بنا بر آخرین اخبار ارسالی به کمیته،سه تن از زندانیان اعتصاب کننده زندان سقز که متعاقب وخامت اوضاع جسمانی به بهداری سپاه پاسداران این شهر انتقال یافته بودند، حدود ۴۸ ساعت قبل مجددا به زندان برگردانده شده اند.این زندانیان توسط مسوولین به تندی مورد تهدید قرار گرفته و بدانها هشدار داده شده است که در صورت ادامه ی اعتصاب با احکامی چون تبعید و یا حبس انفرادی طولانی مدت مواجه خواهند شد.

 زندانیان نیز در پاسخ اعلام داشته اند که تا هنگامی که اعتصاب غذای سراسری ادامه داشته باشد،ما نیز دست از اعتصاب نخواهیم کشید.

اسامی زندانیان به این قرار است:

1- عبد الله حسینی 

2-خلیل مصطفی رجب  

3-علی قورد میلان

لازم به ذکر است که در گزارش پیشین به جای نام علی قورد میلان،اسم فعال سیاسی و دیگر زندانی اعتصاب کننده،عارف عبدالله زاده درج شده بود که بدین وسیله اصلاح می شود.

   یک شنبه ۱۴ مهر ۱۳۸۷ برابر با ۵ اوکتبر ۲۰۰۸

کمیته زنان حامی اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

بنا بر آخرین اخبار دریافتی از بند زنان زندان سنندج،تلاش رییس و مامورین این زندان  برای جلوگیری از ادامه ی اعتصاب غذای خانمها فاطمه گفتاری وروناک صفا زاده و هانا عبدی،بدون نتیجه مانده و این سه فعال زن با وجود وخامت وضعیت جسمی شان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند.

دیروز متعاقب مورد توهین قرار گرفتن این زنان توسط "خسروی" رییس زندان و روانه ساختنشان به سلولهای انفرادی،جو زندان سنندج تا ساعاتی متشنج بوده و حتی بند مردان را نیز تحت تاثیر قرار داده است،زندانیان نسبت به برخورد و توهین های صورت گرفته توسط مدیر این زندان و تهدیدهای مکرر دادستان سنندج به شدت معترضند. 

                                                                   یک شنبه ۱۴ مهر ۱۳۸۷ برابر با ۵ اوکتبر ۲۰۰۸

کمیته ی حمایت از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کُرد

بر اساس گزارشات رسیده به کمیته حمایت از اعتصاب غذا زندانیان کرد،وضعیت جسمانی صباح نصری و هدایت غزالی بسیار وخیم است.صباح نصری و هدایت غزالی که اکنون در زندان اوین تهران به سر می برند و به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق شرکت در مراسم روز جهانی زبان مادری،به دو سال زندان محکوم شده اند،از روز اول به این اعتصاب غذا پیوسته بودند، تداوم  اعتصاب غذا از سوی این دو دانشجوی زندانی  وضعیت نگران کننده ای را برای آنان پیش آورده است.در هفته گذشته ،هدایت غزالی به دلیل عوارضی چون بی حسی سمت راست بدن ،سرگیجه شدید و افت فشار خون به بیمارستان اوین انتقال داده شد و  در حالی که هدایت هنوز در اعتصاب به سر برده و وضعیت او وخیم تر شده ،امروز خبر رسید که  حال صباح نصری  به شدت وخیم شده است. این در حالی بود این دانشجوی زندانی در روزهای گذشته  اعلام کرده بود که دچار عوارضی چون ریزش موی سر ، بی حسی بدن و سرگیجه شده است.

                                                                    یکشنبه 14 مهر 1387 برابر با ۵ اوکتبر ۲۰۰۸

از دیروز جمعی از کردهای ساکن فرانسه برای حمایت از زندانیان اعتصاب کننده،در بنیاد فرهنگی احمد کایا َشروع به اعتصاب غذا کردند.

به گزارش روزنامه "ئا زادیا ولات" ابوذر دوغان از شرکت کنندگان در این اعتصاب با اشاره به وضعیت بسیار وخیم زندانیان کرد در زندانهای ایران گفت هر روز بر دامنه فشارها افزوده میشودو نمونه اخیر آن صدور احکام اعدام برای 9 تن از فعالان کرد است.

وی از تمام کردهای اروپا و به ویژه جوانان کرد  نیز خواست که در این شرایط دشوار،مبارزان خود را تنها نگذارند و به هر شکل ممکن از آنان اعلام حمایت کنند.

یکی دیگر از شرکت کنندگان با انتقاد شدید از دولتهای اروپایی به دلیل سکوت در مقابل نقض گسترده ی حقوق بشر در ایران،خواستار تلاش مشترک تمام  کسانی شد که میتوانند جمهوری اسلامی را تحت فشار بگذارند.

كمیته پیگیری بازداشت‌های خودسرانه در نشست روز عید فطر فعالان حقوق بشر و خانواده زندانیان سیاسی و عقیدتی درخواست کرد:

زندانیان كرد به اعتصاب غذای خود پایان دهند 

محمد علی توفیقی فعال مدنی پس از آنكه بر اساس در خواست برگزاركنندگان این نشست شرح كوتاهی از وضعیت نامناسب این زندانیان به خصوص هدایت غزالی و صباح نصری دو دانشجوی كرد ارائه كرد، گفت: «نیروهای ملی، بدون نگاه مركزـ پیرامون، ضمن حمایت ازاین زندانیان، درخواست پایان اعتصاب غذا را مطرح كنند و از آنان بخواهند تا از راه‌های دیگر خواسته هایشان را پیگیری نمایند.»

بنابراین «كمیته پیگیری بازداشت‌های خودسرانه» به میمنت روز عید فطر از زندانیان كرد در خواست كرد تا به اعتصاب غذای خود پایان دهند.

محمد علی دادخواه : اعتصاب به شکل

 گسترده ای هست

کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

 همزمان با چهلمین روز اعتصاب قریب به‌ 80 زندانی کرد،امروز از سوی منابعی مجهول ،نامه‌ای با جعل امضای 6 تن از وکلای مطرح دادگستری انتشار یافت.کمیته‌ به‌ منظور پیگیری این موضوع با برخی از وکلایی که اسامیشان در این نامه‌ ذکر شده‌ است در تماس بود.

"خلیل بهرامیان" وکیل دادگستری ،که‌ وکالت پرونده‌ حساس معلم زندانی "فرزاد کمانگر" را بر عهده دارد،پیرو انتشار نامه‌ مجهول الهویه‌ای با جعل امضای ایشان و چند تن دیگر از وکلا در سایت "پیک نت"، طی گفت و گویی رودررو با برخی از فعالان کمیته‌ از جعلی بودن امضایش خبر داد و جاعلان را یک " مشت ترسو" و "خبیث" خواند که‌ کاری زشت و غیر انسانی انجام داده‌اند.کسانی که‌ خود را پشت سر اعتبار دیگران پنهان میسازند و به‌ دلیل کارنامه سیاه خود حتا جرات علنی ساختن هویت خود را ندارند.

ایشان با رد امضای هر گونه نامه‌ای در ارتباط با انکار اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد،اذعان داشتند که‌ من در محدوده‌ صلاحیتی که‌ در مورد وکالت پرونده‌ اقای کمانگر بر عهده‌ دارم،چگونه میتوانم چنین ادعایی بنمایم؟و اگر مرتکبین این جعل شناسایی شوند ،در هر جایگاهی که‌ باشند آنان را تحت تعقیب کیفری قرار خواهم داد.

وکلای دیگری چون محمدعلی دادخواه ومحمد شریف نیز،امضای نامه‌ مزبور را قویا تکذیب نموده‌اند. متن تکذیبیه‌ ایشان نیز به‌ زودی منتشر خواهد شد.تلاشهای کمیته‌ برای تماس با دیگر وکلا همچنان ادامه‌ دارد.

شنبه‌ 13 مهر 1387 برابر با 3 اکتبر 2008

کمیته زنان حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی:                      

 بنا بر آخرین گزارشات از بند زنان زندان سنندج،خانم ها فاطمه گفتاری وروناک و هانا به بخش قرنطینه انتقال داده شده‌؛ واز دیدار وملاقات آنها با خانواده وبستگانشان جلوگیری به عمل آورده اند. روناک وهانا مورد فحاشی رئیس زندان ـــ خسروی ــــ ورییس حفاظت اطلاعات ــ مهربانی ـــ قرار گرفنه اند ؛ و با این که از نظر جسمی درشرایط نا مساعدی به‌ سر میبرند اما کمترین توجهی به آنان نشده است .

"خسروی" ، رئیس زندان مرکزی سنندج در واکنش به‌ اعتصاب غذای زندانیان اظهار داشته‌ است که‌ "اعتصاب غذای شما غیرقانونی است ."!!

این در حالی ست که‌ اعتصاب ،نوعی نافرمانی مدنی ست که‌ برای اعتراض به ضایع کردن حقوق شهروندی وانسانی زندانی صورت میپذیرد، نه یک شیوه قانونی ؟!

بنا بر همین گزارش دادستان شهر سنندج نیزدر مقابل خواسته‌های قانونی اعتصاب کنندگان، آشکارا اعلام داشته‌ است :" هرکسی که اعتصاب می کند ،دریک سلول انفرادی نگهش دارید ،تا بمیرد."

 13مهر ماه ۱۳۸۷ برابر با 4اکتبر 2008

کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

بنابرگزارشات رسیده از شهرسنندج ،روناک صفازاده وهانا عبدی وخانم فاطمه گفتاری ،فعال زنان و ازاعضای انجمن فرهنگی واجتماعی زنان آذرمهرکُردستان ،وهمکارکمپین یک میلیون امضا ، که به جمع اعتصابیون پیوسته بودند ،به مدت 3هفته ممنوع الملاقات ؛وبه سلول های انفرادی منتقل شده اند .

لازم به یادآوری ست ،که روناک صفازاده ،دانشجووفعال زنان ،سال گذشته در17مهرماه به اتهام همکاری با کمپین یک میلیون امضا ،درمنزل دستگیر شد .درست 27روزبعد هانا عبدی را نیزکه ازفعالان جنبش زنان است ،به همین اتهام دستگیرکردند .ازآن جا که درایران فعالان جنبش های مدنی وزنان ودانشجویان همیشه با انگهای گوناگونی از جمله‌ "اقدام علیه امنیت ملی " روبه رو هستند ،روناک وهانا نیزازاین اتهامات مبرا نبوده‌اند .

چندی طول نکشید ،که دررسانه های دولتی ــ کیهان واطلاعات ــ باتیتر بزرگ نوشته شد ،2نفرتروریست دستگیرشد؛واین درحالی بود،که هنوزمراحل بازجویی روناک وهانا به اتمام نرسیده وآنها هم چنان دربازداشتگاههای نیروهای امنیتی بودند.

پس از گذران پروسه ا ی طولانی ،آزار وشکنجه های روحی و روانی ،هانا وروناک را به زندان مرکزی شهر سنندج انتقال داده‌ و دردادگاه بدوی هانا به اتهام همکاری و تبانی با روناک به تحمل یک سال زندان در سنندج و  چهار سال زندان همراه با تبعید به شهرستان مرزی "گرمیه " محکوم شد .

اما روناک پس از گذران یک سال هنوز بلاتکلیف ودروضعیتی نامشخص درزندان مرکزی سنندج به سر می برد .

خانم فاطمه گفتاری نیز که دبیرکمیته زنان صلح انجمن بود .به بهانه پی گیرهای مستمرپرونده ی فرزندش ( یاسرگلی) دستگیر شد ، اونیزپس ازدستگیری به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی وهمکاری با اپوزیسیون های سیاسی کُرد روانه‌ زندان سنندج شد.

آخرین گزارشات فعالان کمیته‌ از سنندج حاکی از وخامت حال این سه‌ فعال زنان و اصرار آنان برادامه‌ اعتصاب غذاست.

گزارش انتقال این سه‌ زندانی زن موجی از نگرانی را در میان خانواده‌ ی آنان بر انگیخته‌ است.

شنبه‌ 13 مهر 1387 برابر با 4 اکتبر 2008

پارلمانتار اتحادیه اروپا، پائولو کاساکا حمایت خود را از اعتصاب غذای فعالین کرد اینگونه اعلام کرد: من احساس عمیق هم صدایی و ستایش خود را برای همه ی آنهایی اعلام می دارم که اینک در زندانهای ایران در برابر دیکاتوری ایستاده اند و بخشی از اعتصاب غذایی هستند که با هدف بهتر شدن وضعیت زندانها، پایان یافتن حکم اعدام و هرگونه رفتار و برخورد غیرانسانی از سوی مسئولین ایران، آغاز شده است. به نظر من ما مدت زیادی است که به محکومیت برنامه اتمی تهران از سوی کشورهای غربی گوش فرا داده ایم، ولی واقعاً ما باید بفهمیم که اگر ایران اینقدر به خود باور داشته باشد که ظلم و فشارهای خود بر ملت کرد را به این سطح وحشتناک برساند، و در منطقه علی الخصوص در کشورهای عراق، لبنان و سوریه، سیاست خشونت و ترور را در پیش گیرد...

آقاي بهرامیان وكالت دوتن از زندانيان سياسي كرد كه به اعدام محكوم شده اند را بر عهده دارند.فرزاد كمانگر و هيوا بوتيمار از موكلين ايشان هستند.

اخیرا در برخی وب سایتها نوشتار مجهول الهویه‌ ای تحت عنوان "نامه ای در تکذیب اعتصاب سراسری" انتشار پیدا کرده‌ است،نکته‌ جالب قضیه‌ آنجاست رسانه‌هایی که‌ حتا پس از گذشت ۴۰ روز از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد در مقابل آن خاموش مانده‌اند،توجه ویژه‌ای به‌ این نامه‌ کرده‌اند!!!به‌ این جهت و به‌ منظور رفع پاره‌ای از ابهامات به‌ دیدار وکلایی رفتیم که‌ اسامیشان در این نامه‌ به‌ عنوان افرادی مطلع آمده‌ است،اولین دیدار کمیته‌ با آقای خلیل بهرامیان صورت پذیرفت که‌ خوانندگان عزیز را به‌ ملاحظه‌ آن دعوت میکنیم.

 آقاي بهراميان شما تا چه حد در جريان اعتصاب غذاي زندانيان سياسي كرد هستيد؟

من از طريق رسانه هاي عمومي خبردار شدم كه تعدادي از زندانيان سياسي كرد در اعتراض به وضعيت بد زندان و مسائل ديگر در اعتصاب هستند.

به نظر شما از لحاظ حقوقي چه عاملي موجب شده كه اين زندانيان دست به اين اقدام بزنند؟

موضوعي كه مي خواهم عنوان كنم اين نكته است كه ما در دنيا زندانيان سياسي بزرگي داشته ايم كه در نظر جمهوري اسلامي هم به عنوان قهرمانان مبارزه تلقي مي شوند.شخصي مانند "بابي ساندز" كه در تهران نيز خياباني به نام وي وجود دارد، در اعتصاب غذا جان خود را از دست داد.حالا اگر اعتصاب غذا مغاير قوانين حقوق بشراسلامي است چرا بابي ساندز بايد قهرمان شود و اين بچه ها در زندان دچار مشكلات و محكوم شوند. اين برخورد دوگانه مقامات قضايي و امنيتي جمهوري اسلامي براي من سوال است و دركش برايم سخت.من با توجه به اينكه وكيل دادگستري و حقوقدان مي باشم نه در تحليل حقوق داخلي به جواب مي رسم و نه در تحليل و مطابقت با حقوق بين الملل و اعلاميه جهاني حقوق بشر ، ميثاق هاي بين المللي و ميثاق حقوق اجتماعي و اقتصادي و حتي حقوق شهروندي كه در مجلس ششم به توصيه بسيار زياد قوه قضايي تصويب شد.نهايتا اين مساله براي من سوال است.....

  یادداشت های اعتصاب کنندگان(۵)

                                             در چهلمین روز اعتصاب غذا                                          

        ب.برخودان.زندان اوین

مبارزه عرصه کشاکش خواسته ها و موانع فراروی در همه چیز وحتی ناچیز ترین امور است.برنده این عرصه ،مبارزی است که خود را مجهز به شناخت قواعد آن نموده و تلاش او در جهت پیروزی است.ما مبارزه را نه به قصد دستیابی به قدرت ،بلکه آن را هدفی در خود می دانیم.هدف مبارزه ما بازسازی هر آن چیزی است که بد بنا شده و بنای بنیادهای است برای ساختن و آباد کردن.افق اندیشه ی ما انسان،تعالی روح و رفاه حال اوست.تعریف ما از انسان به گستردگی تمامی نژادها و زبان و آیین ها وآرمان هاست.هیچ گونه محدودیتی بر این تعریف قائل نیستیم،به هیچ وجه نیز محدودیت های قائل شده را بر خود به عنوان یک انسان کرد نمی پذیرم من با ایمان به پیروزی و به قصد گسیختن حدود ساختگی ،کرد بودن خود را با عطف به معیارهای انسانی باز تعریف می کنم.مبارزه را در اعتقاد به زیباتر نمودن جامعه بشری می دانم و بهترین مکان را برای این منظور جائی یافتم که بیشترین تعلقات را به آن داشتم و فراوان ترین ستم ها و نابرابری ها را در آنجا و به خاطر آن لمس کردم. من کمک خود را به بشریت را در شناساندن موجودیتی به نام کرد بودن آغاز کرده ام.زندان نیز مرا در دستیابی به این شناخت و فهمیدن بیشتر این ستم یاری رساند؛مبارزه یعنی درک ستم و مقاومت در برابر ستم.

هرچند این اعتصاب غذا دارای اهداف و خواسته هایی انسانی و همه گیر بود، اما چون از سوی فعالان سیاسی و مدنی کرد آغاز و اعلام شده بود، موجب بروز تمایزاتی با دیگر اعتصابات مشابه، هرچند بسیار محدود تر از این اعتصاب غذا – چه از نظر شمار اعتصاب کنندگان و چه از نظر شمار روزهای اعتصاب – شد. همین امر، باز موجب بروز شبهه هایی از سوی کسانی گردید که چشمان تیزبینشان همواره فعالین کرد را تعقیب می کنند، تا اینکه اتهامات "لوس" شده ای را که همواره از سوی قدرتمداران جمهوری اسلامی تکرار می شود، آنها نیز دوباره کنند. شاید وجود همین تمایزها بود که سکوت رسانه ها، حمایت منفعلانه ی سازمان ها و سکوت معنادار نیروهای غیرکردی داخلی و خارجی را شاهد بودیم، و چه دردناک بود(است)...

.نووسینی: فه‌رهاد یادگاری

ئه‌وان ئه‌و که‌سانه‌ن که‌ پێ له‌ شوێن پێی "ته‌به‌ری" ، "کیانوری" و ... ه‌ کان داده‌نێن به‌ڵام پێچه‌وانه‌ی ئه‌وان سه‌ر دانانوێنن بۆ زوڵم و تاریکایی . سینگیان ده‌ده‌نه‌ پێش و به‌ ده‌نگی به‌رز گۆرانی سه‌رکه‌وتن ده‌چڕن ، ئیتر زیندان شوێنی ته‌سلیم بوون و دانپێدانان نییه‌ . ئیتر زیندان شوێنی سه‌رشۆڕی و په‌شیمانی نییه‌. زیندان مه‌کته‌بی خۆڕاگری و خوڵقاندنی داستانه‌ .زیندان شوێنی تۆمارکردنی مێژوویه‌ .زیندان ئه‌و شوێنه‌یه‌ که‌ جه‌للاد سه‌ری شۆڕ ده‌کا و داده‌مێنێ. زیندان ئه‌و شوێنه‌یه‌ که‌ قووربانی سه‌ری هه‌ڵده‌بڕێ و هاوار ده‌کات : " به‌رخۆدان ژیانه‌ " ...
وه‌ها ژیانێک که‌ به‌ واتای کووژانه‌وه‌ی مۆمی هه‌بوونی دێت . مۆمێک که‌ هه‌بوونمان ، شه‌ڕه‌فمان و داهاتوومان بۆ روناک ده‌کات . به‌ڵێ ، وه‌هایه‌ که‌ ده‌بێ بڵێین پیرۆز بێ له‌ ئێوه‌ وه‌ها خۆڕاگری و به‌رخۆدانێک. پیرۆز بێ له‌ ئێمه‌ وه‌ها نه‌وه‌یه‌ک ، وه‌ها مناڵانێک ، وه‌ها مێژوونووسانێک .

کمیته حمایت از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی:

                       گزارشات رسیده از زندان مرکزی شهرستان میاندوآب واقع درآذربایجان غربی ،حاکیست که‌ زندانیان این به علت سختی شرایط زندان به‌ شدت تحت فشار هستند.زندان مزبور به‌ شدت  نمناک ومرطوب است ،از لحاظ  بهداشتی وروانی وضعیت  بسیار نامناسب این زندان،زندانیان را در معرض انواع بیماریهای خطرناک قرار داده است.تغذیه ی زندانی ها درحد صفراست ، کسانی که ازنظرمالی توانا باشند ، می توانند برای خود ازبوفه غذایی تهیه کنند و گرنه باید با همان شرایط اسفناک بسازند.

                     برای جمعیتی درحدود 130 نفریک حمام و2 دستشویی وجود دارد .سلول های زندان برای 30 نفرآماده شده است ؛اما دراین سلول ها حداقل 50 نفرنگهداری می شود ،با توجه به این فضای تنگ و... ، بهداشت سلول ها وبهداشت فردی افراد به هیچ شیوه رعایت نمی شود .وجود شپش وحشرات نشانه بارز این عدم رسیدگی ست .که آرامش واستراحت را از زندانیان سلب کرده است. بندی برای کارتون خوابها در نظر گرفته شده است که زندانیان سیاسی و فعالین مدنی و دانشجویی را هم آنجا نگهداری میکنند،در این بند موادمخدر به راحتی خریدوفروش می شود ؛ودراختیارزندانی قرارمی گیرد.

                                                                               جمعه‌ 12 مهر 1387 برابر با سوم اکتبر 2008

                 گزارش رسیده ازسقز: سیدعطاءالله حسینی ،شهروندسقزی ،که چندی پیش توسط نیروهای جمهوری اسلامی دستگیر ؛وباقید وثیقه آزاد گردیده بود. چندی ست ،ازسوی نیروهای امنیتی تحت فشاراست ؛وتابه حال چندین باربه بهانه های واهی به ستاد خبری احضارشده است .

جمعه‌ 12 مهر برابر با 3 اکتبر2008

نامه‌ ی سر گشاده‌ی کمیته‌ حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد به:

دبیر کل سازمان مللل متحد آقای بان کی مون

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر

شورای حقوق بشر و کمیته سوم

سازمان صلیب سرخ جهانی

مجمع عمومی پارلمان اروپا

اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

دیده بان حقوق بشر

و تمام فعالان،نهادها و سازمانهای مدافع حقوق بشر

از روز دوشنبه 25 اوگوست شمار زیادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان های جمهوری اسلامی ایران اعتصاب غذای نامحدودی را آغاز کرده اند. این اعتصاب عمدتا در اعتراض به احکام ناعادلانه اعدام شهروندان،حبس های طویل المدت،شرایط دشوار زندان ها و همچنین تبعیضات آشکار قومی-نژادی،مذهبی و جنسیتی میان زندانیان سیاسی در صدور و اجرای احکام صورت پذیرفته است.

بر اساس اخرین آمار دریافتی،هم اکنون بیشتر از 70 تن از روزنامه نگاران ،فعالان حقوق بشر،اعضای جنبش زنان و در کل زندانیان عقیدتی و سیاسی در زندان های مختلف ایران در اعتصاب غذا به سر برده و روز به روز بر وخامت حال آنان افزوده می شود.

این زندانیان عمدتا از شهروندان کرد هستند ، حداقل پنج تن از آنان زندانیان عقیدتی وابسته به آیین ممنوعه ‎اهل حق بوده و سه تن از آنان نیز زن می باشند.

 طولانی شدن اعتصاب غذا در زندان های اوین تهران،سنندج،ارومیه،مهاباد،سقز، مریوان و ماکو لطمات جبران ناپذیری را متوجه جسم و روح این زندانیان کرده و با ادامه یافتن آن فاجعه ای انسانی در راه است .تردیدهای های بسیاری در مورد نحوه ی رفتار حکومت نسبت به اعتصاب کنندگان پدید آمده و همچنین گسترده تر شدن  روز افزون شمار اعتصاب کنندگان،نگرانی فزاینده ای در میان خانواده ای این زندانیان و فعالان حقوق بشر به وجود آورده است.

ما خواستار توجه جدی مجامع بین المللی برای رعایت حداقل حقوق انسانی و تضمین آزادی ها ی بنیادین شهروندان از جانب جمهوری  اسلامی می باشیم  و میخواهیم از هر طریق ممکن اقدامات عاجل با هدف تحت فشار گذاشتن دولتمردان ایران صورت پذیرد تا نسبت به اجرای شروطی که اعتصاب کنندگان جهت خاتمه دادن به اعتصاب غذای خود تعیین کرده اند،عمل نمایند.

شروط و اسامی زندانیان اعتصاب کننده از این قرار است؛

1. اعتراف حاکمیت به هویت سیاسی ومدنی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی و در پیش گرفتن رفتاری شرافتمندانه با آنان

2. تجدید نظر در اعدام دسته جمعی زندانیان وتوقف فوری اجرای احکام اعدام کلیه زندانیان سیاسی و مدنی

3. پایان دادن به شکنجه ،آزار ورفتارهای غیر انسانی و ناشایست نسبت به کلیه زندانیان

4. پایان دادن به تبعیضات ملی، مذهبی و جنسیتی میان زندانیان سیاسی و مدنی ، تبعید آنان و همچنین بهبودی  شرایط زندان

5.تحت نظارت قرار گرفتن زندان های سراسر ایران ،بدون هیچ گونه محدودیتی توسط سازمانهای حقوق بشری داخلی و جهانی

6.اصلاحات اساسی در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در جهت تحقق مبانی مسلم حقوق بشر و رعایت اصل انصاف

امروزچهل روز از اعتصاب غذای زندانیان مزبورمیگذرد وتاکنون هیچ اقدام مثبتی از سوی مقامات برای اجرای این موارد صورت نپذیرفته‌ است،ما برآنیم که‌ تمام نهادهای ذیربط حقوق بشری داخلی و جهانی را به‌ تحقیق در مورد شرایط ناگواری که‌ این فعالان در آن ناچار به ادامه مخاطره آمیز اعتصاب غذا شده‌ اند،دعوت کرده و خواستار مواضع شفاف شما جهت مجاب ساختن جمهوری اسلامی جهت گفت و گو با اعتصاب کنندگان و هم چنین مخاطب قرار دادن زندانیان سیاسی و مدنی، برای پایان دادن به‌ اعتصاب طولانی مدتشان هستیم. 

جمعه‌ 12 مهر 1387 برابر با سوم اکتبر 2008

 پیوست:آخرین لیست زندانیان سیاسی و مدنی در حال اعتصاب غذا

گفت و گوی کمیته زنان حمایت کننده از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی ومدنی کرد با پروین اردلان فعال حقوق زنان و کمپین یک میلیون امضاء در ایران

 بنابرضرورت های احساس شده، به حضور پروین اردلان از فعالین حقوق زنان به و کمپین یک میلیون امضاء رسیدیم تا در خصوص ابهاماتی که دررابطه با وضعیت فعالین زن کردی که هم اکنون در زندان به سر می برند وهمچنین موضع گیری آنهانسبت به این زنان به گفتگو بنشینیم و چرایی کم رنگ بودن واکنش آنان رادرمسأله اعتصاب غذای زندانیان سیاسی ومدنی کرد که چند تن از آنان رانیززنان در برمی گیرند جویا شویم...

                              گزارشی از دیدار كميته زنان با  خانم نسرين ستوده

ـ خانم نسرين ستوده شما راجع به اعتصاب غذاي زندانيان سياسي كرد تا چه اندازه در جريان هستيد؟

طبق اطلاعاتي كه بنده از طريق روزنامه نگاران وخبر نگاران كسب كرده‌ام،از 36روز پيش هموطنان كرد ما بدليل فشارهاي بيش از حدي كه در زندان بر آنان تحميل شده است در اعتصاب غذا بسر مي‌برند  .اما عدم اطلاع بسياري از فعالان مدني از اين اعتصاب غذا كه زمان طولاني از آن ميگذرد متوجه رسانه‌هايي است كه وظيفه اين اطلاع رساني را داشته اند، در جامعه‌اي كه تبادل اطلاعات در آن بصورت آزاد انجام نمي‌گيرد وجود چنين نقاط غير شفافي دور از انتظار نيست.

چه‌ند ساڵێکه ‌ خه‌باتی سیاسی و مه‌ده‌نی ،له‌ڕۆژهه‌لاتی کوردستان ، دژ به‌ رژێمی زه‌بروزه‌نگ وسێداره (ئێران) به‌ره‌و پێش ده‌چێت ،به‌تایبه‌تی که‌ ئه‌م ڕژێمه‌ له‌بری دان نان به‌ مافه‌ کانی گه‌لی کورد درێژه‌ به‌سیاسه‌تی سه‌رکوتکردن ده‌دات ، له‌ڕێگای کپکردنه‌وه‌ی ده‌نگی ئازادیخوازانی کورد ، به‌ سیاسه‌تی ره‌شبگیری لاوان و دواتر بڕیاری له‌سێداره‌دان به‌سه‌ریاندا . بۆ به‌رپه‌رچ دانه‌وه‌ی ئه‌م سیاسه‌ته‌ دژ به‌ مرۆڤایه‌تیه‌ش ‌...

لێدوانی کومیته‌ی پشتیوانیکردن له‌ مانگرتنی گیراوانی کورد-شنۆ

ئه گه ر ئه ورۆ سه‌ختی  ژیان ، بیکاری و که م وکووری ئابوری و زه حمت وفشاری کومه لایه تی وسیاسی یه کی زۆر له‌ ئارا دایه‌ و زۆر که‌س پێیان وایه  ته‌نیا بو دابین کردنی که ره سه ی ژیانی خۆی وبنه ماڵه که‌ی تێ بکوشی باشتره‌و وا بزانن که ڵ به موو به نده ،له‌ لایه‌کی دیکه‌وه ‌تابڵۆی گیران و زیندان و ئه شکه نجه وسێداره شه وو روژ له پیش چاومان ون نابێ و روله قاڕه مانه کانمان، چالاکانی مه ده نی و مافی مروڤ و سیاسی کورد،  که زۆربه‌یان به‌ ساڵانه‌ له شاخه‌کانه‌وه‌ وه بو وه دی هینانی مافی گه له که یان ژیانیان له خۆیان حه رام کردبوو له زیندانیش دا ئالای رێبه رایه تی خه باتی رزگاری گه لی لێ قه وماویان به رز راگرتووه.

ئه مرۆ زیاتر له مانگێکه لانی که م  90 که س له و رۆڵه قاڕه مانانه بو هاواری مافی یه کسانی و ئینسانی و ئاشتی و دێموکراسی گه له که یان مانیان له خواردن گرتووه بو یه که م جار له کوردستان  وئێران توانیانه به گیران و زیندان و ئه شکه نجه و سێداره پێ بکه نن و گاڵته ی پێ بکه ن و متمانه ی ته واومان  هه یه  که هه ر ئه و جووڵانه وه بێ وێنه یه ده توانێ قوناغێکی تازه  له جووڵانه وه ی رزگاری خوازی گه لی کورد و گه لانی دیکه ی ئێران دیاری بکات.

ئه وله خۆبوردویه ی روڵه کانمان بێ وه‌ڵام نا هێڵینه وه و بڕیار ده ده ین به هه موو شێوه یه ک پشتیوانی مانگرتن و زیندانیه کان بین.

هه ر به م بۆنه وه ئێمه کۆمه ڵێک له چین توێژه جۆراوجۆره کانی شاری شنۆی رۆژهه‌ڵاتی کوردستان، راده گه یه نین که ئه گه ر رژیمی ئیران  وڵامی داخوازیه ره واکانی ئه م چالاکه  نه داته وه و رێز له مافی ئه وان وه ک زیندانی و گه له که ی  ئه وان نه گرێ، ئێمه ش به شداری به‌رخۆدانی ئه‌وان ده‌بین.

پێویسته‌ به‌ زوترین کات گه‌له‌که‌مان به‌ هه‌مو تواناوه‌،بێته‌ ناو قۆناخی نا فه رمانی مه ده نی و به شێوه کانی جوراوجور وه کوو داخستنی دوو کان و بازار،رێپێوان،مانگرتن و... به‌ کورتی هه‌رشیوه یه ک له خه باتی مه ده نی که‌ مافی هه ر که سێکه ره چاوده که‌ین و هه تا گیراوان  له مان گرتن دابن ئیمه ش ده ست له خه باتی پشتگیری وان هه ڵنا گرین.

سه رکه وتوو بن بو ماموستایانی ئێمه که زۆر به رونی فێریان کردین که خه بات و گیران وزیندان و ئه شکه نجه و سێداره ئیتر بو ترس نابن و هیوادار ده مینینه وه. 

کوومیته ی پشتیوانی له مانگرتووانی شاری شنۆ

چوارشه‌ممۆ یه‌کی مانگی ئۆکتۆبری 2008

کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

بنا بر گزارشات دریافتی از فعالان کمیته در سقز متقاعب وخیم شدن حال سه‌ تن از زندانیان اعتصاب کننده این شهر،آنان به بهداری سپاه پاسداران انتقال یافته اند.یافته های گزارشگران کمیته از وخامت شدید حال این سه‌ فعال سیاسی حکایت دارد اما تا کنون از سرنوشت آنان خبری در دست نیست.

اسامی این فعالان زندانی از این قرار است:

1- عبد الله حسینی 

2-خلیل مصطفی رجب  

3-عارف عبدالله زاده 

زندانیان مذکور از روز چهارشنبه 5 شهریور 1387 در حال اعتصاب میباشند.

کمیته نسبت به جان این سه‌ زندانی به شدت بیمناک است و از مقامات مسوول میخواهد فورا در ارتباط با وضعیت سلامتی آنان و سرنوشتشان ،افکار عمومی را آگاه ساخته‌ و توضیحات مشخصی در این ارتباط بدهند.

از جامعه مدنی و سازمانهای جهانی حقوق بشر نیز میخواهد برای جلوگیری از  وقوع فاجعه ای انسانی ،در وضعیت  وخامت بار پیش آمده مز سریعا مداخله نمایند.

                                                                       سه‌شنبه‌ نهم شهریور برابر با ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۸

 کمیته حمایت ازاعتصاب غذای زندانیان سیاسی ومدنی کرد:                                                  

                    گزارشات 6 مهرماه ،گواهی ازوخامت حال "هدایت غزالی" داشت ،این گزارش متاسفانه با گزارش تکمیلی دیگری اززندان اوین برشدت نگرانی کمیته افزوده است .

                 "هدایت غزالی" دانشجوی کارشناسی، رشته روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران وعضوشورای نویسندگان نشریه ی  دانشجویی روژامه  که به علت شرکت درمراسم زبان مادری در20تیرماه 1376 به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی دستگیرشد امروز در سی و هفتمین روز اعتصاب غذای خود به سر می برد. 

                هدایت به همراه مدیرمسوول روژامه "صباح نصری" چندین مرتبه از زندان مرکزی سنندج به زندان اوین و برعکس انتقال داده شده و ماهها مورد بازجوییهای طولانی مدت قرار گرفتند.این دو دانشجو  پس از گذراندن پروسه ای کاملا ظا لما نه دربازداشتگاههای جمهوری اسلامی با شدیدترین شکنجه های روانی وروحی وگذران 5ماه انفرادی مواجه شده؛پس از 4 بار تعویق دادرسی به 2 سال حبس تعزیری محکوم گردیدند. 

              هدایت از همان روزهای نخست اعتصاب به همراه فرهاد وکیلی وصباح نصری ومتین ارجان دربند 8 زندان اوین به اعتصابیون کرد در زندانهای سراسر کشور پیوستند .

بنا به گزارشات  این دو دانشجوی کرد  درجریان سرکشی بازرسین حقوق شهروندی ازبندهای زندان ،در حضور"یاری" مسوول بند مذکور به شرایط نابه سامان زندان اشاره می کند، درهمان حال "یاری" به صراحت وآشکارا درحضوربازرسان وزندانیان می گوید:"یک جنایت کارحرفه ی صد مرتبه برشما زندانیان سیاسی شرف دارد!!! "

مسول بند مذکور درپی وخامت حال هدایت و بی حس شدن سمت راست بدن ایشان،دیروز دوشنبه به نزد آنها رفته و به نمایندگی از "حاج مصطفی" معاون زندان اوین ،ازآن ها می خواهد دست از اعتصاب بکشند یا آن را به مسوولین اطلاع دهند ؛ اما دانشجویان اعلام کرده اند، "که ما شما را به رسمیت نمی شناسیم ؛واعتصاب خود و دلایل و اهداف 6 گانه ی این اعتصاب را به وسیله وکیل مان به اطلاع قاضی پرونده رسانیده ایم." 

            هدایت در پاسخ به اصرار وپافشاری مکرر دوستان وپزشک درمانگاه مبنی برشکستن اعتصاب ؛هم چنان برادامه ی آن پافشاری دارد وگفته است :"من تا به آخرمقاومت می کنم،بگدارید دنیا بفهمند ،که جان انسان ها برای اینان ارزشی ندارد؛و آنها ارزش  ذاتی و مقدسات انسان ها را نابود می کنند ." 

                                                                                  9مهرماه1378 برابربا 30سپتامبر2008

 کومیته‌ی پشتگری کردن له‌ مانگرتنی گیراوانی سیاسی و مه‌ده‌نی کورد :

به‌رێز ماموه‌ستا شێخ عیزه‌دین حوسێنی که‌سایه‌تی ناسراوی کورد له‌ لێدوانێک دا وێڕای پشتگری کردن له‌ مانگرتوانی کورد له‌ زیندانه‌کانی کوردستان و ئێران دا،نیگه‌رانی خۆشی سه‌باره‌ت به‌ ره‌وشی سڵامه‌تی مانگرتوان ده‌ربڕیوه‌،ده‌قی په‌یامی ماموه‌ستا به‌م شێوه‌ی خواره‌وه‌یه‌؛ 

کمیته حمایت از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد:

           بنابراخباررسیده از زندان سقز ؛ سه تن دیگراز فعالین  سیاسی  کُرد، که به اتهام همکاری با اپوزیسیون های  فعال سیاسی کُرد دستگیرشده اند ،ازتاریخ 7/7/1387 اقدام به اعتصاب غذا کرده اند، که با پنج نفر پیش جمع اعتصاب کنندگان زندان سقزبه 8 نفرمی رسد.اسامی این سه تن به قرار ذیل است: 

       1 ـ  لقمان مهری ، اهل سقز ،به اتهام همکاری با حزب کومله به 5 سال زندان محکوم شده است ،که 8 ماه آن را گذرانده است .

       2ـ امیر حسینی ، اهل مهاباد ،محکومیت 1 سال به اتهام همکاری با کومله ،که مدت محکومیت خود را سپری ساخته ؛ اما هنوز آزاد نشده است .

     3  ـ رضا محمدی ،اهل سقز،به اتهام همکاری با حزب دمکرات دستگیرشده است ،پرونده ایشان هنوزدروضعیت نامشخصی ست و بلا تکلیف میباشند .

سه شنبه نهم شهریور 1387 برابر با 30 سپتامبر2008

  کمیته حمایت از اعتصاب زندانیان  سیاسی و مدنی کُرد :

                   در کردستان اقلیت های بی شماری همانند آشوریان ومسیحیان ارمنی واهل حق ها زندگی می کنند ،که افزون بر تحمل وضعیت دشوار سیاسی و اقتصادی و حقوق بشری کُردستان ، رنج مضاعف دیگری را نیز تحمل می کنند .این اقلیت ها به دلیل باورهای خود به صورت پیوسته از سوی حاکمیت مورد سرکوب وآزار واذیت قرار می گیرند .

 در گزارشات پیشین از اعلام همبستگی زندانیان اهل حق با زندانیان سیاسی و مدنی کرد و همچنین آغاز اعتصاب غذای آنان خبر داده بودیم.این زندانیان همچنان در اعتصاب به سر برده و خواهان حقوق پایمال شده خود هستند.

                             رنج نامه ی که در پی می آید ،خود آشکارا نشانگر اوج اجحاف و بی عدالتی هاییست ،که در مورد پیروان آیین اهل حق روا داشته می شود.

دوشنبه ۸ مهر ۱۳۸۷ برابر با ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۸

                     رنجنامه‌ی زندانیان اعتصاب کننده ی اهل حق زندان ارومیه

یا حق! 

                    دریک نگاه گذرا هرانسانی متوجه می شود، که بر روی این کره  خاکی اقوام  و ملیت های مختلفی زندگی می کنند. آن چه امروز بر همگان ثابت شده است ،اهتمام به توسعه ی روابط دوستانه بین ملیت ها امری واجب است ؛وازآن جا که ملل متحد ایمان خود را به حقوق بنیادین بشروکرامت وارزش انسانها اعلام کرده اند ؛وکشورهای مختلف ازجمله ایران خود را به رعایت حقوق بشر وآزادی های بنیادین با همکاری سازمان ملل متحد متعهد کرده است ،لذا برابر ماده 18 اعلامیه جهانی حقوق بشر که با روح هر انسان آزادی مطابقت دارد ، هر کسی باید از حق آزادی اندیشه و وجدان ومذهب برخوردار باشد.این حق مشتمل است بر آزادی تغییر مذهب ،آزادی اظهار مذهب وعقیده درتعلیم وعبادت واجرای مراسم چه به صورت فردی ،چه به صورت جمعی  .

             درکشورهای مختلف جهان گروهی با مراسم وعقیده ای خاص عرفانی زندگی می کنند ،که این عده در ایران به" اهل حق" شهرت دارند. اهل حق  قدمتی به قدمت تاریخ بشر دارد. از نگاه اهل حق انسانها صرفنظراز رنگ و نژاد وپوست به دو گروه حق و باطل تقسیم می شوند . بینش و جهان بینی اهل حق از خدواند و انسان و آفرینش ،بینشی کاملا عرفانی ست مبنی بر این که آفریننده جهان هستی یا روح کامل یا انرژی یا خداوند یا روح کل یا انرژی کل یا ...به شکل و صفت یک انسان ظاهر می شود ؛و با مرگ پایان نمی پذیرد؛بلکه به صورت دیگری ودرجای دیگری به مقتضای زمان و مکان آشکار می گردد،تا انسان ها وکلیه مخلوقات ازوجود مبارکش سودمند شوند.

              اهل حق براین باور است ، که این وجود پس ازظهوراسلام در وجود مبارک حضرت علی" ع "آشکارشده است؛  پس از هجرت های مکرر دراقلیم های جغرافیایی مختلف ،اقوامی به این مسلک ومرام پدید آورده ؛ودرحقیقت اهل حق قرائتی  عرفا نی  از تشیع  به  شمار می آید .ما اهل حق ها درمناطق مختلف ایران زندگی می کنیم و درحکومت فعلی به صورت های گسترده سبب آزار واذیت وتحقیر وتوهین قرارگرفته ایم ؛به طوری که علما درمساجد ،معتقدان به آیین اهل حق را نجس ومشرک به خداوند معرفی کرده ؛وریختن خون آنان راحلال اعلام کرده اند. 

             چهارسال پیش ما اهل حق های میاندوآب درنتیجه ی فشارهای طاقت فرسا با نوشتن نامه هایی به ارگان های مختلف کشورودرنهایت رهبرکشور،ازآنها خواستیم ،که آیین اهل حق درایران به رسمیت شناخته شود؛وقوانینی تصویب گردد،که بر پایه ی آن پیروان اهل حق مورد آزار واذیت قرارنگیرند ؛اما درمقابل نیروی انتظامی با دستور مستقیم مقامات کشوری به محل زندگی ما واقع درروستای "اوش تپه " در حوالی مناتق کرد نشین میآندوآب ،حمله برده وبا کشتن 6 نفرازیاران وبرادران ما اموالمان را به تاراج بردند ؛ومحل زندگی مان را به با خاک یکسان کردند. بسیاری از پیروان اهل حق را دستگیر کردند  ؛ وبه زندان های مختلف انتقال دادند .برخی از آن ها ازجمله :آقای نصرت الله محمدی وپدرپیرمان آقای احد قاسم زاده ؛هم چنین تمام کارگران وهراهل حقی که مشاهده نمودند.                                                                                                                   

                 ماهها زندان را با شکنجه های فیزیکی وروانی و جسمی تحمل نمودیم .دوستانمان از زندان آزاد شدند؛  ولی ما 5 نفر به نام های :

1ـ سهند علی محمد ی ،51 ساله ،دارای 3 فرزتد، کارمنداخراج شده ی اداره ثبت واحوال میاندوآب ،به علت باورهای مذهبی.

2ـ بخشعلی محمدی ، 49 ساله ،دارای 3 فرزند ،شغل کشاورز محروم مانده ،به علت باورهای مذهبی ام .

3ـ عبادالله قاسم زاده ،35 ساله ،دارای 1 فرزند ،دیپلم ومحروم از تحصیل ـــ دانشگاه ـــ به دلیل پیروی از آیین اهل حق ،شغل مغازه دار وکشاورز.

4ـ مهدی قاسم زاده ،27 ساله ، محروم از تحصیل و دانشگاه واستخدام به دلیل پیروی از آیین اهل حق ، (ایشان هنگام دستگیری براثرگلوله نیروی انتظامی زخمی شده بودند .)

5ـ یونس آقایان، 25 ساله ،متاهل ، شغل راننده .

                      ما 5 نفر اکنون مدت 4سال است ،که درزندان تحت شدیدترین شکنجه ها به سر می بریم.لازم به یادآوری ست ،که بالاترین ظلم این حکومت درحق رهبرعظیم الشان اهل حق حضرت آقا "آقا نظام "است .

 دراین مدت بارها به مسوولین قضایی و اطلاعاتی نامه نوشته وخواستار مطالبات خود شدیم ،که هربار با بهانه یی به وقت دیگری موکول شده است .

                 فروردین امسال پس ازگذشت 23روزازاعتصاب غذا ،دادستان کل استان آذربایجان غربی آقای رضایی ـ به ما وعده داد که اگر شما به اعتصابتان پایان دهید،من ظرف 10 روزپرونده شما را مختومه اعلام می کنم ؛وخواسته هایتان را نیز به مقامات بالاتر منتقل خواهم کرد؛وپاسخ آنها را به شما اعلام خواهیم داشت .

حال پس از گذشت 5 ماه هنوز خبری نشده است .مطالبات اصلی ما همان است ،که 4 سال پیش به مسوولین کشور و رهبری اعلام کردیم .

                 به رسمیت شناختن عقیده ی اهل حق ها وپایان دادن به همه ی توهین ها وآزارواذیت ها واخراج ازمراکزاداری ودانشگاه .

              جبران خسارتهای مالی و معنوی ،که با یورش مقامات دولتی به محل کار و زندگیمان روی داده است .

              خواستار آزادی خود نیز هستیم .

               در پایان لازم به گفتن است ،که بی تفاوتی توده ی مردم و روشنفکران جامعه، دست حکومت را در اعمال انواع مظالم به تمامی اقلیت های مذهبی  و قومی  بازگداشته  است .اشخاص بی تفاوت  و آنان که  بر علیه  نقض حقوق انسان ها سکوت می کنند، خود شریک جرم جمهوری اسلامی هستند.

             اعتصاب ما وابسته به هیچ گروه وحزب خاصی نیست ؛و مستقلا خواستار حقوق پایمال شده ی خود هستیم ؛ودراین تاریخ یعنی 5/7/1387 سیزده روزتمام است ،که دراعتصاب به سر می بریم .

 باتشکرفراوان ودرودبرآنان که شایسته ی درودند .

۵ تن از فداییان آل ابا

زندان مرکزی ارومیه    

کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کرد

طبق اخبار دریافتی از زندان ارومیه ،9 تن از فعالین کرد این زندان که متعاقب اعلام اعتصاب و تسلیم درخواست های 6 گانه ی اعتصاب کنندگان به دستور رییس زندان روانه ی سلولهای انفرادی شده بودند،از سلولهای انفرادی مجددا به بندهای عمومی این زندان انتقال یافته اند.پس از انتقال آنان، رییس زندان بار دیگر به منظور مجاب ساختن اعتصاب کنندگان به شکستن اعتصاب غذا به میان زندانیان رفته و با آنان گفتگو کرده است.

مسوول زندان  انتقال این 9 تن به بند عمومی را نشانه حسن نیت زندان دانسته و به زندانیان وعده داده است که در صورت شکستن اعتصاب غذا خواسته‌های 6 گانه‌اشان را در اختیار مقامات بالاتر قرار خواهد داد.اما زندانیان با امتناع از شکستن اعتصاب، خواهان دیدار هیئتهای بی طرفی از سوی سازمانهای بین المللی حقوق بشر و صلیب سرخ از زندانهای کل کشور شده اند.همچنین اعلام داشته‌اند که‌ با اصرار و انرژی بیشتری به اعتصاب نامحدود خود ادامه خواهند داد.

37 زندانی سیاسی و مدنی کرد در زندان ارومیه  امروز 35 مین روز اعتصاب خشک خود را سپری میسازند.

بر اساس گزارشات وضعیت جسمانی 9 تن از زندانیانی که‌ به‌ مدت 2 هفته‌ در سلولهای انفرادی نگهداری میشدند به شدت وخیم است و دچار نوعی بیماری پوستی شده‌اند.این زندانیان به اقدامات عاجل درمانی نیازمندند اما مسوولین زندان تا بحال از فراهم ساختن مراقبتهای درمانی لازم برای این زندانیان امتناع کرده اند.

یکشنبه 7 مهرماه 1387 برابر با 28  سپتامبر 2008