه‌نجه‌ی خۆمان و سه‌رجه‌م گه‌لی کورد هه‌ڵده‌سه‌نگێنین.

دوژمن ده‌یهه‌وێ ئه‌و چه‌شنه‌ ره‌فتارانه‌ بۆ گه‌لی کورد ئاسایی کاته‌وه‌و له‌و چوارچێوه‌ دا بۆ به‌رفراوان کردنه‌وه‌یان هه‌وڵ بدات،به‌ڵام هه‌ڵوێستی ئێمه‌ به‌رخۆدان له‌ به‌رامبه‌ر ئه‌و کولتوره‌ دایه‌ و هیچ کات قه‌بوڵی ناکه‌ین.

هه‌ڤاڵ هارون له‌ سه‌ر ناوی گیراوانی پارتی کرێکارانی کوردستان و پارتی ژیانی ئازادی کوردستان

گرتوخانه‌ی رجایی شاری که‌ره‌ج

25 اکتبر 2008

اخیرا "انجمن دفاع از حقوق زندانیان" گزارش سالانه‌ای در ارتباط با وضعیت زندانهای جمهوری اسلامی منتشر ساخته‌ است،جمعی از زندانیان سیاسی زندان سنندج در واکنش به‌ مفاد این گزارش و به‌ منظور پیگیری خواسته‌های خود نامه‌ سرگشاده‌ای به‌ کمیته‌ ارسال و در آن ضمن تشریح دقیق شرایط به‌ شدت اسفناک زندان سنندج به‌ انتقاد از گزارش انجمن پرداخته‌اند.

این زندانیان در پایان نامه‌ خود خواستار دیدار سازمانهای حقوق بشر از این زندان شده‌ و اعلام داشته‌اند که‌ همچنین این سازمانها به‌ مقامات فشار آورند تا راه بر تحقیق در باره‌ شرایط ناگوار زندانها ی سراسر کشور گشوده‌ شود.

نامه‌ سرگشاده‌ی شماری از زندانیان سیاسی زندان سنندج

 خطاب به‌ سازمانهای مدافع حقوق بشر

گزارش ساليانه سازمان موسوم به  "انجمن دفاع از حقوق زندانيان" در مورد وضعيت زندان هاي كشور در سال 86 پس از 6 ماه تاخیر و در مهر ماه سال 87 منتشر شد. با علم به اينكه اين نوشتار قصد ندارد به نقد موشكافانه اين گزارش بپردازد اما معتقد است كه موارد ذكر شده زير به عنوان مشاهدات جمعي از زندانيان سياسي كه مدت طولاني اي در زندان سنندج به سر مي برند را از جمله مصاديق واقعي نحوه نگهداري زندانيان و آن هم در يكي از زندانهاي كشور مي داند و در صدد است تا به اينگونه ميزان تفاوت آمار و ارقام درج شده در گزارش مزبور را با اعمال فشارهايي كه در عينيت سياستهاي سازمان زندانها بر زندانيان اعمال مي شود، نشان دهد.
زندان سنندج به طور كلي از 11 بند تشكيل شده است، بند 2و3 معمولا محل نگهداري معتادين و مكاني است براي تنبيه كساني كه خلاف زندان داشته يا تمرد از دستور نمايند.اين بندها به نسبت وضعيت مناسبي دارد و به اصطلاح ،مجرمانی که‌ مرتکب جرایم سبك شده‌اند،در آن نگهداري مي شوند. بند 5 معمولا محل نگهداري جرم هاي سنگين و كساني است كه مرتكب قتل شده اند. زندانيان كم سن وسال در بند 6 كه معروف به بند جوانان است به سر مي برند. قرنطينه بند 7 و مختص به كساني است كه تازه وارد زندان مي شوند و بايد مدتي را در آنجا به سر برند كه وضعيتي به مراتب دهشناك دارد. بند 8 محل نگهداري نظامياني است كه مرتكب جرمي شده اند و به بند نظام معروف است. بند 9 محل نگهداري زندانيان زن و دو بند باقي مانده نيز يكي معروف به بند پاك يك است كه به ظاهر زندانياني را در بر مي گيرد كه وضعيت سالمي داشته و بند پاك 2 كه بيشتر اتهامشان سياسي است را شامل مي شود و به بند سياسي معروف است. هر چند كه بعضي از متهمين سياسي  در بند هاي ديگري كه ذكر شد نیز نگهداري مي شوند.
علاوه بر قسمت اداري چند دخمه ديگر هم در قسمتي از زندان وجود دارد كه معروف به انفرادي است. نبايد اينگونه تداعي شود كه شمارش اين بندها به معناي تفكيك و نگهداري زندانيان به نسبت جرم و بزه ارتكابي است. بندها معروف به عباراتي هستند كه ذكر شد اما محتواي آن تركيبي از مجرمين مختلفي است كه محل تردد آنها بجز بندهاي قرنطينه و پاك يك، مشترك و همزمان است. از مجموع اين بندها 4 بند آن به صورت سالن و مابقي از چندين اتاق تشكيل شده اند.
 به منظور عدم طولاني شدن متن تنها به‌ شرح وضعيت شكلي بند پاك 2  و بند 4  كه به صورت اتاقي و نسبت به ساير بندها و ضعيت مناسب تري دارد اشاره‌ میشود.
 بند پاك 2 سالن مانند و حدود تقريبي آن 7 متر عرض در 17 متر طول مي باشد. در انتهاي بند نمازخانه كه يك اتاق كوچك است و سرويس بهداشتي وجود دارد. با اينكه كل موجودي تخت هاي بند، 47 تخت است در حال حاضر 92 نفر در اين بند به سر مي برند كه مابقي به صورت كف خواب در كف سالن و نمازخوانه مشغول سپري كردن دوران كيفري خود مي باشند. از مجموع 92 زنداني موجود در بند پاك دو،56 تن سياسي و مابقي مجرمانی  از قبيل قتل، دزدي و چك مي باشند. براي كل 92 نفر زنداني موجود در اين بند يك دوش حمام، 3 دستشويي و 2 شير آب براي شستن ظروف و البسه وجود دارد. براي مجموع 92 نفر زنداني اين بند يك گوشي تلفن در نظر گرفته شده كه هر نفر در روز تنها 4 دقيقه فرصت مكالمه فقط با شماره هايي دارد كه توسط شخص معيني گرفته مي شود  و در دفتر مخصوصي ثبت و بايگاني مي گردد. براي كل 92 نفر زنداني اين بند يك هواخوري به ابعاد 6×17 متر وجود دارد. نبايد كتمان كرد كه وضعيت مورد اشاره بند پاك 2 بهتر از ساير بندهاي زندان است و چه بسا زندانياني وجود دارند كه به خاطر انتقالشان به اين بند حاضر به چاپلوسي در برابر زندانبانان هستند و حتي پيشنهاد وقيحانه زندان بانان مبني بر كنترل رفتار زندانيان سياسي در قبال انتقال آنها به بند سياسي ها را مي پذيرند. بند 4 نيز از 6 اتاق حدودا 4×3 و يك نمازخانه در انتهاي بند تشكيل شده است و در هر اتاق 9 تخت وجود دارد كه يكي از تختها به محلي براي نگهداري ظروف و وسائل عمومي اختصاص يافته و در واقع 8 تخت آن قابل استفاده است، در نمازخانه نيز حدود 20 تخت تعبيه شده است كه در مجموع 68 تخت وجود دارد .
هر چند كه ظرفيت قانوني بند 4 بر اساس تختهاي هر اتاق 48 نفر است اما در حال حاضر 125 نفر در اين بند نگه داري مي شوند، به صورت تقريبي در هر اتاق  8 نفر روي تخت 5 نفر كف اتاق و 2 تا 3 نفر نیز داخل كريدور و نماز خانه مي خوابند . جرم اين افراد از مواردی همچون قتل و سرقت و تجاوز به عنف تا مهريه و چك و تصادف و سياسي را شامل  مي شود . كل 125 زنداني موجود در بند 4 از يك دوش حمام،3 دستشويي و 3 شير آب براي شستن ظرف و لباس استفاده مي كنند . به‌جز شير حمام كه سرد و گرم است شيرهاي آب موجود در دستشويي و روشويي فقط آب سرد دارد كه در فصل سرماي سنندج معمولاً زندانيان شستن لباس و صورت را با انتظاري چند روزه تا هنگام نوبت حمامشان به تاخير مي اندازند . براي كل زندانيان اين بند نيز يك گوشي تلفن وجود دارد كه مثل ساير  بند ها تنها فرصتی 4 دقيقه اي در روز به هر نفر جهت تماس با خانواده و آشنايان داده مي شود. اسفناكتر از كل اين موارد هوا خوري اين بند است. بند 4 و5 مشتركاً داراي يك هوا خوري مي باشد،با لحاظ كردن جمعيت حدود صد نفري زندانيا ن بند 5 به اين نتيجه مي رسيم كه حدود 225 نفر زنداني از يك هوا خوري استفاده مي كنند . مطمئناً به سختي باور خواهيد كرد اگر بخوانيد كه كل فضاي هوا خوري مشترك بند هاي 4 و 5 حدود 6 *20 متر است . ديدني تر اينكه از جمعيت 225 نفري كه در هنگام آمارگیری اجباراً به هوا خوري فرستاده مي شوند ،حدود 150 نفر سيگار به دست و به هنگام خواندن اسمشان در هنگام آمار از سر و كول همديگر بالا مي روند.
 به‌جز بند نظام كه تازه ساخت است،وضعيت نگه داري ساير زندانيان در ساير بند ها به مراتب بدتر از اين دو بند است . هر چند كه چند دوش ديگر نیز در حمام عمومي زندان وجود دارد اما به علت استفاده عمومي زندانيان و ترس از انتقال بيماري معمولاً كمتر ازآن استفاده مي شود .
كليه بند ها و قسمتهاي مختلف زندان مجهز به  دوربين هاي مدار بسته و بعضي بند ها از نعمت وجود دوربين هايي با قدرت زوم بالا و شنود برخوردار است. وضعيت غذا بسيار تاسف بار و از لحاظ كمي و كيفي مطلقاً جوابگوي نيازهاي غذايي زندانيان نيست و فاقد ارزش غذايي است. دستيابي زندانيان به مواد مخدر و قرص هاي روان گردان در داخل زندان به حدي آسان است كه بعضي از زندانياني كه سالم وارد زندان شده اند به زعم خود و براي رهايي از تحمل فشار حبس به استفاده از اين مواد روي مي آورند، اين افراد جداي از تعداد فراوان مجرميني هستند كه آلوده به اين مواد وارد زندان مي شوند . عدم تفكيك جرائم و نگه داري فله اي و مخلوط زندانيان خطرات جدي و جبران ناپذير روحي و جسمي را متوجه آنان نموده است ، حتي در بعضي موارد تهديد امنيت جاني زندانيان از جانب مجرمين خطرناك ، قاتلين و اوباش در حد ضرب و شتم هاي منجر به‌ بي هوشي نیز مشاهده شده است.
برنامه‌ی صدور اجازه‌ی مرخصي به زندانيان نامرتب و فاقد هیچگونه‌ اصول خاصي است. در اين ميان مرخصي به زندانيان سياسي،حق آنها در استفاده از مواد قانوني همچون ماده 38 (عفو مشروط)، استفاده از حق قانوني تفكيك جرم و محل نگه داري مناسب ، انتقال بي مورد زندانيان سياسي از زندان عمومي به انفرادي هاي اطلاعات ، استفاده بيشتر از ملاقات حضوري با خانواده،استفاده دلخواه و مناسبتر از تلفن،نشريات و وسايل صوتي ناديده گرفته مي شود.
 وضعيت قضايي پرونده زندانيان و مخصوصاً متهمين سياسي حكايت از ناعدالتيهايي دارد كه خود داستان مفصل ديگري است. با اين حال سومين گزارش سازمان انجمن دفاع از حقوق زندانيان ، در حالي بعد از گذشت شش ماه از سال منتشر مي شود كه تنها مصداق زنداني در آن آقاي عمادالدين باقي و تنها زندان مورد اشاره اين گزارش جهت استناد به وضعيت و فضاي نگه داري زندانيان ، زندان اوين مي باشد. فارغ از احترامي كه به حقوق شهروندي هر شخص زنداني در هر زندان كشور قائليم بر اين باوريم كه تلاش براي ارائه گزارش از سوي نهادي كه براي خود مرجعيت قائل است، بايد در حد گستردگي 270 زندان عمومي كشور ، هزاران زندان نهادهاي امنيتي و ضابطان قضايي و 150 هزار زنداني سراسر ايران باشد. همگي نيز بر اين امر واقفيم كه زندان اوين به علت قرار داشتن در مركز كشور و احتمال بازرسي هاي ناظران و خبرنگاران داخلي و خارجي بصورت دكوري درآمده و مجرمين خاصي در آنجا نگه داري مي شوند فلذا نمي تواند معيار و مقياسي مناسبي براي بقيه زندانهاي كشور باشد.
 آن بخش از گزارش كه معتقد است براي هر زنداني در ايران 5 متر مربع فضا در نظر گرفته شده و از اين گله دارد كه با استاندارد جهاني 10 متر مربع براي هر نفر فاصله دارد حكايت از اين دارد كه داده اي موجود اين انجمن از وضعيت زندانهاي كشور فقط مربوط به زندان اوين و منحصراً بند 350 يعني محل نگه داري آقاي عمادالدين باقي بعنوان رئيس پيشين اين سازمان است. با نهايت احترام به مقاومت و پايمردي آقاي باقي لازم به ذكر مي دانيم كه پرس و جو و تحقيقات ما جهت روشن تر نمودن ناديده گرفتن رنج و محنت ساير زندانيان در اين گزارش حاكي از آن است كه بند 350 از 6 اتاق به ابعادي در حدود 8*6 تشكيل شده است كه در هر اتاق معمولاٌ بين 3 تا 6 نفر نگه داري مي شوند داراي 2 دوش حمام 3 دستشويي و هوا خوري است. با احتساب كل اين فضا حدوداً همان عدد 5 متر مربع براي هر نفر كه در گزارش ذكر شده است به دست مي آيد . گفته صريح خانم غيرت به عنوان رئيس انجمن مزبور مبني بر اينكه بيشتر آمار و هشدارهاي ارائه شده در گزارش مربوط به گفته ها و محاسبه هاي مقامات قضايي و سايت سازمان زندانهاست دليلي بر فقر اطلاعاتي انجمن از وضعيت زندانهاي كشور ، برخورد سليقه اي با گزارشات ارسال شده و نشان از انفعال و ترس اعضای هيئت مديره از پيگيري و انعكاس واقعيتهاي موجود در زندانهاي كشور است.
مکررا با آقاي صالح نيكبخت سخنگوي اين انجمن که‌ وكالت چندين نفر از زندانيان سياسي در زندان سنندج را بر عهده دارد در مورد وضعيت نگه داري زندانيان  اين زندان  گفت وگو شده و دليل عدم انعكاس این گفت و گوها در گزارشات اين نهاد نشان غير اصيل و گزينشي بودن گزارشات مزبور در مورد وضعيت زندانهاي كشور است.
 ناديده گرفتن رنج و محنت ساير زندانيان به قيمت مطرح كردن شخص يا سازمان خاصي را به همان ميزان ناموجه مي دانيم كه تعقيب قضايي آمران و عاملان جفاي به زندانيان در زندانهاي كشور و مخصوصاً زندان سنندج را موجه ارزيابي مي كنيم.
شرف مبارزاتي و اميد به برملا شدن عيني اين موارد ضد بشري را گواه صداقت آنچه خوانديد مي دانيم و  از نهاد هاي حقوق بشري داخلي و خارجي كه جرأت انعكاس واقعيتهاي موجود در زندانهاي كشور را دارند، عاجلانه دعوت مي نماييم كه بر مقامات قضايي و سياسي ايران فشار آورند تا مقدمات بازرسي از كليه زندانهاي كشور،علي الخصوص زندانهاي نهادهاي امنيتي را براي آنان و خبرنگاران فراهم نمايند.

جمعي از زندانيان سياسي زندان سنندج 

چهارشنبه‌ 24 مهر 1387
 

کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

بیانیه‌ شماره‌ 17

با آغاز اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد تکاپوی بزرگی در میان فعالان مدنی و حقوق بشر کردستان به‌ منظور پشتیبانی از اعتصاب کنندگان و رساندن خواستهای مشروع آنان به‌ رسانه‌ها و نهادهای حامی حقوق بشر آغاز شد،تلاش فعالان در چارچوب تاسیس کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد به‌ نتیجه‌ رسیده‌ و بنا بر اجماع طیف بسیار وسیعی از فعالان،نهادها و سازمانهای فعال در کردستان تصمیم گرفته‌ شد تا کمیته‌ مزبور مسولیت  حمایت و اطلاع رسانی در ارتباط با موضوع اعتصاب غذا را به‌ عهده‌ بگیرد.

کمیته‌ با تلاش پیگیر خود و اعتمادی که‌ از جانب تمامی طیفهای زندانیان اعتصاب کننده‌ به‌ خود جلب کرد موفق شد تا آخرین روز اعتصاب به‌ بهترین وجه ممکن به‌ هماهنگ ساختن حمایت ها از اعتصاب کنندگان و اطلاع رسانی در مورد این رویداد تاریخی بپردازد.

پس از پایان گرفتن پیروزمندانه‌ ی  اعتصاب غذا و با این امید که‌ حاکمیت با نظرگاهی مثبت به‌ خواست های 6 گانه‌ اعتصاب کنندگان مینگرد،اجماع عمومی فعالان بر انحلال کمیته‌ و محول ساختن اطلاع رسانی رویدادها و واکنشهای جامعه‌ مدنی،زندانیان و حاکمیت به‌ دیگر نهادهای مدافع حقوق بشر بود،اما طی روزهای گذشته‌ و با انتشار اخبار بسیار نگران کننده‌ای از رفتار خشونت آمیز حاکمیت با اعتصاب کنندگان و بیم از گسترش این رفتار سرکوب گرانه‌ به‌ تمامی زندانیان اعتصاب کننده‌،کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذا ی زندانیان سیاسی و مدنی کرد انحلال خود را به‌ تعویق می اندازد و تحت عنوان کمیته‌ پیگیری اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد تا اطلاع ثانوی همچنان به‌ اطلاع رسانی و حمایت پیگیر از زندانیان اعتصاب کننده و خواستهای آنان خواهد پرداخت.

امیدواریم اصحاب رسانه‌ها و نهادهای حامی حقوق بشر نیز هـچنان مساله‌ پیگیری وضعیت و خواستهای زندانیان کرد را در کانون توجهات خود قرار داده‌ و بتوانیم جهت افشاگری رفتار سرکوب گرانه‌ حاکمیت نسبت به‌ تشدید سرکوب زندانیان کرد گامی رو به‌ پیش برداریم.

                                                                            چهارشنبه‌ ۲۴ مهر برابر با ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸

کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

 پس از 45 روز مقاومت

پایان موقت اعتصاب غذای سراسری

 پس از گذشت 45 روز از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد در زندانهای مختلف،سر انجام این زندانیان دیروز با صدور بیاننامه‌ای تحت عنوان"محکوم به‌ پیروزی هستیم" که‌‌ به‌ منظور انتشار عمومی در اختیار کمیته‌ گذارده‌اند،از تصمیم خود مبنی بر "توقف موقت اعتصاب غذا"خبر داده‌ و اعلام داشتند که‌ با دست یافتن به‌ پاره‌ای از مقاصدشان و درخواست بسیاری از شخصیتها و فعالان و سازمانهای حقوق بشری و سیاسی مبنی بر به‌ خطر نیفتادن جان اعتصاب کنندگان، مطالبات خود را از طرق مدنی دیگری پیگیری خواهند کرد.

زندانیان یادآور شدند که‌ طی این 45 روز حداقل 100 تن از زندانیان سیاسی و مدنی با افکار و گرایشات گوناگون در اعتصاب غذا شرکت جسته‌ و پیروزی تاریخی بزرگی در روند مبارزات مسالمت آمیز رقم زده‌اند و  با بیان مجدد اهداف شان از آغاز اعتصاب غذا،هشدار داده‌ اند که‌ در صورت تداوم فضای کنونی و اصرار حاکمیت بر سرکوب و تنگ کردن عرصه‌ بر  فعالیتهای مدنی و مسالمت آمیز سیاسی،بر آورده‌ نساختن خواست های اعتصاب کنندگان و یا ایجاد فشار بر زندانیان شرکت کننده‌ در اعتصاب "مجددا با اراده‌ای پولادین و در ابعادی بسیار گسترده‌تر" به‌ اعتصاب غذای نامحدود دیگری دست خواهند زد.

همچنین اعتصاب کنندگان با ابراز نگرانی از روند به‌ شدت نگران کننده‌ صدور و اجرای احکام اعدام کودکان زیر 18 سال و فعالان سیاسی و مدنی، تداوم بازداشت فعالان حقوق بشر ،زنان و دانشجویان اعلام داشته‌ اند که‌ تمام این موارد " وضعیت فاجعه‌ باری پیش آورده‌ است که‌ در صورت تداوم، شرایط به‌ گونه‌ ای انفجار آمیز رقم خواهد خورد و دیگر نمیتوان پایانی برای آن متصور شد.

در پایان زندانیان اعتصاب کننده‌ از تمام کسانی که‌ به‌ هر نحو و طی این 45 روز پشتیبان و حامی آنان بوده‌ و خواهند بود،تشکر به‌ عمل آورده‌ و خطاب به‌ "ملت" و "همرزمان" خود، ایمان عمیق به‌ مبارزه‌ و اتحاد صفوف شان را یادآور میشوند.

متن بیانیه‌ از قرار ذیل است:

محکوم به پیروزی هستیم

با این ایمان،  اعتصاب غذایمان را شروع کردیم.با باوری عمیق به اهداف وآرمان هایمان،این شیوه مبارزه را برگزیدیم تا به آنان که حقوق انسانی مان را سلب نموده اند،انسان بودن مان و انسان بودنشان را یاد آوریم.مومنانه در این راه قدم نهادیم تا استواری عقیده،استحکام اراده و ایمان به تداوم مبارزه را ثابت نماییم.آزار جسم را بر خود هموار نمودیم تا نشان دهیم آزارهای جسمی،شکنجه ها و تعذیب های بدنی خللی در اراده‌ی ما وارد نساخته است.چهل و پنج روز را در ارومیه،تهران،سنندج،سقز و مهاباد،مریوان و ماکو، روحی یکسان شدیم تا بر یگانگی خود تاکیدی دوباره کنیم.چهل و پنج روز فریادی شدیم تا بانگ بلند حق خواهی امان را به گوش قدرت مداران برسانیم.

امید به تداوم مبارزه،گذشت این چهل و پنج روز را بر ما بسی سهل نمود،اگر سختی بود؛ وضعیت یاران دربند مان بود،یارانی که به بندهای انفرادی انتقال یافتند  یا مورد ضرب و شتم و توهین قرار گرفتند.

امید به دستیابی به حقوق انسانی ،گذشت این روزها را بر ما بسی سهل نمود،اگر سختی بود؛ سکوت قدرت مداران در مقابل فریاد حق خواهی مان بود.

باور به حقانیت آرمان ها و راهمان ،گذشت این چهل و پنج روز را بر ما سهل نمود،اگر سختی بود؛ سکوت برخی مدعیان حق در مقابل حق خواهی مان بود.

این چهل و پنج روز دلگرم بودیم،چون صدایی گرم از دور گرمابخش مبارزه امان بود،چون پشتیبانی بسی از بزرگان،دلسوزان و عزیزان امیدبخش ما بود و دلگرم بودیم چون فریاد ما در زندان با فریادهای گرم بیرون از زندان هم نوا شده بود.

 طی این چهل و پنج روز هم آوای اتحادی بزرگ بودیم ، حداقل 100 تن از یاران و همرزمان مان با افکار و گرایشات گوناگون در اعتصاب غذا شرکت جسته‌ و پیروزی تاریخی بزرگی در روند مبارزات مسالمت آمیز رقم زده شد که‌ بیگمان هم اکنون و در آینده‌ شاهد نتایج آن بوده‌ و خواهیم بود.

 و اکنون در آستانه چهل و پنجمین روز غذا ؛

اعلام می کنیم بنا بر خواست شخصیت ها و رهبران ملی که نسبت به وضعیت ما ابراز نگرانی کرده و عنوان نموده اند که زندانیان سلامت جسمی خود را به خطر نیندازند،و همچنین بنا به اجماع بسیاری از بزرگان، فعالان مدنی، حقوق بشر،فعالان زن و همچنین سازمان ها و نهادهای حقوق بشری موقتا پایان اعتصاب غذای خود را اعلام  کرده و اعلام می کنیم که ما توانستیم به پاره‌ای از مقاصدمان دست یابیم ،ما توانستیم با یگانگی خود و پشتیبانی بسیاری از بزرگان ،شخصیت ها ، سازمان ها و نهادها، صدای خویش را به افکار عمومی  در ایران و جهان برسانیم.

ما اعلام می داریم که همچنان بر خواسته های شش گانه خود مبنی بر؛

1 - اعتراف حاکمیت به هویت سیاسی ومدنی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی و در پیش گرفتن رفتاری شرافتمندانه با آنان .
2 - تجدید نظر در اعدام دسته جمعی زندانیان وتوقف فوری اجرای احکام اعدام کلیه زندانیان سیاسی و مدنی

3- پایان دادن به شکنجه ،آزار ورفتارهای غیر انسانی و ناشایست نسبت به کلیه زندانیان
4 - پایان دادن به‌ تبعیضات ملی مذهبی و جنسیتی میان زندانیان سیاسی و مدنی وهم چنین تبعید آنان و بهبودی شرایط زندان

5-  تحت نظارت قرار گرفتن زندان های سر اسر ایران بدون هیچ گونه محدودیتی تحت نظارت سازمانهای حقوق بشری داخلی و جهانی

6-  اصلاحات اساسی در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در جهت تحقق مبانی مسلم حقوق بشر و رعایت اصل انصاف، مورد اصلاحات اساسی قرار گیرد                                    

با اصرار هر چه‌ تمامتر تاکید می کنیم و در آینده نیز به شیوه های مختلف مبارزه‌ ی مدنی پیگیر خواسته ها و مطالبات خود خواهیم بود در این مسیر خواستار پشتیبانی گسترده‌ی مردم و نهادها و سازمانهای مدافع حقوق بشر هستیم  و به حاکمان هشدار  می دهیم؛ در صورت تداوم سیاست ها ی قبلی اشان و وعدم برآورده ساختن خواسته های مان ،

فشار ،شکنجه‌ و ادامه‌ تبعیض بر همرزمان اعتصاب کننده‌ امان،

تداوم وضعیت وخیم حقوق بشر در بعد سراسری و بویژه‌ در کردستان،

بازداشت فعالان سیاسی و مدنی و حقوق بشر و زنان،

تداوم صدور احکام اعدام و یا عدم توقف اجرای حکم اعدام فعالان سیاسی و مدنی و کودکان زیر 18 سال،

 وضعیت فاجعه‌ باری پیش آورده‌ است که‌ در صورت تداوم شرایط به‌ گونه‌ ای انفجار آمیز رقم خواهد خورد و دیگر نمیتوان پایانی برای آن متصور شد.

همچنین اعلام میداریم که‌ در صورت تداوم وضعیت کنونی و عدم اصلاح رفتار حاکمان ، ما نیز به‌ نوبه‌ خود،مجددا و با ارداه‌ای پولادین و در ابعادی بسیار گسترده‌تر، اعلام اعتصاب  کرده و در این راه از جان خویش نیز مایه می گذاریم و تا به‌ آخر ادامه‌ خواهیم داد.

ما خود را سپاسگذار شخصیت ها و بزرگانی می دانیم که در این مدت و به‌ هر نحو به حمایت از ما پرداختند و همچنین  از سازمان ها و نهادهای حقوق بشری،رسانه‌ها و به‌ ویژه‌ اعضای کمیته‌ای که‌ در طول 45 روز مبارزه‌ ما همواره‌ امانت دار اعتمادمان بودند ،تشکر می نماییم، همچنین اعلام میکنیم که‌ خلایی که‌ هم اکنون  به‌ ویژه‌ در کردستان از لحاظ فقدان سازمان و نهادهای پیگیر حقوق بشری احساس میشود،باید با نگرشی معاصر به‌ مقوله‌ حقوق اساسی و بنیادین انسانها،فورا جبران گردد.

در پایان  مجددا خطاب به‌ ملت خود و همرزمان مان ایمان عمیق خود به‌ مبارزه‌ و اتحاد هر چه‌ گسترده‌تر صفوفمان را فارغ از هر گونه‌ نگرش فکری و سیاسی یادآور شده‌ و مصرانه‌ اعلام می داریم که‌ محکوم به پیروزی هستیم!

زندانیان سیاسی و مدنی کرد

پنجشنبه‌  ۱۸ مهر ۱۳۸۷ برابر با ۸ اکتبر ۲۰۰۸

کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

بیانیه‌ شماره‌ ۱۶

طی روزهای قبل و متعاقب آنکه‌ کثیری ازشخصیتها، سازمانها و نهادها سیاسی و حقوق بشری، خواستار پایان دادن اعتصاب از جانب زندانیان سیاسی و مدنی کرد  و لزوم پیشگیری از وارد آمدن آسیبهای بیشتر جسمانی بر اعتصاب کنندگان شده‌اند،کمیته‌ اعلام میدارد که‌ ‌تا لحظه‌ تنظیم این بیانیه، هیچ‌ خبری مبنی بر پایان پذیرفتن اعتصاب غذا دریافت نداشته‌ است و اعتصاب غذای فعالان کرد در تمام زندان هایی که‌ اعلام گردیده‌ بود،کماکان ادامه‌ دارد.

بدیهی ست که‌ به‌ محض دریافت اخباری در ارتباط با تصمیم خود اعتصاب کنندگان مبنی بر تداوم یا پایان دادن به‌ اعتصاب،کمیته‌ فورا در راستای انعکاس آن اقدام خواهد کرد.

                                                                             پنجشنبه‌ 18 مهر برابر با 8 اکتبر 2008

نامه‌ ی سر گشاده‌ی کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد به:

دبیر کل سازمان مللل متحد آقای بان کی مون

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر

شورای حقوق بشر و کمیته سوم

سازمان صلیب سرخ جهانی

مجمع عمومی پارلمان اروپا

اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

دیده بان حقوق بشر

و تمام فعالان،نهادها و سازمانهای مدافع حقوق بشر

از روز دوشنبه 25 اوگوست شمار زیادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان های جمهوری اسلامی ایران اعتصاب غذای نامحدودی را آغاز کرده اند. این اعتصاب عمدتا در اعتراض به احکام ناعادلانه اعدام شهروندان،حبس های طویل المدت،شرایط دشوار زندان ها و همچنین تبعیضات آشکار قومی-نژادی،مذهبی و جنسیتی میان زندانیان سیاسی در صدور و اجرای احکام صورت پذیرفته است.

بر اساس اخرین آمار دریافتی،هم اکنون بیشتر از 70 تن از روزنامه نگاران ،فعالان حقوق بشر،اعضای جنبش زنان و در کل زندانیان عقیدتی و سیاسی در زندان های مختلف ایران در اعتصاب غذا به سر برده و روز به روز بر وخامت حال آنان افزوده می شود.

این زندانیان عمدتا از شهروندان کرد هستند ، حداقل پنج تن از آنان زندانیان عقیدتی وابسته به آیین ممنوعه ‎اهل حق بوده و سه تن از آنان نیز زن می باشند.

 طولانی شدن اعتصاب غذا در زندان های اوین تهران،سنندج،ارومیه،مهاباد،سقز، مریوان و ماکو لطمات جبران ناپذیری را متوجه جسم و روح این زندانیان کرده و با ادامه یافتن آن فاجعه ای انسانی در راه است .تردیدهای های بسیاری در مورد نحوه ی رفتار حکومت نسبت به اعتصاب کنندگان پدید آمده و همچنین گسترده تر شدن  روز افزون شمار اعتصاب کنندگان،نگرانی فزاینده ای در میان خانواده ای این زندانیان و فعالان حقوق بشر به وجود آورده است.

ما خواستار توجه جدی مجامع بین المللی برای رعایت حداقل حقوق انسانی و تضمین آزادی ها ی بنیادین شهروندان از جانب جمهوری  اسلامی می باشیم  و میخواهیم از هر طریق ممکن اقدامات عاجل با هدف تحت فشار گذاشتن دولتمردان ایران صورت پذیرد تا نسبت به اجرای شروطی که اعتصاب کنندگان جهت خاتمه دادن به اعتصاب غذای خود تعیین کرده اند،عمل نمایند.

شروط و اسامی زندانیان اعتصاب کننده از این قرار است؛

1. اعتراف حاکمیت به هویت سیاسی ومدنی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی و در پیش گرفتن رفتاری شرافتمندانه با آنان

2. تجدید نظر در اعدام دسته جمعی زندانیان وتوقف فوری اجرای احکام اعدام کلیه زندانیان سیاسی و مدنی

3. پایان دادن به شکنجه ،آزار ورفتارهای غیر انسانی و ناشایست نسبت به کلیه زندانیان

4. پایان دادن به تبعیضات ملی، مذهبی و جنسیتی میان زندانیان سیاسی و مدنی ، تبعید آنان و همچنین بهبودی  شرایط زندان

5.تحت نظارت قرار گرفتن زندان های سراسر ایران ،بدون هیچ گونه محدودیتی توسط سازمانهای حقوق بشری داخلی و جهانی

6.اصلاحات اساسی در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در جهت تحقق مبانی مسلم حقوق بشر و رعایت اصل انصاف

امروزچهل روز از اعتصاب غذای زندانیان مزبورمیگذرد وتاکنون هیچ اقدام مثبتی از سوی مقامات برای اجرای این موارد صورت نپذیرفته‌ است،ما برآنیم که‌ تمام نهادهای ذیربط حقوق بشری داخلی و جهانی را به‌ تحقیق در مورد شرایط ناگواری که‌ این فعالان در آن ناچار به ادامه مخاطره آمیز اعتصاب غذا شده‌ اند،دعوت کرده و خواستار مواضع شفاف شما جهت مجاب ساختن جمهوری اسلامی جهت گفت و گو با اعتصاب کنندگان و هم چنین مخاطب قرار دادن زندانیان سیاسی و مدنی، برای پایان دادن به‌ اعتصاب طولانی مدتشان هستیم. 

جمعه‌ 12 مهر 1387 برابر با سوم اکتبر 2008

 پیوست:آخرین لیست زندانیان سیاسی و مدنی در حال اعتصاب غذا

  یاداشتنامه‌ی‌ كۆمیته‌ی‌ پشتگری‌ له‌ مانگرتنی‌ به‌ندییه‌ سیاسی و مه‌ده‌نییه‌كانی‌ كورد ـ باشووری‌ كودستان بۆ رای گشتی

    كۆمیته‌ی‌ پشتگری‌ له‌ مانگرتنی‌ چالاكانی‌ سیاسی‌ و مه‌ده‌نیی‌ كورد له‌ به‌ندیخانه‌كانی‌ كۆماری‌ ئیسلامی‌ ئێران ـ باشوری‌ كوردستان، راده‌گه‌ینێ‌ كه‌ له‌ رۆژی‌ دووشه‌ممه‌ (25/8/2008)ه‌وه‌ زیاتر له‌ 68 به‌ندكراوی‌ سیاسی‌ و مه‌ده‌نیی‌ كورد له‌ زیندانه‌كانی‌ "ورمێ‌ و سنه‌ و تاران" ـ ی‌ ئێران، له‌پێناو كۆمه‌ڵێك داخوازیی‌ مرۆڤی‌ كه‌ به‌ نامرۆڤانه‌ترین شێوه‌ هه‌ڵسوكه‌وتیان له‌گه‌ڵدا ده‌كرێت، مانیان له‌خواردن گرتووه‌ تا مردن. له‌و 68 به‌ندییه‌ هه‌شتیان به‌ ناوه‌كانی‌: (ئه‌نوره‌ حسێن په‌ناهی‌، فه‌رزاد كه‌مانگه‌ر، ئه‌رسه‌لان ئه‌ولیایی‌، هیوا بوتیمار، فه‌رهاد وه‌كیلی‌، حه‌بیبوڵڵا له‌تیفی‌، عه‌لی‌ حه‌یده‌ریان و مێهدی‌ قاسمی‌) سزای‌ ناعادیلانه‌ی‌ ئیعدامیان به‌سه‌ردا سه‌پاوه‌و ئێستاش له‌ بارودۆخێكی‌ ناله‌باری‌ ته‌ندروستی‌ دان و ئه‌شكه‌نجه‌ی‌ رۆحی‌ و جه‌سته‌یی‌ ده‌درێن.

                  داخوازییه‌كانی‌ ئه‌م زیندانییانه‌:

1.        ده‌سه‌ڵاتدارانی‌ ئێران دان به‌ شوناسی‌ سیاسی‌ و مه‌ده‌نی‌ گشت زیندانییه‌ سیاسییه‌كان و هه‌روه‌ها زیندانییانی‌ باوه‌ڕ دابهێنێت و هه‌ڵسوكه‌وتی‌ مرۆڤانه‌یان له‌گه‌ڵدا بكات.

2.        پێداچوونه‌وه‌ به‌ سزای‌ له‌سێداره‌دانی‌ به‌كۆمه‌ڵی‌ زیندانییه‌كاندا بكرێت و به‌ڕێوه‌چوونی‌ بڕیاری‌ له‌سێداره‌دانی‌ سه‌رجه‌م به‌ندییه‌ سیاسی‌ و مه‌ده‌نییه‌كان رابگیرێت.

3.        كۆتایی‌ به‌ ئازار و ئه‌شكه‌نجه‌ و هه‌ڵسوكه‌وتی‌ نه‌شیاو و نامرۆڤانه‌ بۆ سه‌ر هه‌موو به‌ندییه‌كان بهێنرێت.

4.        هه‌ڵاواردنی‌ ئایینی‌ و نه‌ته‌وه‌یی‌ و ره‌گه‌زیی‌ و دوورخرانه‌وه‌ی‌ به‌ندییه‌ سیاسی‌ و مه‌ده‌نییه‌كان رابگیرێت و بارودۆخی‌ به‌ندیخانه‌كان باش بكرێت.

5.        به‌ بێ‌ هیچ مه‌رج و سنورێك هه‌موو زیندانه‌كانی‌ ئێران بخرێنه‌ ژێر چاودێریی‌ رێكخراوه‌ ناوخۆیی‌ و جیهانییه‌كانی‌ مافی‌ مرۆڤ.

6.        له‌پێناو مسۆگه‌ركردنی‌ دادگه‌ری‌ و پره‌نسیپه‌كانی‌ مافی‌ مرۆڤ، چاكسازیی‌ بنه‌ڕه‌تی‌ له‌ ده‌زگای‌ دادوه‌ریی‌ كۆماری‌ ئیسلامی‌ ئێراندا بكرێت.

    هه‌تا ئێستا كاربه‌ده‌ستانی‌ كۆماری‌ ئیسلامیی‌ ئێران نه‌ته‌نیا هیچ وه‌ڵامێكیان به‌ داخوازیی‌ به‌ندییه‌كان نه‌داوه‌ته‌وه‌ به‌ڵكو، به‌نامرۆڤانه‌ترین شێوه‌ هه‌ڵسوكه‌وتیان له‌گه‌ڵدا ده‌كا، ته‌نانه‌ت ژماره‌یه‌كیان له‌ ژووری‌ تاكه‌سیدا په‌ستێندراون و ژماره‌یه‌كی دیكه‌شیان به‌ده‌ست چاره‌نووسی‌ نادیاره‌وه‌ ده‌ناڵێنن. هه‌روه‌ها به‌هیچ شێوه‌یه‌ك ئیزن نادرێ‌ ده‌نگی‌ مانگرتووان له‌ زیندانه‌كانه‌وه‌ به‌ رێكخراوه‌كانی‌ مافی‌ مرۆڤ بگات.

   له‌م پێناوه‌دا، كۆمیته‌ی‌ پشتگری‌ له‌ مانگرتنی‌ چالاكانی‌ سیاسی‌ و مه‌ده‌نیی‌ كورد ـ باشوری‌ كوردستان، له‌ ئێوه‌ی‌ مرۆڤدۆست داواكاره‌ به‌ هه‌ر شێوه‌یه‌كی‌ كه‌ ده‌كرێ‌ ده‌نگی‌ ناڕه‌زایه‌تیی‌ خۆتان بخه‌نه‌ پاڵ‌ هاواری‌ به‌ندییه‌كانی‌ ئه‌م دواییانه‌ بۆ ئه‌وه‌ی‌ ببێته‌ گوشار بۆ سه‌ر حكومه‌تی‌ ئێران كه‌ گیانی‌ مانگرتووان و گشت زیندانییه‌كان بپارێزێت و داخوازییه‌كانیان جێبه‌جێ‌ بكات و هه‌روه‌ها كار بكرێت بۆ ئه‌وه‌ی‌ ده‌سه‌ڵاتی‌ ئیسلامیی‌ ئێران بنه‌ما جیهانییه‌كانی‌ مافی‌ مرۆڤ وه‌به‌رچاو بگرێت.

جامعه دفاع از حقوق بشر ايران-جنوب كاليفرنيا طی بیانیه ای از خواست زندانیان اعتصاب کننده حمایت به عمل آورد،متن بیانیه به شرح ذیل است:

جامعه دفاع از حقوق بشر ايران-جنوب كاليفرنيا  پشتيباني كامل خود را از خواست هاي زندانيان سياسي و مدني كرد كه در اعتصاب غذا بسر ميبرند اعلام مي نمايد.

خواست هاي متجاوز از ٧٥ زنداني كرد كه از تاريخ ٢٥ آگوست ٢٠٠٨ در زندانهاي اوين تهران، گوهردشت كرج، و زندانهاي مركزي شهرهاي اوروميه، مهاباد، سنندج، سقز، مريوان و بوكان دست به اعتصاب غذا زده اند، مطالبات همه زندانيان سياسي، دگرانديش و مدافعان حقوق مدني در ايران ميباشد.

در ميان زندانيان سياسي و مدني كرد چهار زنداني زن مدافع حقوق زنان و فعال مدني خانم هانا عبدی, روناک صفارزاده, خانم زینب بایزیدی و فاطمه گفتاري به چشم ميخورد.

چندين فعال سياسي و مدني  كرد كه  به اعدام محكوم شده اند از جمله آقایان عدنان حسن پور ، عبدالوحید بوتیمار، فرزاد كمانگر، انور حسين پناهي، حبيب لطفي، ارسلان اوليايي و فرهاد وكيلي و همچنين، دو دكتر محقق و شناخته شده در سطح بين الملي  آقايان دكتر آرش ودكتر كاميار علايي كه از وضعيت پرونده آنان اطلاع چنداني در دست نيست،  چند ين معلم، دانشجو و دانش آموز و روزنامه نگار و مدافع حقوق بشر كه به زندانهاي طويل المدت محكوم گرديده اند در ميان اعتصاب كنندگان قرار دارند.

  آقای مسعود کردپور، یکی از مؤسسان بنیاد دموکراسی و حقوق بشر کردستان و یکی از فعالان جامعه مدنی که در زمینه حقوق بشر و مسایل زیست محیطی فعالیت می نمود از جمله زندانياني است كه به اعتصاب غذاي نامحدود پيوسته اند،

زندانيان  سياسي و مدني كرد در بيانيه خود خواهان آن شده اند كه درهاي زندانهاي ايران بسوي سازمانهاي حقوق بشري و نهادهاي بين المللي گشوده شود، زندانيان از حق داشتن وكيل مدافع برخوردار گردند ، زندانياني كه بدون داشتن دليلي مدتها در زندان بلاتكليف هستند آزاد شوند و در احكام صادره براي زندانيان تجديد نظر گردد. زندانيان كرد به صدور احكام براي زنداني ، بدون حضور آنان در جلسه دادگاه و احكام غيابي اعتراض نموده اند.

با گذشت ٢٠ سال از قتل عام زندانيان سياسي در سال ١٣٦٧ شمسي ، زنداني كردن، اعدام ، شكنجه و فشارهاي روحي و رواني بر زندانيان دگر انديش و فعالان حقوق مدني و خانواده هاي آنان هنوز  ادامه دارد. دولت آقاي احمدي نژاد با توسل به زور، زنداني كردن، شكنجه و اعدام آزاديخواهان ايران سعي در خاموش كردن فرياد حق طلبانه مردم دردمند ايران را دارد.

جامعه دفاع از حقوق بشر ايران-جنوب كاليفرنيا بدينوسيله ضمن حمايت از خواستهاي زندانيان كرد كه نزديك به يك ماه است در اعتصاب غذا بسر ميبرند، از همه سازمانهاي بين الملي مدافع حقوق بشر و همه وجدانهاي بيدار تقاضا دارد به دفاع از اين اعتصاب كننده گان برخواسته و بر دولت جمهوري اسلامي براي قبول خواستهاي زندانيان اعتصابي از هر طريقي فشار وارد نمايند.

با حمايت خود از اين زندانيان از بروز فاجعه اي ديگر جلوگيري كنيم.

٢٣ سپتامبر ٢٠٠٨

٠٨\ ٢شماره

کمیته حمایت از اعتصاب غذا زندانیان سیاسی و مدنی کرد

 بیانیه شماره 15

  بر اساس گزارشات دریافتی "فرهاد وکیلی" زندانی سیاسی کرد  محکوم به اعدام و ده سال زندان ،  در روز یکشنبه 31 شهریوربار دیگر به بند209 زندان اوین ویژه بازداشتگاه اطلاعات انتقتال یافت. این دومین انتقال" وکیلی "به بند 209 اطلاعات در شهریور ماه بود.نامبرده در 12 شهریور نیز به سلول های انفرادی اوین انتقال یافته بود.

انتقال پی در پی این زندانی سیاسی به انفرادی های اطلاعات در حالی صورت می گیرد که دادگاه انقلاب حکم ناعادلانه و غیر انسانی اعدام  و نیز ده سال زندان را برای "وکیلی" صادر کرده ،بدون آنکه بتوانند موارد اتهامی وی را اثبات نمایند.بعد از اعلام حکم دادگاه و بروز نارضایتی عمومی در کردستان و همچنین اعتراض گسترده نهادهای حقوق بشری نسبت به این حکم نامشروع ،نهاد قضایی-امنیتی ایران تحت فشار قرار گرفت ،اما اقدامی در راستای لغو این حکم غیر انسانی انجام نداد.در این میان دستگاه امنیتی که نقش اصلی را در صدور این احکام ناعادلانه داشته ،به نمایش و بازی امنیتی جدیدی دست زده و می خواهد با تحت فشار قراردادن وکیلی و انتقال پی در پی او به سلول های اطلاعات ،از لحاظ جسمی و روانی به او فشار وارد آورد و او را مجبور به اجرای منویات و خواسته های دستگاه امنیتی سازد.

کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد با ابراز نگرانی از وضعیت فرهاد وکیلی ، قوه قضائیه را مسئول جان فرهاد وکیلی می داند و رفتار غیر قانونی دستگاه امنیتی با این زندانی سیاسی  را در راستای پروژه های  حقیر تواب سازی می داند و از تمامی نهادها و سازمان های حقوق بشری می خواهد که نسبت به سلامت جسمی و روحی این زندانی سیاسی ساکت ننشینند.

دوشنبه اول مهر برابر با 22 سپتامبر 2008