• دفتر تحکیم وحدت ضمن ابراز نگرانی و اعتراض نسبت به شرایط زندانیان کرد، که اعتصاب غذا وضعیت آن ها را بغرنج تر از پیش کرده، خواستار توجه فوری مسئولین به خواسته ها و مطالبات اعتصاب کنندگان شده است ...

 گزارشات منتشر شده از وضعیت فعالین مدنی در بند کرد حاکی از آن است که ده ها نفر از ایشان در اعتراض به شرایط ناگوار و سخت بازداشتگاه ها و زندان ها، عدم رسیدگی عادلانه به پرونده هایشان، صدور احکام سنگین حبس های طویل المدت و اعدام برای جمع کثیری از ایشان ، بیش از ۱٣ روز است که در اعتصاب غذا به سر می برند.

اعتصاب غذای دسته جمعی فعالین کرد در بند در حالی وارد سومین هفته خود می شود که تاکنون نه تنها هیچ یک از مقامات مسئول در دولت و قوه قضاییه واکنشی نسبت به مطالبات به حق فعالین کرد، که منطبق با قوانین جاری کشور و میثاق نامه بین المللی حقوق بشر بوده، نشان نداده اند، بلکه با حمله به تجمع خانواده های ایشان، که جهت پیگیری وضعیت فرزندانشان در شهرهای سنندج، مهاباد و مریوان تشکیل شده بود، با ایشان شدیدا برخورد شده و جمعی از خانواده های زندانیان نیز بازداشت شده اند.

در چند سال اخیر، همراه با افزایش فشارهای فراقانونی بر کلیه اقشار اجتماعی، به خصوص فعالین مدنی، و همچنین وخامت وضعیت حقوق بشر در کل ایران توسط حاکمیت، برخورد با اقلیت های قومی و مذهبی در کشور شدتی چندین برابر داشته است. در چند سال اخیر حاکمیت اقتدارگرا با بازداشت خودسرانه و گسترده فعالین کرد، ترک، بلوچ، ترکمن و...، ایراد اتهامات سنگین به ایشان، نگه داری آن ها در بازداشتگاه هایی فاقد حداقلی از استانداردهای لازم که بعضا با بدرفتاری و اذیت و آزار بازداشت شدگان همراه است و همچنین محاکمه های ناعادلانه، اقدام به صدور احکام به شدت سنگین برای ایشان می نماید.

در این خصوص می توان از ابراهیم لطف اللهی، دانشجوی در بندی که شکنجه های سنگین وارده در زندان موجب مرگ وی شد، یاد کرد. حبیب الله لطیفی، فعال دانشجویی کرد، نیز چندی پیش به اعدام محکوم شد. همچنین هانا عبدی، محکوم به ۵ سال حبس همراه با تبعید، روناک صفارزاده، صباح نصری، هدایت غزالی، یاسر گلی و... همگی فعالین دانشجویی کرد هستند که ماه هاست در حال تحمل شرایط سخت زندان هستند.

این در حالی است که چندین فعال کرد دیگر نیز در خطر اعدام به سر می برند. از آن جمله می توان به فرزاد کمانگر، معلم کامیارانی، اشاره کرد که به همراه دو فعال دیگر کرد با محاکمه ای چند دقیقه ای به اعدام محکوم شدند و در کمال ناباوری حکم ایشان توسط دیوان عالی کشور تایید شد. همچنین آقای دکتر محمدصدیق کبودوند، دبیر سازمان حقوق بشر کردستان، که سال گذشته در پی پیگیری حقوق پایمال شده مردم کردستان بازداشت شد، اخیرا به ۱۱ سال حبس محکوم شده است. از دیگر فعالین مدنی کرد که در بازداشت به سر می برند می توان به زینب بایزیدی، فاطمه گفتاری، مسعود کردپور، هیوا بوتیمار، عدنان حسن پور و... اشاره کرد.

دفتر تحکیم وحدت راه پیشرفت، توسعه و نیل به دموکراسی در ایران را منوط به پایبندی حاکمان به حقوق بشر و حقوق شهروندی کلیه افراد، خصوصا اقلیت های قومی و مذهبی، می داند و معتقد است سرکوب مطالبات به حق و در چارچوب قوانین هموطنان کرد، ترک، بلوچ و... تنها ناشی از بی تدبیری و نگاه تنگ نظرانه اقتدارگرایان به حقوق ملت ایران است. دفتر تحکیم وحدت ضمن ابراز نگرانی و اعتراض نسبت به شرایط زندانیان کرد، که اعتصاب غذا وضعیت آن ها را بسیار بغرنج تر از پیش کرده است، خواستار توجه فوری مسئولین به خواسته ها و مطالبات اعتصاب کنندگان است. همچنین از همه احزاب و گروههای منادی حقوق بشر و سازمانهای داخلی و بین المللی می خواهیم با حمایت و پیگیری مطالبات این هموطنانمان ایشان را در استیفای حقوق از دست رفته اشان تنها نگذارند.


                                                                                                   شورای مرکزی
                                                                                                دفتر تحکیم وحدت
                                                                                              ۲۰ شهریور ماه ۱٣٨۷

دکتر محمود عثمان فعال سیاسی کرد و عضو انجمن نمایندگان عراق، روز گذشته در گفتگو با بخش کردی تلویزیون نوروز، حمایت خود از اعتصاب غذای فعالین سیاسی و مدنی کرد در زندانهای ایران را اعلام کرد.

 محمود عثمان اظهار داشت: "من از تمامی آنها سپاسگزارم و از اعتصاب غذا و خواسته هایشان حمایت می کنم. تعدادی از آنها مدت زیادی است که در زندانها قرار دارند که نه محاکمه شده و نه حتی اتهام آنها تفهیم شده است و سرنوشت آنها مشخص نیست. شماری از آنها نیز اصولاً بازداشتشان غیرقانونی بوده و بدون هیچ دلیل و مدرکی بازداشت شده اند. تنها دلیل بازداشت آنها کرد بودنشان و اینکه برای ملت خود مبارزه کرده اند، می باشد. به همین دلیل به نظر من حق خودشان است که درخواست نمایند آزاد شوند و اگر متهم هستند در یک دادگاه عادل و صالح و طبق قوانین بین المللی محاکمه شوند."

 دکتر محمود عثمان ادامه می دهد: "من فکر می کنم این اعتصاب غذا یک نوع مبارزه است، مبارزه ی ملت کرد در شرق کردستان، ملتی که طبق قانون ایران هیچ حقوقی ندارند، رژیم ایران به جای حل مساله کرد در برابر آنها از ابزار خشونت استفاده می کند و به جای اینکه قبول نماید که یک ملت است و با آنها دیالوگ نماید و از طریق دموکراتیک و دیالوگ نسبت به حل مساله آنها اقدام نماید، به فشار و کشتن و جنگ روی آورده است."

 دکتر محمود عثمان در پایان افزود: "امیدوارم که موفق شوند و خواسته های آنها برآورده شود. اعتصاب غذای آنها موفق خواهد بود."

کلیک کنید:

كمپین سازمان دفاع بین المللی برای حمایت جهانی از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی كورد

         کومیته ی پشتیوانی له‌ مانگرتنی گیراوانی سیاسی ـ مه‌ده‌نیی ڕۆژهه‌ڵاتی کوردستان

                    ناوی گیراوانی مانگرتوو  له‌ ئامه‌د بۆ پشتگیری گیراوانی ڕۆژهه‌ڵات

له‌زیندانی شاری ئامه‌د ۹ گیراوی کورد ‌بۆ پشتیوانی له‌ مانگرتووانی کورد له‌زیندانه‌کانی رۆژهه‌ڵاتی کوردستان و ئێراندا، ده‌ستیان داوه‌ته‌مانگرتن له‌خواردنی بێ سنور.
لیره‌دا سه‌رنجتان بۆسه‌ر ناوی ئه‌و 9 گیراوه‌ ڕاده‌کێشین.

1 سوله‌یمان کایا،
2 فاروق مه‌نه‌کشه‌
3 فوئاد بور
4 ئۆزان ئاڵپ کایا
5 ناجی گوچلوک
6 ئه‌رداڵ پۆڵات
7 به‌ختیار عه‌لی
8 سه‌دات ئۆغوڵ
9 فه‌لات ئۆزه‌ر

                      له‌ زیندانی ئورمیه‌ و ڕه‌جایی شه‌هر، زه‌خت په‌ره‌ ده‌ستێنێ

گیراوانی گرتووخانه‌ی وورمێ به‌ نامه‌یه‌ک ئامانجی مانگرتن و داخوازیه‌کانیان بۆ ڕای گشتی ڕاگه‌یاند. له‌ هه‌مان کاتدا گوشاره‌ جه‌سته‌یی و ده‌روونیه‌کانی سه‌ر مانگرتووانی زیندانیی دۆزی په‌که‌که‌و په‌ژاک له‌ گرتووخانه‌ی وورمێ و که‌ره‌ج دژوارتر ده‌بێت.

به‌ پێی دوایین ئاگاداریی له‌ سه‌ر ڕه‌وشی مانگرتوان که‌ له‌ ڕۆژهه‌ڵاتی کوردستانه‌وه‌ به‌ ده‌ستمان گه‌یشتووه‌، دوێنێ ڕۆژی دووشه‌ممه‌ مانگرتووانی گرتووخانه‌ی وورمێ، به‌ نامه‌یه‌ک ئامانجه‌کانی مانگرتنی گیراوان و هه‌روه‌ها داخوازیه‌کانیان له‌ لایه‌ن مانگرتووانه‌وه‌ ڕاده‌‌ستی به‌ڕێوه‌به‌ری گشتی زیندانه‌کانی وورمێ و به‌رپرسی گرتووخانه‌ی وورمێ.

جێگای سه‌رنجه‌ که‌ هه‌ر یه‌ک له‌ به‌ڕێوه‌به‌رانی گشتیی گرتووخانه‌کانی وورمێ و به‌‌رپرسی گرتووخانه‌ی وورمێ، به‌ شێوازی سووکایه‌تیی کردن نامه‌که‌یان ڕه‌تکرده‌وه‌و له‌ هه‌مان کاتدا هه‌ڕه‌شه‌یان له‌ گیراوانی دۆزی په‌که‌که‌ و په‌ژاکی مانگرتوو کردووه‌ که‌ تا چه‌ند ڕۆژی دی ڕاده‌گوێزرێن بۆ ژووری تاکه‌که‌سی.

له‌ لایه‌کی دیکه‌وه‌ به‌ پێی سه‌رچاوه‌ هه‌رێمییه‌کان ڕاگه‌یه‌نرا که‌ ڕه‌وشی جه‌سته‌یی مانگرتووانی گرتووخانه‌ی ڕه‌جایی شه‌هری که‌ره‌ج ڕۆژ به‌ ڕۆژ له‌ خراپیدایه‌.
جێی ئاماژه‌یه‌ که‌ مانگرتووانی گیراوی دۆزی په‌که‌که‌و په‌ژاک ئه‌شکه‌نه‌جه‌یه‌کی دژواری ڕه‌وانی ده‌کرێن. به‌ پێی دوایین زانیاری ڕژیم هه‌رڕۆژ به‌ به‌هانه‌ی جۆراوجۆر گیراوانی مانگرتووی دۆزی په‌که‌که‌ و په‌ژاک له‌ به‌ندێکه‌وه‌ بۆ به‌ندێک یان بۆ خانه‌ی ئه‌شکه‌نجه‌ ڕاده‌گوێزێت...

شایانی باسه‌ که‌ له کاتێکدا که‌‌ ڕه‌وشی جه‌سته‌یی مانگرتووان له‌ 16هه‌مین رۆژی مانگرتندا‌ و ڕۆژ به‌ ڕۆژ دژوارتر ده‌بێت، ڕژیمی ئێران له‌ جیاتی جێبه‌جێکردنی کێشه‌و داخوازیه‌کانی مانگرتووانی زیندانیی سیاسی و مه‌ده‌نی، که‌ له‌ بنه‌ڕه‌تدا هه‌ڵسووکه‌وته‌ له‌ گه‌ڵیان به‌ پێی پێوانه‌کانی مافی مرۆڤ، هه‌ر ڕۆژ گوشاری جه‌سته‌یی و ده‌روونی له‌ سه‌ر مانگرتووان دژوارتر ده‌کات.

                               خۆپیشاندانی پشتیوانی له‌مانگرتووان؛ پاریس

 له‌ درێژه‌ی چالاکیه‌کانی پشتیوانی له‌ مانگرتنی گیراوانی سیاسی ـ مه‌ده‌نیی ڕۆژهه‌ڵاتی کوردستان، کورده‌کانی فه‌ڕانسه‌ش خۆپێشاندانێکی جه‌ماوه‌ری وه‌ڕی ده‌خه‌ن.

وته‌بێژێک له‌سه‌ر ناوی "کۆڕی کورده‌کانی نیشته‌جێی فه‌ڕانسه‌" له‌ لێدوانێکی نووسراودا بۆ ڕێنێسانس، وێرای ڕاگه‌یاندنی ئه‌و هه‌واڵه‌ داواشی له‌ "هه‌موو ئازادیخوازان" کرد له‌ خۆپێشاندانه‌که‌دا به‌شداری بکه‌ن.

ده‌قی لێدوانه‌که‌:

 ئاگاداری

به‌شێک له‌ به‌ندییه‌ سیاسی و مه‌ده‌نیه‌کانی کورد له‌ به‌ندیخانه‌کانی کۆماری ئیسلامی ئێراندا له‌ ڕێکه‌وتی 25.08.2008وه‌ ده‌ستیان داوه‌ته‌ مانگرتن له‌ خواردن و داواکاری هه‌ڵوه‌شاندنه‌‌وه‌ی سزای ئێعدام و بڕیاره‌کانی "دادگای شۆڕشی ئیسلامی"، هه‌روه‌ها به‌ ڕه‌سمی ناسینی هه‌لومه‌رجی سیاسی و مه‌ده‌نی خۆیانن.

 ده‌سه‌ڵاتدارانی حاکمی ئێران له‌ جیاتی وڵام دانه‌وه‌ و وت و وێژ، زه‌خت و زۆریان په‌ره‌ پێداوه‌؛ تا ڕاده‌یێک که‌ حاڵی چه‌ند که‌س له‌و به‌ندییه‌ له‌خۆبردوانه‌ پڕمه‌ترسی ڕاگه‌یاندراوه‌. 

"کۆڕی کورده‌کانی نیشته‌جێی فه‌ڕانسه‌" به‌ مه‌به‌ستی پشتیوانی و لایه‌نگری له‌ مافی به‌ندییه‌ سیاسی و مه‌ده‌نیه‌کان له‌ ئێراندا خۆپیشاندانێک بۆ ڕۆژی چوارشه‌مه‌ 10،09،2008 ڕاده‌گه‌یه‌نێت و له‌ هه‌موو ئازادیخوازان ده‌گێڕێته‌وه‌ که‌ به‌ به‌شداری له‌و خۆپیشاندانه‌‌دا، له‌ مانگرتنی به‌ندیه‌ سیاسی و مه‌ده‌نیه‌کانی کورد و ئازادی هه‌موو زیندانیه‌ سیاسیه‌کان له‌ ئێراندا پشتیوانی بکه‌ن.

کات: چوارشه‌مه‌ 10.09.2008، کاتژمێر 14 هه‌تا 16

Maison de Radio-France

106 Av : du Pr. Kennedy

75016 Paris, Métro Passy (6)

                     جمع کثیری از بازاریان سنندج  از اعتصاب غذای فعالین حمایت کردند

جمع کثیری از بازاریان، تجار و کسبه و صنعتکران شهر سنندج،جهت حمایت از اعتصاب غذای فعالین سیاسی و مدنی کرد، بیانیه ای را تحت عنوان آزادیبرای فرزندانمان و صلح برای سرزمینمان، منتشر کردند.

شمار وسیعی از بازاریان، بازرگانان و کاسبکاران شهر سنندج،با هدف حمایت از زندانیان سیاسی و مدنی کرد، بصورت شجاعانه و جسورانه پشتیبانی خودرا اعلام کرده اند. کسانی که اسامی آنها در این بیانیه آمده است، خواستار این شدهاند که رژیم ایران، فرزندان این سرزمین را آزاد کنند و به شرایط ترس و وحشت پایاندهند.

آنان خواهان آن هستند که می توان با صلح و آشتی هم در کناریکدیگر زندگی کرد و دیگر نمی توانند تحمل کنند که فرزندانشان در زندان ها بمیرند وکشته شوند یا شاهد دربند شدنشان باشند.آنها گفته اند حاضرند برای یک زندگی آزاد وشرافتمند، بهای آن را نیز پرداخت کنند. به همین خاطر اقدام به درج اسامی خود نمودهو از بازاریان سایر شهرهای کردستان خواسته اند دست به اقدام مشابه بزنند.
 

                          كميته حمايت از اعتصاب غذاي زندانيان سياسي و مدني كُرد

اطلاعيه شماره 13

بيانيه وليست اوليه زندانيان اعتصاب كننده

15 روز از اعتصاب غذاي سراسري زندانيان سياسي و مدني كُرد ميگذرد،در خلال اين روزها تلاشهاي كميته براي دستيابي به ليست قابل اطميناني از زندانيان اعتصاب كننده ادامه داشت و كميته تمامي منابع خود را براي تدوين اين ليست بكار گرفت.بالاخره تلاشهاي كميته حمايت از اعتصاب غذاي زندانيان سياسي و مدني كُرد به ثمر نشست و ليست اوليه اين زندانيان همراه با دومين بيانيه تحليلي اين عزيزان، به دست كميته رسيد.اين بيانيه و ليست بنا به درخواست زندانيان به اطلاع عموم ميرسد.

ما ضمن يادآوري خواسته هاي 6 گانه زندانياني كه هم اكنون تحت فشار و در اعتصاب غذا بسر ميبرند،بار ديگر مقامات حكومتي و قضايي را نسبت به امنيت جاني اين زندانيان هشيار ميسازيم و تمامي نهادهاي داخلي و جهاني حقوق بشر را جهت حمايت از خواسته هاي اين زندانيان دعوت به مشاركت و عمل مينماييم.

توضيح:اطلاعات و ليت تكميلي زندانيان در حال اعتصاب و همچنين اطلاعات تكميلي در ارتباط با اين زندانيان متعاقبا به اطلاع عموم خواهد رسيد.

ليست اوليه زندانيان اعتصاب كننده به قرار ذيل است:

زندان سنندج:

1-ارسلان اولیایی  ، اعدام

2-رئوف ابراهیمی  ،شش سال

3-ساسان بابایی  ، پنج سال

4-یاسر پرویزی ، دو سال

5-انور حسین پناهی  ، اعدام

6-عدنان حسن پوور  ، نامشخص

7-شاکر  ، نامشخص

8-روناک صفازاده  ، نامشخص

9-هانا عبدی ، پنج سال و تبعید

10-فرید عبدی  ، نامشخص

11-فاطمه گفتاری  ، 1 سال و ده ماه

12-حبیب لطیفی  ، اعدام

13-فردین محمدی سمان  ، ده سال

14-جهاندار محمدی  ،پانزده سال

15-ياسر گلي،بلاتكليف

زندان ارومیه :

1.          ثروت آذرنیوش    ، یک ونیم سال زندان 

2.           یوسف آرساز      ،هفت ماه

3.          عادل آشیعانی     ،هفت ماه   

4.    .    علی احمد سلیمان ، پنج ونیم سال زندان

5.    .    ایوب ارگین باش ،نامعلوم

6.        بختیار اشرفی کیا،یازده سال 

7.        جهانگیر بادوزاده،ابد

8.           حسن توپوز ،سیزده سال

9.           عزالدین توران  ،هفت ماه

10.                       .عبالرحمان چنگالی   پنج ونیم سال

11.                       جوادحاجی لو  ،دو سال

12.                       محمد حمزه پور  ، ده ماه

13.                       غلامحسین خان عبدی   ، سه سال

14.                       .مراد دغر   ، دو سال

15.                       داوود دفاعی   ، دو سال

16.                       .علی رشیدی   ، چهار سال

17.                       .رمضان سعیدی   ، هشت سال

18.                       .فریدون سلامت   ،شش ماه

19.                       خلیل سیپان  ،هفت ماه

20.                       حمید شبان  ،ده ماه

21.                       مصطفی علی احمد  ، پانزده سال

22.                       سجاد علی زاده   ،ده ماه

23.                       یاسین قدیم آرویسی  ، هشت ماه

24.                       ادریس قنبری  ، هفت ماه

25.                       شیخ موس کارتش  ، هفت ماه

26.                       کمال وردان  ،ده ماه

27.                       شریف یاکان  ،ده ماه

28.                       فواد ییلماز  ،هفت ماه

29.                       توفیق نوجوان  ، ده ماه

30.                       سلیمان عمویی میلان  ، چهار سال

31.                       جمهور اوزگور ،سیزده سال

32.                       .محمد سعادت  ، چهار سال

33.                       .عمر چاپراز    ،سیزده سال

زندان اوين تهران:

1- متین ارجان  ، یازده سال

2- هدایت غزالی   ،دو سال

3-صباح نصری  ، دو سال

4- فرهاد وکیلی  ، اعدام و ده سال

زندان سقز:

1- عبد الله حسینی  ،پنج سال

2-خلیل مصطفی رجب   ،پانزده سال

3-عارف عبدالله زاده  ،سه سال و شش ماه

بيانيه شماره 2

تداوم مقاومت

سلطه به عنوان يك كل واحد صرفاً از خلال امور بظاهر يكسان نمي گذرد،بلكه از لابلاي اموري نيز مي تواند وحدت خويش را به چنگ آورد كه اجزايشان به ظاهر در تضاد با آن قرار دارند.سلطه ضمن تكثير خويش، توانايي فرآوري ديگر باره ي خود از ميان اين اجزاي به ظاهر متضاد نيز هست . حتي فراتر از آن متحد ساختن اين اجزاء با خود و اقدام پيگير براي اقمار سازيهاي ابدي حول خواست  نابودگرانه اش است.

نقطه تلاقي اين اجزاء صحه گذاردن بر تداوم وضع موجود است هنگاميكه تمامي اجزاي فلسفي، اجتماعي و سياسي اي كه فراروي سلطه به ظاهر در مبارزه اند، سلطه اين بار نه فقط از طريق سركوب اوليه ومستقيم بلكه از راه سركوب ثانويه نيز لب به سخن خواهد گشود.

اندیشیدن و نقد سلطه بی گمان نه فقط توسط رسوا ساختن اشکال سرکوب اولیه، بلکه از راه عریان سازي ادعایي نیز حاصل می شود که در هم بستری با آن، بر طبل" مبارزه"  می کوبد. " مبارزه" ای که نه حاصل پیوستن ساده انگارانه به سلطه، بل توسط پیچیده ساختن خود و فرآوری اینهمانی از قلب اجزاء به ظاهر متضاد با سلطه است.

تحقق نقد سلطه مستلزم نوعی چسبانیدن این دو سویه به یکدیگر است، دو سویه ای که با دو راهکار همگون به ابدی پنداری وضع موجود می اندیشند. فرا بردن نقد از مناسبات پیچیده ای که سلطه تمهید کرده است نیازمند فراتر رفتن از گفتار سرکوب ثانویه نیز هست. گفتاری که نه در ضمن بلکه در خلال " مبارزه"  با سلطه و به روشنترین وجه ممکن به بیان در آمده است.

اگر اعتصاب غذایمان به زانو در آوردن لحظات زندان است، لحظاتی که به مثابه گزارهايی در تایید سرکوب، زندان و چوبه ي دار را به عنوان عمده ترین کالاهای موجود در ویترین نظام سلطه بر می نهند،امنتاع از بیان مان در پارادایم های معمول نیز گریز از به گفتمان در آمدن توسط سرکوب ثانویه است. اندیشیدن و عمل در افقی است که قبل از به بیان در آمدن، خود را به رهایی پیوند داده باشد.

سرکوب ثانویه هرچند جسم قربانیانش را مستقم به عنوان زبان خویش از راه بكارگرفتن زندان و چوبه دار به کار نمی بندد، اما از طریق "تسخیر کردن" رویه ی دیگر کارکرد سلطه را تعیّن می بخشد.

 سرکوب ثانویه از طریق جسم فراموش و مسکوت گذارده شده به زبان در می آید.به زبان درآمدن این سرکوب از طریق به انحراف کشانیدن زبان با هدف مسکوت گذارندن و تحمل پذیر ساختن زندان و چوبه دار تحقق می پذیرد.

" مبارزه"  ای که اکنون و در وضعیت پیشا مبارزاتی موجود شاهدیم، در همان گام نخست به ویرانگری خویش و بیان مند شدن اش در سرکوب ثانویه می پردازد. بی محتوا سازی سرکوب، کارکرد اصلی سركوب ثانویه است، سرکوبی که توسط سلطه به صورت مستقیم ابراز می گردد داراي محتواست، محتوایی عمیقاً برانداز، اما در چارچوب گفتمانهای سرکوب ثانویه از شدت این محتوا کاسته می شود و بینان براندازیشان را به نفع تقویت مقاومت بنیادهای سلطه به کناری می گذارند، در به تحمل در آوردن بزدلی در مقابل مقاومت، مرگ در تقابل با زندگی و زندان در ضدیت با آزادی به بهیاری سلطه می پردازند.

با موضعی که سرکوب ثانویه اتخاذ می کند حتی گهگاه سرکوب مستقیم به استعاره ای منسوخ می نمایاند که در چارچوب به پارادایم معمول در آمدن محتوای عمیقاً برانداز سرکوب اولیه، در اراده معطوف به پنهان شدن، سلطه را یاری خواهند داد. به این ترتیب سلطه از درون سرکوب ثانویه نیز می گذرد، اجزایش را پشت سر می نهد و در نهایت به یکپارچه سازی و متحد ساختن خود می پردازد، و در روزمرگی ای که تولد می یابد با وجود تمام عریاني اش، پنهان می گردد.

حقوق بشر در گفتار سرکوب ثانویه تبدیل به هویت براندازی از بشر و انسان کُشی انسان مدارانه ای می شود که از راه ابداع " انسان"به توجيه کشتار انسان می پردازد. موضع ما مردود ساختن این تضاد در وضعیت موجود بشری و رد هرگونه روایت مند شدن انسان در چارچوب پوزیتویسم حقوقی کنونی توسط نیروهای است که تا مغز استخوان هویت سیاسی اشان را مدیون ضدیت با حق و انسان اند. نیروهايی که در پوزسیون مبارزه برای "انسان"، انسان را در تاریخ و سیاست از پاي در آورده اند.

موضع ما برگرداندن محتوای سرکوب مستقیم از طریق رهاسازی گفتار مقاومت و گریز از روایت مند شدنش توسط سرکوب ثانویه است. محتوای سرکوب همچنان که هست باید نمایانده شود نه از طریق روایت پردازیهای سرکوب ثانویه. مقاومت مان عریان سازی سرکوب اولیه توسط بی محتوا سازی سرکوب ثانویه نیز هست. ما برانیم تا زندان، اعدام و جامعه ی مرده را توسط زندانی زنده شرمگین سازیم.

تبعیضی که بین ما و دیگر زندانیان روا داشته می شود، اطمینانمان را از عینیت مبارزه خویش افزون تر کرده است، به واسطه ی انتخاب دقیق "کُرد بودن" سرکوب اولیه و ثانویه آنچنان اعلام اتحاد نموده اند که در کمتر موردی شاهد چنین خود رسوا گری بزرگی میان پوزسیون و اپوزسیون بوده ایم.

عینیت تبعیض روا داشتن تحمیل هر نوع تعریف قومی را بر کُرد بودن بی محتوا می سازد. " کُرد بودن" فراتر از بازنمایی ملیت و نژاد به رسواگر بزرگ وضعیت نا انسانی اي تبدیل شده است که پيوسته تمامی تضادهای روزمره میان دو سویه سلطه را عریان می سازد و اتحادشان را به روشنترین شکل ممكن باز می نمایاند.

شدت و عینیت تبعیض مانع از آن می شود که هويت مغضوب واقع شده امان به سادگی تسخیر شود، روایت مند گردد و توسط سرکوب ثانویه، فراموشی بر آن تحمیل گردد. پیوسته در دیالکتیک میان تلاش برای تحمیل فراموشی و تبعیض به مثابه امری خاطره ساز، عنصری باقی می ماند که همان مقاومت است. مقاومت خود را از مهار پذیری توسط سرکوب اولیه می رهاند و سرکوب ثانویه را در خود مهار می سازد، از هر دوی اینان فراتر رفته و فضايی رهای بخش برای عمل سیاسی فراهم می آورد. موضع ما عمل در چنین فضايی ست، امری که بواسطه انتخاب"کرد بودن" صورت پذیرفت.

مقاومت به استخدام در آوردن مبارزه بر علیه لحظات زندان است، عَلَم ساختن زندگی علیه چوبه دار و عمل سیاسی در زمانه ی است كه سیاست رهایی بخش بیش از هر زمان دیگری منسوخ نمایانده می شود.

ما مقاومتمان را تداوم خواهیم بخشید و از دریچه مقاومت به زندگی و عمل سیاسی خواهیم اندیشید. مقاومت یگانه انتخابمان برای نپیوستن به صفوف سلطه است لذا ضمن اعلام عمومي اسامي امان همگان را به مقاومتي فراگير می خوانیم.

                                                                                            زندانيان سياسي و مدني كُرد

                                                                  دوشنبه 18 شهريور 1387 برابر با 8 سپتامبر 2008

لێدوان:

ئۆسلۆ/ نۆرويژ 8ی سه‌پته‌مبه‌ر، 2008

 ڕێکخراوی به‌رگری نێونه‌ته‌وه‌یی له‌ لێدوانێک(Defend International)  ناره‌زایه‌تی خۆی ده‌ڕبری سه‌باره‌ت به‌ ڕه‌وشی زیندانیانی مانگرتوو له‌ گرتووخانه‌کانی ئێران و ڕۆژهه‌ڵاتی کوردستان، له‌ ناو وان رۆژنامه‌وان، چالاکی مه‌ده‌نی و چالاکی مافی مرۆڤ، که‌ له‌ 25ی ئاگوسته‌وه‌ ده‌ستیان به‌ مانگرتن کردوه‌ تا ناره‌زایه‌تی خۆیان ده‌رببڕین سه‌باره‌ت به‌ ده‌ستگیرکردنیان و هه‌روه‌ها گوشاری به‌رده‌وام له‌ لایه‌ن هێزه‌کانی ڕژیمی ئێرانه‌وه‌.

ڕێکخراوی به‌رگری نێونه‌ته‌وه‌یی داوا له‌ کۆمیته‌ی نه‌توه‌وه‌ یه‌کگرتووه‌کان بۆ پاراستنی مافی مرۆڤ ده‌کا تا هه‌ڵوێسدت بگرێ بێ وه‌دره‌نگخستن، له‌ دژی زیادبوونی  پێشێلکاریه‌کانی مافی مرۆڤ له‌ ئێران.

 لێدوانه‌که‌ هه‌روه‌ها به‌رده‌وام بوو :ڕێکخراوی به‌رگری نێونه‌ته‌وه‌یی پێشوازی و پشتیوانی له‌ هه‌ڵوێست و لێدوانی ئه‌و ڕیکخراوانه‌ ده‌کات که‌ داوا له‌ ئێران ده‌که‌ن که‌ کۆتایی  به‌ پێشێلکاریه‌کانی مافی مرۆڤ بهێنێ و تا به‌ توندی هه‌ول بده‌ن که‌ پێوانه‌کانی مافی مرۆڤ بپاريزنن له‌ چوارچێوه‌ی مافی مرۆڤی نێونه‌ته‌وه‌یی.

 له‌ لێدوانی ڕێکخراوی به‌رگری نێونه‌ته‌وه‌ئ دا  هه‌روه‌ها هاتوه‌:

مانگرتنێک له‌ رۆژی 25ی ئاگوستی 2008 ده‌ستی پێکردوه‌ و ئێستاش به‌رده‌وامه‌. زیاتر زیاتر له‌‌ 80 زیندانی له‌ دژی ڕه‌وشی خراپی زیندانه‌کان و هه‌روه‌ها گوشاری دژی گیراوه‌کان ناڕه‌زایه‌تی خۆیان ده‌رده‌بڕن.

داواکاریه‌کانی گیراوه‌کان زۆرن به‌ڵام زیاتر رویان له‌ ده‌ستهه‌ڵاتدارانی ئێرانیه‌ که‌  هه‌وڵ بده‌ن ڕه‌وشی زیندانیانی ئێران بگاته‌ ئاستت ڕه‌وشی زیندانیان جیهان.

 له‌ به‌رده‌وامی لێدوانه‌که‌دا ڕه‌وشی پێشووی زیندانیان باس ده‌کڕێ که‌ چۆن زۆریان یعدام کراون و چۆن زۆریشیان حوکمی له‌ سێداره‌دانیان دراوه‌تێ دوای داگدایی کردنی ‌ ناڕه‌وا که‌ به‌ هیچ شیه‌وه‌یه‌ک له‌‌ ئاستی نێونه‌توه‌ییدا نه‌بوونه‌.

باس له‌ وه‌ش ده‌کرێ که‌ پارێزه‌ران هیچ ڕێگایه‌کیان پێ نادرێ که‌ گیراوان ببینن و به‌ شێوه‌یه‌ مه‌جبوور ده‌کرێن که‌ پاشه‌کشه‌ی بکه‌ن له‌ پاراستنیان.

ڕیگا هه‌روه‌ها نادرێ به‌ بنه‌ماڵه‌ی گیراوان که‌ سه‌ردانیان بکه‌ن و زیندانیان زۆر جار له‌ به‌کارهێنانی ئاو ده‌ست و نوێن و بان بو کاتی نووستن بێبه‌ش ده‌کرێن.

له‌ راگه‌یاندنه‌که‌دا ئاماژه‌ به‌ ناوی ژماره‌یه‌کی زۆر له‌ زیندانیان کراوه‌ و هه‌روه‌ها هاتووه‌ که‌ زیندانیان مانگرتن له‌ دژی خراپبوونی ڕه‌وشی زیندانیان دوای ئه‌و سێلاوه‌ هێرشانه‌ی ئاخری  که‌ له‌ دژی کوردان ده‌ستی پێکردووه‌.  ئامانجیان له‌ مانگرتنه‌که‌ سرنجراکێشانه‌ بۆ هه‌ڵوێستی نایاسایی  ده‌ستهه‌ڵاتدارنئ ئێرانه‌ له‌ به‌شی یاسایی و هه‌روه‌ها  له‌ زیندانه‌کاندا.

له‌ شاری سحنه‌ له‌ رۆژهه‌ڵاتی کوردستان نزیکی 200 کوردستانی به‌شداری ڕێپێوانێک بوون بۆ پشتگری له‌ مانگترووان. باشداربووان وێنه‌ی گیراوانیان به‌رز کردبو و داوای ئازادکردنیانیان ده‌کرد.

سه‌رۆکی ڕێکخراوی به‌رگری نێونه‌ته‌وه‌یی ویداد ئاکرێیی رایگه‌یاند:  به‌رده‌وامبوونی گوشار بۆ سه‌ر رۆژنامه‌نووسان، چالاکانی مافی مرۆڤ و چالاکانی مه‌ده‌نی جێگای نیگه‌رانیه‌.  ڕژیم ده‌بوایه‌ نڕخی کار و خه‌باتی ئه‌و مرۆڤانه‌ ببینێ که‌ به‌ کۆمه‌ڵگای ده‌که‌ن، بۆ پێشگرتن له‌ توندوتیژی و جیاوازی کردن به‌ینی مرۆڤه‌کان. ئێمه‌ وه‌ک ڕێکخراوی به‌رگری نێونه‌ته‌وه‌یی ڕاشکراوانه‌ داوا له‌ ئێران ده‌که‌ین که‌ ڕه‌وشی زیندانیان له‌ ئاستێکی مرۆڤانه‌ رابگرێ و هه‌روه‌ها به‌ پێێ یاساکنی مافی مرۆڤی نێونه‌توه‌یی بریار له‌ سه‌ر گیراوان بدات.

                      بیانه تحلیلی زندانیان سیاسی و غیر سیاسی در اعلام حمایت از اعتصابات زندانیان کُرد زندان سنندج

                            کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کُرد:

به افکار عمومی:

     در سپیده دم هزاره سوم باپیشرفت علوم طبیعی وانسانی ،امید بشر به داشتن زندگی بهتر بیش از پیش شده است.این امید در تمامی جغرافیای جهانی یکسان نبوده وبه نسبت فاصله با مراکز تحولات در نوسان ورا بطه ای سینوسی قرار گرفته است.گرچه دستاوردهای عام و متعلق به کل بشریت در هر موقعیت ویژه متمایز از دیگری هستند؛ ونمی توان احدی از آحاد را از آن مستثنی کرد ؛ اما با برداشتها و تفسیر های سلیقه ای منتج از روح استبداد و سلطه گری وتحجر لجام گسیخته- بخش قابل توجهی از این نوع برگزیده - در این هزاره هنوز محروم در پی این دستاوردهاهستند.

کشورهای دوست و برادری سلطه گری نشان حاکمان ,سلطه پذیری انتظار مشخص از مردم،و قانون، واسطه وتوجیهی برای سرکوب و خفقان بیشتر دگراندیشان ودگر باشان است.اینان ماهیتا با هر مفهومی که پرسش از سلطه و وجود انسان و منزلت وجایگاهش را نشانه رود، بیگانه وسر ستیز دارند؛ اگر چه در کالبد و صورت از یک متمایز، اما در جوهر وعملکرد یکتا و متحد و البته بحران زیست و مرکز گریزند.

بررسی مختصر وعینی تر رویدادهای اخیر در عرصه ی سیاسی و اجتماعی ایران و نسبت آن با شرایط و اوضاع بین المللی  وداخلی می تواند، روشنگر برخی از مسایل نهفته در این امر باشد.تثبیت استبدادو خفقان در ساخت سیاسی ایران پدیده یی تاریخی ست، که ریشه وعوامل متعددی بر آن مترتب است؛ و نمیتوان آن رابه دوره ی خاص  یاعملکردی مشخص فروکاهید؛اما فهم امروز این ساختمان استبدادزده، سوای تبارشناسی تاریخی ،نیازمند درک صحیح وضعیت کنونی جهان و تحولات حاصله از آن که بر جهت گیری رویداد های داخلی وخارجی تاثیرموثری دارند.

با ورود نظام لیبرال دمکراسی غرب به رهبری ایالات متحده به منطقه خاور میانه برای مقابله جویی بابنیاد گرایی اسلامی به بهانه ی فرو ریختن برجهای دوقلوی سازمان تجارت جهانی زمزمه ی عملی شدن تئوری "برخورد تمدن ها" و     شعله ورشدن چنین تقابلی بیش از هر زمان دیگری قوت گرفت.ایالات متحده با طرح ایده ی "خاور میانه بزرگ" وراهکار "حملات پیشگیرانه" منطقه را از دو سو مورد هدف حملات نظامی قرار داد.اما بر خلاف ظواهر امر صحنه واقعی تقابل را نه در ستیزی نظامی، بس  باید در کشمکش های فرهنگی-فکری غرب بر آمده از فرهنگ رنسانس وشرق اسلامی دید؛ و درک کرد.غرب داعیه ی دمکراتیزاسیون منطقه را دارد؛ و شرق اسلامی هم پافشارانه خواهان بسط حاکمیت دینی خویش ومدیریت جهان است.چنین تقابلی کل منطقه را در سیالیتی خشن فرو برده؛ وتمامی ساحت های بینا بینی و تفاهم بین الاذهانی را تحت تاثیر خویش قرار داده است.شرق اسلامی نابودی نماد تمدن غرب رااز این منطقه طرح ریزی نموده ؛ وغرب متجدد نیز بسط ارزش های عالم گیر خود را منوط بر تسلط بر خاور میانه می داند.دگماتیسم حاکم بر روحیه ی تقابل، مساله ی قابل اغماض و  چشم پوشی نیست.

ایران به عنوان کشوری استراتژیک در منطقه و مرکز ثقل این مخاصمه درعمل به خط مقدم این جبهه ی تقابل، تبدیل و رانده شده است.سیاست های چالشی انبساطی دولت اصولگرای احمدی نژاد را هم  در این سه ساله مشاهده کرده ایم؛ تحققا وضعیت را به صورت داوطلبانه تری به سمت تقابل تمام عیار وحضور جدی در منازعات به پیش برده است.غرب ایران را به تلاش در جهت تولید سلاح هسته ای ،پشت جبهه ومحرک گروه های اسلامی و تروریستی ،ناقض حقوق شهروندان،بخشی از محور شرارت و تهدید کننده اهداف ومنافع غرب متهم می کند.در مفابل دولت ایدئولوژیک احمدی نژاد، بر خلاف سیاستهای تنش زدای دولت اصلاحات ، سیاست ها و برنامه های خود رانوعی کنش تهاجمی و تنش زا قرار داده ،به عبارت دیگر عمل تهاجمی به یکی از عناصر اصلی ساختار جدید قدرت در ایران تبدیل شده است.بر این اساس در بعد داخلی به سرکوب آزادی های مدنی وسیاسی،برخورد شدید با هرنوع اندیشه ی متفاوت از اندیشه ی رسمی حکومت،تلاش در جهت یکدست نمودن ساخت سیاسی و اجتماعی واعمالی از این دست روی آورده.در بعد خارجی نیز با مد نظر قرار دادن سیاست فرار به جلو باپیشبرد سیاست های هسته ای واتخاذ مواضع واظهار نظرهای چالشی وضعیت را به سمت بحرانی غیر قابل مهار سوق می دهد.برجسته کردن چنین راهکارهای مقابله جویانه و رودر رو شدن با نظام بین المللی و فرا فکنی های دولت از نابسامانی ها و نیز سرکوب گسترده ی داخلی همگی نشانگان خطرناک ومبرهن این ستیز است.تورم لجام گسیخته وگسترده،بسط خط فقر به  قشرهای وسیعتری از مردم جامعه،سرکوب گسترده آزادیخواهان ،تعطیلی رسانه های مستقل،دستگیری فعالین سیاسی ومدنی ،صدور احکام سنگین و کم سابقه از دستاوردهای روزافزون دولت خدمتگزار ومهرورز نهم است.دولتی که با تمسک بر امدادهای غیبی و دست پنهان مدیریت امام زمان و البته احزاب پادگانی درعمل خود را درموضعی گمشده وبیگانه قرار داده ؛و موجب انباشت نارضایتی های گسترده داخلی و تحریک طرفهای منازعه ی بین المللی شده است.پوپولیسم موجود به واقع با اصرار بر دکترین توهم زایی تهییجی خود با جسارتی تام وتمام به سرکوبگری وگسترش نابسامانی در عرصه های مختلف سیاسی و اجتماعی و اقتصادی پرداخته؛ وایران را تاسرحد وضعیت لرزان وناپایداری برده است.

کردستان،با تاریخی سراسر مقاومت و مبارزه در برابر نیرو های سرکوب گری که همواره از هر ایده و ابزار دم دستی در راستای سیاست های انکارو امحاء ملت کُرد استفاده حد اکثری برده اند، همچنان نوک پیکان آماج حملات این توحش دولتی بوده است.نمودهای استمرار تاریخی این سیاست ها وگسترش ونفوذ آن در عمیق ترین لایه های درونی را می توان در وضعیت اقتصادی-سیاسی کردستان و عقب ماندگی ها وعدم توسعه به عینه مشاهده کرد؛ اما با تمامی این مصائب ها ومشکلات پیش روی جامعه ی مدنی کردستان در حال رشد وبه اقتضای شرایط در صحنه ی نارضایتی ها و ارعاب فعالین کردستان تدارک دیده و خواهد دید.زهرچشم گرفتن از این جامعه به واسطه تهاجم همه جانبه غیر فعالین عرصه ی عمومی با مستمسکهای به ظاهر قانونی و البته فرا قانونی سیاست نخ نما شده و مسبوق به سابقه ایست، که تاثیری چندان بر روی حرکت جمعی در دراز مدت نخواهد داشت؛ اما از طرف دیگر حاکمیت سیاسی ایران در برابر حرکتهای نخبه گرایانه ومحدود به قشرهای خاصی از جامعه می تواند از خود محافظت و مقاومت نشان دهد.استفاده از ابزارهای متنوع مقابله جویی با حرکتهای محدود از طرف حاکمیت به مراتب راحت تر از مقابله باحرکت وسیع توده ایست.همه گیر کردن اعتراضات مدنی و راهکار توده ای در روند مبارزات آزادیخواهانه ودمکراسی طلبانه همچون نافرمانی مدنی ،متینگهای مستمر سیاسی،تحصن های فراگیر صنفی وسیاسی در کنار افشاگری های حقوق بشری می تواند، گام محکمی به جلو در جهت تثبیت زمینه های ایجاد یک دمکراسی پویا و واقعی محسوب گردد.در این راستا مابه عنوان بخشی از فعالین سیاسی و مدنی کردستان که از قربانیان فضای سرکوب و خفقان کنونی ایران و ساکن در زندان می باشیم،با در ک واقعیت های فوق و علم به شرایط بغرنج داخلی و خارجی ایران،در ادامه مبارزات پیشین خود ودر اعتراض به وضعیت عمومی ایران و مخصوصا وضعیت نامناسب حاکم بر زندانیان سیاسی کردستان و احکام سنگین صادره همگام با دیگر زندانیان سیاسی کُرد  در زندانهای دیگر، به یک سلسله اعتصاب های اعترازی اقدام نموده ؛واز این حرکت جمعی پشتیبانی می کنیم.در این مسیر خوشبختانه شمار زیادی از زندانیان غیر سیاسی نیز ما را همراهی کرده اند؛ و حضور فعال ومستقیمی در این راستا داشته اند.البته در این مرحله و به سبب شرایط خاص به وجود آمده وحاکم بر زندان سنندج ویک سری موانع و مسایل،تصمیم بر اجرای اعتصاب نامحسوس ترجیح منطقی ما بوده است.اگر چه در صورت تداوم شرایط کنونی و اصرار حاکمیت بر استمرار جو سرکوب و ارعاب و عدم توجه به خواسته ها در مراحل بعدی ما به شیوه ای کاملا محسوس ودر وسعتی بی نظیر اعتراضات خود را ادامه خواهیم داد.

پنجاه نفر از زندانیان سیاسی و غیر سیاسی زندان مرکزی سنندج

۱۸ شهریور ۱۳۸۷ برابر با ۸ سپتامبر۲۰۰۸

اطلاعیه شماره (2)

کمیته اقلیم کوردستان برای حمایت از اعتصاب زندانیان سیاسی و مدنی کورد با همکاری سازمان چاک، یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار می کند. این کنفرانس در راستای اعلام وضعیت کنونی اعتصاب کننده گان کورد و همچنین وضعیت حقوق بشر در ایران و کوردستان برگزار می شود. محل برگزاری این کنفرانس در سالن گردهمایی هتل "چوار چرا"، سه شنبه 9.8.2008 ، ساعت 4 بعد از ظهر می باشد.

از تمامی رسانه های گروهی دعوت می کنیم با حضور در این کنفرانس، صدای آزادی را به گوش جهانیان برسانند.

·        کمیته حمایت از اعتصاب زندانیان سیاسی و مدنی کورد- اقلیم کوردستان

·        سازمان چاک

·        کمپین انور حسین پناهی و ارسلان اولیایی

اقلیم کوردستان - اربیل

 ۷سپتامبر ۲۰۰۸

کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کُرد:

بنا به گزارشهائی که به  کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی ومدنی کورد رسیده؛  ژیان ظفری  فعال دانشجویی از دو هفته پیش  به طرز مشکوکی ناپدید شده است.

نامبرده که در تاریخ 2 شهریور سال جاری جهت دیدن دوست خود به شهر کرمانشاه عزیمت کرده؛ بنا به گفته دوستان و خانواده وی او هرگز به این شهر نرسیده است و تلاش خانواده ژیان جهت کسب اطلاع از وضعیت او در مراجعه به تمامی مراکز امنیتی ،انتظامی و بیمارستانهای سه شهر سنندج ،کرمانشاه و کامیاران به نتیجه ای در بر نداشته و در کمال ناباوری تمامی این مراکز از سرنوشت وی اظهار بی اطلاعی کرده اند.

خانواده وی با ابراز نگرانی از سرنوشت فرزندشان از مراکز انتظامی ، امنیتی و تمامی مقامات مسئول درخواست کردند که به وظایف قانونی خود جهت روشن شدن وضعیت فرزندشان  عمل کنند.

بنا به به اخباری که در روز چهاردهم  اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کُرد درزندان های ایران به دست ما رسیده است :

زندانیان همچنان بر اعتصاب غذای خود پافشاری می نمایند؛و خواستار رسیدگی به درخواست های خود هستند.

گزارشات رسیده از زندان سنندج وخامت حال ارسلان اولیائی وانور حسین پناهی را تائید می کند. این دو فعال سیاسی که در تاریخ 15 مرداد ماه سال جاری حکم نهائی اعدام خود را از دادگاه انقلاب سنندج به اتهام همکاری و عضویت در اپوزیسیونهای فعال سیاسی کُرد دریافت نموده اند،از شروع اعتصاب به همراه دیگر زندانیان مدنی و سیاسی در زندان سنندج به اعتصاب نامحدود اقدام نموده اند.

گفتنی است ، وضعیت جسمی این دو فعال سیاسی در شرایط مساعدی نیست ؛ و رو به وخامت گرائیده است. در همین خصوص گفتگویی با مادر انور حسین پناهی انجام داده ایم ، که به شرح ذیل است:

 از ایشان در خصوص آخرین خبرهایی که از فرزندشان دارند پرسیدیم ، در جواب گفتند :در آخرین ملاقاتی که با وی داشتیم ، از و ضعیت نامناسب زندانیان و زندان برایمان سخن گفت که گویا به طور دست جمعی اقدام به اعتصاب غذا - برای احقاق حقوق اولیه خود- نموده اند. در ادامه این گفتگو مادر انور حسین پناهی به وضعیت نامناسب و بغرنج فرزندش اشاره کرد که از ضعف جسمی و درد های ناشی از حضور طولانی او در بازداشتگاههای امنیتی  رنج می برد.

و همچنین اشاره به این نکته کرد، که انور دارای سه فرزند است؛و از لحاظ روحی در وضعیت نامناسبی به سر می برند و برایشان غیر قابل درک می باشد که پدرشان در زندان به سر میبرد و اخیرا نیز حکم اعدامش صادر گردیده است. وی همچنین از وضعیت نامناسب اقتصادی خانواده انور خبر داد و گفت که انور حتی خرج پدرو مادرش را بر عهده داشت و با دستگیریش ما و فرزندانش در وضعیت نامناسب مالی قرار گرفته ایم.

وی در جواب سوالی در مورد انتظار از مردم و سازمانهای حقوق بشری گفت :انچه که من از فرزندم می دانم و در طول این 35 سالی که براش مادری کردم تا حالا از فرزندم هیچ گونه خلافی ندیدم . او همیشه در فکر کمک به مردم و همشهریانش بوده و در کارهای جمعی و بیشتر برای مشکلات روستا پیش قدم می شدند و این را تمامی اهالی روستا شاهد هستند. حالا هم از دستگیری وی نزدیک 2 سال می گذرد تمامی مشکلات بر سر ما و فرزندانش آمده است.حالا هم می گوییم که جان و زندگی انور در خطر است و از تمامی دوستانی که چه در داخل و چه در خارج کشور مشغول فعالیت حقوق بشری هستند در خواست حمایت را داریم و از مسئولان قضایی ایران هم می خواهیم جانب عدالت و انصاف رارعایت کرده و فرزندمان را به جمع خانواده اش باز گردانند.

یکشنبه 18 شهریور1387 برابر با 7 سپتامبر 2008

  کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کُرد:

بر اساس گزارسات ارسالی به کمیته ،"متین ارجان " زندانی سیاسی که به اتهام همکاری با حزب کارگران کردستان(pkk (در زندان اوین در حال گذراندن دوران محکومیت خود می باشد به دلیل مشارکت در اعتصاب غداو اسرار بر ادامه آن از بند 8 به سلول انفرادی دربند 240منتقل شد.نامبرده به دلیل طولانی گشتن مدت اعتصاب غذایش در شرایط بد جسمانی به سر می برد .

لازم به ذکر است وی درسال 84 دستگیر وبه 10 سال زندان محکوم شده است و در دوران حضور در بند 209 زندان اوین به شدت مورد شکنجه قرار گرفته بود که بر اثرآن زبان وی قطع و دیگر اعضای دیگر بدنش به شدت آسیب رسیده است .

 شنبه 16 شهریور 1387 برابر با 6 سپتامبر 2008

 کمیته حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کُرد

یادداشتهای اعتصاب(2)

 در ستایش احمدی نژاد؟؟!!!

تقدیم به مقاومت فرزاد،علی و فرهاد

 نویسنده:ب.برخودان،زندان اوین                              

افسار گسیختگی افکار همیشه به معنی تمرد ولجاجت احمقانه دربرابر گزینه های مخالف ورقیب نیست شرم شاید گاهی حامل معنایی باشد،که تنها شرمی اجتماعی مانع ازبروزآن گردیده است؛شاید گاهی نیزمعلول جسارتی از فرط اشتیاق والتهابی کودکانه برای رسیدن به مقصدی مشخص باشد.فارغ از برداشتی که یک اندیشه می تواند ازتحول داشته باشد.

آنچه می تواند ما را بر تحلیلی جامع رهنمون کند،درون مایه های اصیل یا کذایی آن اندیشه است ؛ وزمانی این تفکر می تواند برانگیزاننده تر باشد،که در هیبت اقتداری رسمی ادعای تحولی درگستره ی  جهانی را برخود متصورنماید.

احمدی نژاد نه تنها خود وجودیش ،که کل سیاستهایش ،عملکردهایش،نگرش ها وحتی حرکات واعمالش نشان ازگسست وتمرد ازآن شرم اجتماعی ومصلحت اندیشی سیاست ورزانه دارد.چه آن زمان که درجریان انتخابا ت، گفتارش را مزین به الفاظ و وعده های رویایی وعامیانه می نمود؛چه بعد ازجای گیری در راس قدرت اجرایی ،که طرح های چند ساعته وغیرکارشناسی رابرای مدیریت داخلی وجهانی ابلاغ و حتا مواردی را عملی نمود،نشان داد که او قصدبازگشت به اصالت انقلابی خود را دارد.

احمدی نژاد نه به تنهایی ،بلکه به نمایندگی ازجریان فکری شناخته شده ایی وارد گود مبارزاتی شد،که دلشوره ی دوری ازرسالتهاودستاوردهای انقلاب همواره اورا آزارداده است .آنان به خوبی می دانستند،   دوری از ارزشهای انقلاب اسلامی تا چه حد می تواند بنیان براندازانه ورسواکننده ی واقعیت وجودی انقلاب واعمالش باشد.تحسین احمدی نژادنیزبه طور دقیق درپاسداشت این رجعت وباوربه اصالت ها از جانب اوست .احمدی نژادفرزند خلف انقلابی ست ،که به قصد قبضه ی قدرت شنیع ترین اعمال را درقالب وپوششهای آیینی وانقلابی ،به قصد حذف رقیب ومصادره ی انقلاب به کار برد.اویادآورمجریان تفکری ست ،که تثبیت وبالندگی خودرادرخشونتی انقلابی به قصدریشه کنی مقاومتها وطغیان ها جست وجو کرده بود.اوحتا یادآورقربانیان جهالت انقلابی ست ،جان باختگانی که به قصدیادآوری هشداربه خانمان براندازی سیاست های هم رزمان انقلابی اوتسلیم ناپذیری را به خفت وبی مسوولیتی خود خواسته ترجیح دادند. احمدی نژاد حلقه ی اتصال نسل جدیدی ست ،که فاقدهرگونه تجربه ی مستقیمی ازکیفیت شکل گیری وتثبیت انقلاب اسلامی ست،با واقعیت های که در شکل سیاست های قالبی وانحصاری تمامی جریانهای رژیم را قلع وقمع کرد.نسل پرسشگر امروزواقعیت روتین انقلاب را دیگرنه تنها درخاطرات ونوشته ها وتحلیل ها که درسیاستهای اعلانی واعمالی دولت احمدی نژاد به عینه مشاهده می کند.

احمدی نژاد ذات مصادره چی های انقلاب را بدون هیچ ترس و واهمه ی وبا ایمان راسخ وبااعمالش برما نمایان کرده است .هم آن زمان که سیاستهای انبساطی خود را در زمینه اقتصادی اجرایی کرد؛هم آن زمان که مدیریت سیاسی داخلی وخارجی کشور را صرفا براساس حب و بغض ایدئولوژیک وبه دوراز  مقدرات ومخدرات نظام سیاسی هتاکانه برزبان می آورد،مااصل تفکرانقلابی وواقعیت گریزی آن رابیشتردرک می کنیم. چه چیزی می تواند بی توجهی عینی یک ذهن بیماربه توصیه های کارشناسان     اموررا بهترازانتزاع آن چیز به بیمارگونگی ایدئولوژی نظام وارزشهای اصیل انقلابی را بر ما روشن سازد.شاید امروزارزشهای به شدت متصلب وبه سختی دگم وتقابل جویانه ی نظام سیاسی برای ذهن کسل ومنفعل نسل جدید با اجرای سیاستهای بی ملاحظه وراستین احمدی نژاد قابل درک تر باشد.تحسین صداقت احمدی نژاد با چاشنی ازتاسف وتاثر را آن گاه بیشتر می توان درک کرد،که نتایج ملموس سیاستهای جهت دار او وتیم فکری اش درحوزهای مختلف ،اذهان خفته وتوده ی ناهشیار را به خود آورده؛که سیاست ورزی ومملکت داری چیزی فراترازخط ونشان کشیدن های چاله میدانی وتهدیدها و وعده های عوام فریبانه است.سعی درساده سازی فضای سیاسی با استفاده ازبرنامه ریزی های تقلیل گرایانه وتک بعدی ،کلکسیونی ازشاخص ها ودرصدهای کم وزیادی را درموضوعات مختلف پدیدار نموده است ،که همان اذهان کم حوصله وخاموش را قانع کرده؛ولازمه اش سیاست ومدیریت ،درایت وسیاست است.

احمدی نژاد ،چه هنگامی که هولوکاست را منکرمی شد؛ونوید نابودی اسرائیل را در آینده ی نزدیک می داد،چه زمانی که کل تخیل خود را برتغییرنظم جهانی ونظام سلطه متمرکز می کرد،آگاهانه می خواست این ندا را سردهد،فارغ ازوجود دست به دست شدن حکومت بین خودی ها ،این موارد آرمانهای همیشگی وهمه حال انقلاب است .نبایدتصورکرد،اوهذیان می گوید! اوهوشیارانه همان چیز را نمایان می سازد ،که بدنه ی اصلی نظام نسبت به ابراز آشکار آن مردد بوده است؛واین در حالی ست ،که با تاسی به آن ،محفلها وگروههای خودی را بر علیه دشمنان غیرخودی وفرضی بسیج کرده و می کند.

هاله ی نوری که احمدی نژاد گهگاه آن را می بیند،همان ذهن تکامل یافته وملکوتی ست ،که آموزه های خود را در مراکز رسمی و غیر رسمی دنیا گریز ساختارهای اجتماعی وسیاسی پرورش داده است .مراکز آموزشی ای که به نیت ماندگاری درقدرت سیاسی کل تلاش خود را براقناع ذهنیتی متمرکز کرده که سعی دارد راه تمامی مشکلات را در آسمانها بجوید.این جریان نه تنها درمدیران سیاسی که متاسفانه در لایه های پنهان و پیدای ساختارهای اجتماعی وفرهنگی ما به آسانی قابل رویت است .این نظام فکری توانسته سالیان دور و درازی بشریت رادروانفسای بی اختیاری وجبریتی قراردهد،که درسایه ی آن توجیه کشتارهای عظیم ومسوولیت ناپذیری اعمال زورگویانه ی خود را تنها به قیمت رجعت دادن   به دنیائی که ملاکهای اصیل پاداش دهی را در خود دارد منحرف کند.

احمدی نژاد از این جهت قابل تحسین است که نسخه های نابودگرانه نظام آموزشی  را از حوزه های  فردی و محفلی درون حاکمیتی به سطح اجتماع ملی و جهانی کشانده و ذهن متمدن و بشر مدرن را با عینیت و مصادیق امروزی تفکری روبرو نموده که تمامیت خواهانه خواستار حذف دیگری هایش بوده و هست.

آن خودی که این تفکر در صدد حفظ آن به قیمت سایر دیگری ها است به حدی دامنه ائی محدود دارد که بر آن است تا کمیت آن را به سطحی برساند که تمامی معیارهای (خود تعریف)را در کیفیت اعضایش نمایان سازد.احمدی نژاد سه دهه مخفی کاری و محفل بازی تفکرات را برملا ساخت که تنها در خلوت گروهی جسارت ابراز آنان را به منظور برپایی جامعه اسلامی از طریق تاسیس دولت اسلامی ،داشت.خروجی این ذهن پرورش یافته نیز عزمی راسخ در حذف فیزیکی و فکری کل گزینه های مخالف و تلاش برای صدور انحصار گرائی اعتقادی در گستره ای بود که جنگهای چندین ساله و کشتارهای فراوانی را متحمل ساخته و می سازد. امروز رسائی فریاد احمدی نژاد رسوائی و عملیاتی شدن این اندیشه فراتر از مجالس خودی و نمایش دادن تبعات عینی این نگرش برای دیگری هائی ورای جغرافیای ایران است.

اطلاعیه مطبوعاتی شماره 11

 طی تماسهای مکرری که در خلال 12 روز اعتصاب غذای نا محدود زندانیان سیاسی و مدنی کُرد از طرف رسانه ها وسازمان ها وفعالان حقوق بشر در سرتاسر جهان  با کمیته گرفته شده است ،برخی ابهامات نسبت به اعتصاب غذای سراسری زندانیان ومذنی کُردوپاره ای پرسش های در ارتباط با این حرکت بزرگ اعتراضی مطرح شده است .کمیته لازم می داند ،جهت پاسخگوی به این پریسشها نکات ذیل را یاد آوری نماید:

1.به دلیل مشکلات عدیده ناشی از دشواری ارتباط زندانیان اعتصاب کننده با خارج از زندان ،گستردگی روز افزون اعتصاب زندانیان و محدودیتهای امنیتی ،کمیته ضمن دریافت پاره ی اطلاعات موثق و انتشار سریع آن،تاکنون و با وجود در دست داشتن آمار تقریبی  اعتصاب کننده گان موفق به دریافت  لیست کامل و مستندی از زندانیان مورد نظر نگردیده بود.لذا در این باره و تاکنون صرفا به ارایه اطلاعاتی موردی اکتفا کرده است.

2-کمیته اعلام میدارد که به محض اطمینان از لیست زندانیان اعتصاب کننده در زندانهای سراسر کشور نسبت به انتشار آن خود را متعهد دانسته و تمام تلاشهایش را با این هدف به عمل خواهد آورد.بدین منظور تاکید مینماید که حداکثر تا قبل از روز یکشنبه طی یک اطلاعیه مطبوعاتی  نسبت به انتشار لیست اولیه اعتصاب کنندگان اقدام خواهد کرد.

3-در مورد اطلاعیه مطبوعاتی  چهارم سپتامبر" برنامه نظارت بر حمایت مدافعان حقوق بشر" و لیست زندانیانی که این اطلاعیه انتشار داده است کمیته ضمن ابراز ناخرسندی از برخی اطلاعات نادرستی که مورد استناد این بیانیه قرار گرفته است لازم میداند اعلام دارد که تا کنون هیچ گزارشی مبنی بر اعتصاب غذای آقایان فرزاد کمانگر،علی حیدریان،هیوا بوتیمار و محمد صدیق کبودوند دریافت نداشته است؛ و خواهان تجدید نظر " برنامه نظارت بر حمایت مدافعان حقوق بشر" در مورد منابع اطلاعاتی خود است.

جمعه 15 شهریور 1387 برابر با 5 سپتامبر

 2008

اعضای تشکیل دهنده کمیته :

خانواده جمعی از زندانیان سیاسی کُرد    و

چاک (مرکز حلبچه برای مقابله با انفال و ژنوسید ملت کُرد)، کمیته حمایت از اعتصاب زندانیان سیاسی و مدنی کورد در جنوب کوردستان، گروه روزنامه نگاران بدون مرز کردستان،

 انجمن قلم کردستان ایران،شبکه حقوق بشر کُرد،انجمن فرهنگی واجتماعی زنان آذرمهر،کانون روزنامه نگاران کُردستان ایران،سازمان دانشجویان آزاد کردستان (خاک)،فعالین مستقل زنان و دانشجویی کُرد،کمپین سراسری دانشجویان در بند کُرد،کمپین آزادی روناک صفازاده وهانا عبدی وزینب بایزیدی، جامعه ی دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران، انجمن حمایت از زندانیان شرق کردستان، جامعه حمایت از حقوق بشر کُرد در اروپا،جامعه کُردهای ساکن فرانسه،کمیته مبارزه با سانسور در ایران، مرکز زنان کرد در آلمان- کلن ،جمعی از فعالین مدنی ایلام و کرمانشاه در خارج از کشور، جنبش دمکراتیک یارسان 

                       اطلاعیه مطبوعاتی

 ایران: مدافعان حقوق بشر کرد به اعتصاب غذا ادامه می دهند

 4 سپتامبر 2008

 پاریس، ژنو- برنامه نظارت بر حمایت مدافعان حقوق بشر، به عنوان برنامه ای مشترک از "سازمان جهانی مبارزه با شکنجه" (OMCT) و "فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر" (FIDH) مراتب نگرانی شدید خود را درخصوص اعتصاب غذای چندین زندانی کرد، ازجمله چندین مدافع حقوق بشر، که از تاریخ 25 اوت 2008  آغاز شده اعلام می دارد. هدف آنان از این اعتصاب غذا، اعتراض به حبس و شرایطی است که در آن بسر می برند.

 زندانیانی که دست به اعتصاب غذا زده اند، کرد هستند و اکثر آنان از مدافعان حقوق بشر محسوب می شوند:

 -          آقایان عدنان حسن پور و عبدالوحید بوتیمار (مشهور به هیوا)، دو روزنامه نگار کرد و از اعضای فعال جامعه مدنی ایران که در تاریخ 16 ژوئیه 2007 به اعدام محکوم شدند.[1]

-          آقای محمد صدیق کبودوند، روزنامه نگار و رییس انجمن دفاع از حقوق بشر کردستان (RMMK) که در اواخر ماه مه 2008 به 10 سال زندان محکوم شده است.[2]

-          خانم هانا عبدی، یکی از اعضای سازمان غیردولتی "آذرمهر" و یک عضو فعال در کمپین یک میلیون امضاء که در تاریخ 18 ژوئن 2008 به پنج سال زندان محکوم شده است.[3]

-          خانم روناک صفارزاده، به عنوان یکی دیگر از اعضای کمپین یک میلیون امضاء، از 9 اکتبر 2007 در زندان بسر می برد.[4]

-          آقای مسعود کردپور، یکی از مؤسسان بنیاد دموکراسی و حقوق بشر کردستان و یکی از فعالان جامعه مدنی که در زمینه حقوق بشر و مسایل زیست محیطی فعالیت می کند، از تاریخ 25 اوت 2008 در زندان بسر می برد.[5]

-          آقای یاسر گلی، دانشجوی کرد و فعال حقوق بشر که از 9 اکتبر 2007 در زندان بسر می برد و مادر او، خانم فاطمه گفتاری، یکی از اعضای سازمان غیردولتی "آذرمهر" که اولین بار در تاریخ 14 ژانویه 2008 دستگیر شد. 40 روز پس از دستگیری خانم گفتاری، وثیقه ای معادل با 15 میلیون تومان برای آزادی او مقرر گردید. او سپس متهم و شش ماه بعد به 8 ماه زندان محکوم شد. این محکومیت سپس توسط دادگاه تجدیدنظر کردستان به سه ماه تقلیل یافت. او از تاریخ 22 اوت 2008 حبس خود را آغاز کرده است.[6]

-          خانم زینب بایزیدی، یکی از اعضای کمپین یک میلیون امضاء در تاریخ 7 ژوئیه 2008 دستگیر و روز 10 اوت 2008 به چهار سال زندان محکوم گردید.[7]

-          آقایان فرزاد کمانگر و علی حیدریان که هر دو پس از اتهام به همکاری با حزب کارگر کردستان (PKK) به اعدام محکوم شدند.[8]

 این افراد که در زندان های متفاوت محبوس هستند نسبت به شرایط نامناسب حبس خود اعتراض دارند و از جمله عدم امکان ملاقات با وکیل مدافع و خانواده و دور نگاه داشته شدن از دیگر زندانیان. اینان همچنین اعتراض خود را نسبت به محاکمه های غیرقانونی شان اعلام می دارند.

 برنامه نظارت مراتب نگرانی عمیق خود را نسبت به ادامه اعتصاب غذا توسط این مدافعان حقوق بشر که نشان دهنده شرایط نامناسب آنان در زندان است اعلام می دارد و از دولتمردان جمهوری اسلامی می خواهد که شرایط حبس این زندانیان را مطابق با عهدنامه های بین المللی ضمانت کنند.

به علاوه، برنامه نظارت از مقامات جمهوری اسلامی می خواهد که سلامت روحی و جسمانی تمامی این مدافعان حقوق بشر را که نام شان پیشتر ذکر گردید ضمانت کنند و آنان را هرچه سریعتر و بدون وضع هیچ گونه پیش شرطی آزاد سازند. کاملاً مشخص است که حبس آنان خودسرانه بوده و صرفاً به دلیل فعالیت های آنان در زمینه حقوق بشر بوده است. برنامه نظارت همچنین از دولتمردان جمهوری اسلامی می خواهد که امکان دسترسی بدون قید و شرط به وکیل، ملاقات با خانواده و بهره جستن از درمان پزشکی مورد نیاز را برای این مدافعان فراهم نمایند.

 برنامه نظارت همچنین از دولتمردان جمهوری اسلامی می خواهد که به هرگونه اقدام تهدیدآمیز و آزاردهنده در قبال تمامی مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند و براساس مواد اعلامیه مدافعان حقوق بشر، تصویب شده توسط مجمع عمومی سازمان ملل در 9 دسامبر 1998، عمل کنند. به ویژه ماده اول آن که می گوید: "هر شخصی به صورت فردی یا گروهی این حق را دارد که در سطوح ملی و یا بین المللی اقدام به حمایت از حقوق بشر کند و آزادی های اصلی را تحقق بخشد" و همچنین ماده 6 قسمت دوم که می گوید: "هر شخصی این حق را دارد (...) تا به شکلی آزادانه به افشا، اشاعه یا نشر نظرات دیگران و اطلاعات مربوط به حقوق بشر و آزادی های اصلی اقدام کند". و همچنین ماده 12.2 که می گوید: "دولت باید کلیه تدابیر لازم را انجام دهد تا حمایت فردی و گروهی همه کس نسبت به خشونت، تهدید، اقدامات تلافی جویانه، فشار، تبعیض های منفی شخصی و یا قانونی و هرگونه اقدام مستبدانه دیگری، توسط مراجع ذیصلاح تضمین گردد".

 برنامه نظارت مصرانه بر روی این حقیقت تأکید می کند که ایران با ارائه نامزدی خود در انتخابات شورای حقوق بشر سال 2006 متعهد شده "بالاترین سطح استانداردها را در ارتقاء و حمایت از مقوله حقوق بشر رعایت و حفظ کند". قابل ذکر است که ایران مصرانه روی این نکته تأکید نمود که "تلاش هایی را به طور مستمر در زمینه حفظ شئونات انسانی و ارتقاء و حمایت از مقوله حقوق بشر و آزادی های اصلی انجام خواهد داد". برنامه نظارت به منظور اطمینان بخشیدن به واقعیت ادامه این تلاش ها، از جمهوری اسلامی ایران می خواهد تا براساس عهدنامه های بین المللی حقوق بشر عمل کند.

پاریس – ژنو، 4 سپتامبر 2008

[1]  به گزارش سالانه برنامه نظارت در سال 2007 مراجعه کنید.

[2]  به گزارش سال 2007 و درخواست فوری برنامه نظارت به شماره IRN 003/0707/OBS 072.1 مراجعه کنید.

[3]  به گزارش سال 2007 و درخواست فوری برنامه نظارت به شماره IRN 013/1107/154.1 مراجعه کنید.

[4]  به گزارش سالانه برنامه نظارت در سال 2007 مراجعه کنید.

[5]  به درخواست فوری برنامه نظارت به شماره IRN 009/0808/OBS 138 مراجعه کنید.

[6]  آقای یاسر گلی درحال حاضر از بیماری قلبی رنج می برد و چندین بار به منظور درمان به بیمارستان منتقل شده است. او پس از تحمل 3 ماه زندان، در تاریخ 16 ژانویه 2008 به زندان مرکزی سنندج منتقل گردید. او تا آن تاریخ امکان ملاقات با خانواده و بستگان خود را نداشت. اعضای خانواده وی همواره در تلاش بوده اند تا شرایط و مشکلات او را بر همگان مشخص کنند. پدر او، آقای صالح گلی، در تاریخ 31 اکتبر 2007 در ارتباط با پرونده پسرش دستگیر شد. وثیقه آزادی او 10 میلیون تومان مقرر گردید، ولی او متعاقباً آزاد شد.

[7]  با توجه به قوانین ایران، یک متهم باید در مدت 20 روز تقاضای تجدیدنظر کند و طی این 20 روز هیچ محاکمه ای انجام نخواهد شد. خانم بایزیدی نسبت به محکومیت خود معترض شد و تقاضای تجدیدنظر کرد، ولی محکومیت دوم او تنها 11 روز پس از صدور محکومیت اول صادر گردید. وکیل او به نمایندگی از او به دادگاه تجدیدنظر رفت، ولی به او اعلام شد که خانم بایزیدی شخصاً حضور یافته و تصمیمات لازم در این رابطه گرفته شده است.

[8]  به اطلاعیه مطبوعاتی مشترک فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر (FIDH) و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (LDDHI) به تاریخ 4 مارس 2008 مراجعه کنید.

بر اساس اطلاعیه‌ سایت اینترنتی حقوق بشر کرد (KHRN) بیش از هشتاد زندانی کرد که به جرم فعالیت سیاسی و مدنی دستگیر و زندانی شده‌اند، اقدام به اعتصاب غذا کرده¬اند. این زندانیان روز دوشنبه ۲۵ آگوست در بیانیه¬ای اهداف خود را در شش بند و به قرار زیر به اطلاع همگان رسانیده‌ اند:
۱- اعتراف قدرت سیاسی حاکم به هویت سیاسی و مدنی زندانیان، و در پیش گرفتن رفتاری شرفتمندانه در قبال آنها.
۲- بررسی حکم اعدام تمامی زندانیان سیاسی و مدنی و ممانعت از اجرای حکم اعدام آنان.
٣- خاتمه‌ دادن به‌ شکنجه و اذیت و آزار زندانیان و قطع رفتارهای غیرانسانی.
۴- بهبود شرایط زندانها و خاتمه دادن به جدا کردن زندانیان سیاسی و مدنی و نیز تبعید آنها.
۵- تمامی زندانهای ایران باید بدون هیچ قید و شرطی تحت نظر تشکلهای حقوق بشر داخلی و جهانی قرار گیرند.
۶- دستگاه قضایی حکومت اسلامی جهت تأمین مبانی حقوق بشر و مد نظر قرار دادن عدالت، اصلاح شود.
این اعتصاب غذا در حالی صورت می¬گیرد که هم¬آکنون هشت فعال مدنی و دگراندیش کرد محکوم به اعدام شده، و هفت فعال مدنی دیگر به احکامی سنگین و ناعادلانه محکوم شده¬اند، و نیز علاوه بر همه اینها سیزده فعال دیگر در زندانهای حکومت اسلامی به سر میبرند که‌ از سرنوشت¬شان اطلاعی در دست نیست.
بعد از انتشار خبر آغاز این اعتصاب غذا خانواده¬های برخی از این زندانیان در شهرهای مهاباد و سنندج در روز یازدهم شهریور مطابق با روز صلح جهانی در برابر در دادگاه انقلاب شهر سندج تجمع کرده و حمایت خود را از فرزندانشان نشان داده و بیانیه¬ای با عنوان "بیانیه صلح¬جویانه خانواده¬های زندانیان سیاسی کرد" بی¬توجهی مسئولین حکومتی را در مورد اعتصاب غذای فرزندانشان به اطلاع همگان رسانیدند. در بخشی از این بیانیه آمده است: "ما خواستار این هستیم که رئیس قوه قضائیه ایران فشارهایی را که زندگی و جان زندانیان را به خطر افکنده است، قطع کند و راه آزادی فرزندانمان را فراهم کند. ما حق قانونی و طبیعی خودمان می¬دانیم که از اعتصاب غذای فرزندانمان حمایتی همه‌جانبه به عمل آوریم."
قابل توجه است که خانواده¬های این زندانیان در بیانیه خود از همه اقشار و گروههای اجتماعی و مدنی کردستان خواسته¬اند که از آنان حمایت کرده و در تجمح اعتراضی آنان شرکت کنند.
ما در انجمن قلم کردستان ایران، صدای اعتراض خود را همراه و همسوی تمامی آن یاوران و فعالان مدنی و سیاسی میکنیم که از اعتصاب غذا و خواسته¬های این زندانیان دربند و خانواده¬هایشان اعلام حمایت کرده‌اند، و امیدواریم که قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران به این اعتضاب غذا توجه کرده و زمینه¬های لازم را برای انقضای احکام ناروا و نیز آزاد کردن زندانیان، فراهم آورد.

انجمن قلم کردستان ایران
٣۱.۰٨.۲۰۰٨

                    بڵاوکراوه‌ی چاپه‌مه‌نی

                 ئیران: چالاکانی مافی مرۆڤی کورد درێژه به‌ مانگرتنی خۆیان ‌ ده‌ده‌ن

 4 سپتامبری 2008

 پاریس، ژێنێڤ- پرۆگرامی چاودێری به‌ پشتیوانی چالاکانی مافی مرۆڤ، وه‌ک پرۆگرامێکی یه‌کگرتوو له‌گه‌ڵ "رێکخراوه‌ی جیهانی خه‌بات دژ به‌ ئه‌شکه‌نجه‌" (OMCT) و "فێدراسیۆنی کۆمه‌ڵه‌کانی مافی مرۆڤ" (FIDH) نیگه‌رانی خۆی له‌ مه‌ڕ مانگرتنی گیراوانی کورد، له‌وانه‌ چه‌ندین چالاکی مافی مرۆڤ که‌ له‌ 25ی مانگی ئاگوست ده‌سی پێکردوه‌، راده‌گه‌یێنێت. ئامانجی ئه‌وان له‌م مانگرتنه‌، ناڕه‌زایه‌تی ده‌ربڕین دژ به‌ گرتن و ئه‌و بارودۆخه‌یه‌ که‌ ئێستا تێیدان.

 ئه‌و گیراوانه‌ی که‌ مانیان گرتووه‌ کوردن و زۆربه‌شیان چالاکی مافی مرۆڤن.

 -         عه‌دنان حه‌سه‌ن پوور و عه‌بدوالواحێد بوتیمار(ناسراو به‌ هیوا)، دوو رۆژنامه‌وانی کورد و له‌ ئه‌ندامانی چالاکی کۆمه‌ڵگای مه‌دنی ئێران که‌ له‌ 16ی جولای 2007 سزای ئیعدامیان به‌ سه‌ر دا سه‌پاوه‌.

-         محه‌ممه‌د سدێق که‌بوودوه‌ند، رۆژنامه‌وان و سه‌رۆکی رێکخراوه‌ی مافی مرۆڤی کوردستان (RMMK) که‌ له‌ مانگی مای 2008 سزای 10 ساڵ گرتوخانه‌ به‌ سه‌ری دا سه‌پاوه‌.

-         هانا عه‌بدی، یه‌کێ له‌ چالاکانی رێكخراوه‌ی ناحوکمی "ئازه‌ر مێهر" و ئه‌ندامی چالاکی که‌مپه‌ینی یه‌ک ملیۆن واژۆ که‌ له‌ 18ی جوه‌نی 2008 سزای 5 ساڵ گرتوخانه‌ به‌ سه‌ری دا سه‌پاوه‌.

-         رووناک سه‌فازاده‌، یه‌کێ دیکه‌ له‌ ئه‌ندامانی که‌مپه‌ینی یه‌ک ملیۆن واژۆ له‌ 9ی ئۆکتۆبری 2007 له‌ گرتوخانه‌ دایه‌.

-         مه‌سعود کۆردپوور، یه‌کێ له‌ دامه‌رزێنه‌رانی رێکخراوه‌ی دیمۆکراسی و مافی مرۆڤ له‌ کوردستان و یه‌کێ له‌ چالاکانی کۆمه‌ڵگای مه‌ده‌نی که‌ له‌ بواری مافی مرۆڤ و ژینگه‌ چالاک بوو، له‌ 25ی ئاگوست له‌ گرتوخانه‌ دایه‌.

-         یاسر گۆڵی، خوێندکاری کورد و چالاکی مافی مرۆڤ که‌ له‌ 9ی ئۆکتۆبری 2007 له‌ گرتوخانه‌ دایه‌ و دایکی ناوبراو فاتمه‌ گۆفتاری، یه‌کێ له‌ ئه‌ندامانی رێکخراه‌ی ناحۆکمی "ئازه‌رمێهر" که‌ یه‌که‌م جار له‌ 14ی جولای 2008 گیراه‌. 40 رۆژ پاش گرتن به‌ بارمته‌ی 15 ملیۆن تمه‌نی ئازاد کراوه‌. پاشان تاوانبار و پاش شه‌ش مانگ به‌ 8 مانگ گرتووخانه‌ سزا درا. ئه‌م سزایه‌ پاشان له‌ دادگای پێداچوونه‌وه‌ی پارێزگای کوردستان به‌ سێ مانگ که‌م کرایه‌وه‌. ناوبراو له‌ 22ی ئاگوست 2008 له‌ گرتوخانه‌ دایه‌.

-         زه‌ینه‌ب بایزیدی، یه‌کێ دیکه‌ له‌ ئه‌ندامانی که‌مپه‌ینی یه‌ک ملیۆن واژۆ که‌ له‌ 7ی جولای 2008 گیراوه‌ و رۆژی 10 ئاگوست سزای 4 ساڵ گرتوخانه‌ به‌ سه‌ری دا سه‌پا.

-         فه‌رزاد که‌مانگه‌ر و عه‌لی حه‌یده‌ریان که‌ هه‌ردوو به‌ تاوانی هاوکاری له‌گه‌ڵ پارتی کرێکارانی کوردستان (PKK) سزای ئیعدامیان به‌ سه‌ردا سه‌پاوه‌.

 ئه‌م که‌سانه‌ له‌ گرتوخانه‌ جیاجیاکان دا به‌ سه‌ر ده‌به‌ن و ناڕه‌زایه‌تییان له‌ سه‌ر بارودۆخی خۆیان ده‌ربڕیوه‌، وه‌ک نه‌بوونی مافی دیدار له‌گه‌ڵ پارێزه‌ر و بنه‌ماڵه‌ و دوور کردنه‌وه‌ له‌ گیراوانی دیکه‌. ناوبراوان هاوکات ناڕه‌زایه‌تیی خۆیان له‌ مه‌ڕ دادگای نایاسایی خۆیان راگه‌یاندووه‌.

 پرۆگرامی چاودێری، نیگه‌رانی خۆی له‌ مه‌ڕ درێژه‌ پێدانی ئه‌م مانگرتنه‌ له‌ لایه‌ن چالاکانی مافی مرۆڤ که‌ نیشانده‌ری بارودۆخی خراپی ئه‌وان له‌ گرتوخانه‌ دایه‌، راده‌گه‌یێنێت و له‌ به‌رپرسانی کۆماری ئیسلامی ئێران داوا ده‌کا که‌ بارودۆخی گرتنی ئه‌م گیراوانه‌ به‌ پێی کۆنڤانسیۆنه‌ نێونه‌ته‌وه‌ییه‌کان دابین بکات.

 هاوکات پرۆگرامی چاودێری له‌ به‌رپرسانی کۆماری ئیسلامی داوا ده‌کات که‌ سه‌لامه‌تی رۆحی و جه‌سته‌یی ته‌واوی چالاکانی مافی مرۆڤ که‌ ناویان برا، زه‌مانه‌ت و ناوبراوان به‌ زووترین کات و به‌ بێ هیچ شه‌رتێک ئازاد بکات. به‌ ڕوونی دیاره‌ که‌ گرتنی ئه‌وان نایاسایی بووه‌ و ته‌نیا به‌ هۆی چالاکییه‌کانیان له‌ بواری مافی مرۆڤ بووه‌. پرۆگرامی چاودێری هاوکات له‌ به‌رپرسانی کۆماری ئیسلامی ئه‌یه‌وێ که‌ مافی دیدار له‌گه‌ڵ پارێزه‌ر و بنه‌ماڵه‌ و ده‌رمان بۆ ئه‌م چالاکانه‌ دیاری بکات.

 پرۆگرامی چاودێری هاوکات له‌ به‌رپرسانی کۆماری ئیسلامی ئێران ئه‌یه‌وێ که‌ هه‌ر جۆره‌ هه‌ڕه‌شه‌یه‌ک و ئازارێک له‌ سه‌ر هه‌موو چالاکانی مافی مرۆڤ ته‌واو بکات و به‌ پێی ماده‌کانی به‌یاننامه‌ی به‌رگیرانی مافی مرۆڤ، که‌ له‌ لایه‌ن رێکخراوه‌ی نه‌ته‌وه‌ یه‌ک گرتوه‌کان له‌ 9ی دێسامبری 2008 په‌سه‌ند کراوه‌، هه‌ڵسووکه‌وت بکا. به‌ تایبه‌ت ماده‌ی یه‌ک که‌ ئه‌ڵێ: "هه‌ر تاکێک به‌ شێوه‌ی تاکی یا کۆییئه‌م مافه‌ی هه‌یه‌ که‌ له‌ ئاستی نه‌ته‌وه‌یی و نێونه‌ته‌وه‌یی له‌ مافی مۆرڤ به‌رگریی بکات و ببێته‌ هۆی دابین کردنی ئازادییه‌ سه‌ره‌کیه‌کان." هه‌روه‌ها مادده‌ی 6 به‌شی دووهه‌م که‌ ئه‌ڵێ: "هه‌ر تاکێک مافی ئه‌وه‌ی هه‌یه‌ (...) تا به‌ شێوه‌ی ئازادانه‌ ڕا و بۆچوونی که‌سانی دیکه و زانیاری سه‌باره‌ت به‌ مافی مرۆڤ و ئازادییه‌ سه‌ره‌کیه‌کان بڵاو بکاته‌وه‌." و ماده‌ی 12.2.

 پرۆگرامی چاودێری له‌ سه‌ر ئه‌م مه‌سه‌له‌یه‌ سووره‌ که‌ ئێران که‌ یه‌کێ له‌ کاندیداکانی هه‌لبژاردنی شورای مافی مرۆڤی ساڵی 2006 بوو، ئه‌بێ "به‌رزترین ئاستی ستاندارده‌کانی مافی مرۆڤ په‌یڕه‌و بکات".

 پاریس- ژێنێڤ، 4ی سێپتامبری 2008