به ناوی ئاشتی و ئازادی 

قانیعم ئه‌ورۆ له‌ زیندانا به‌ ئازادی ده‌ژیم 

                                 سه‌د هه‌زار له‌عنه‌ت له‌وه‌ی وا نۆکه‌ری بێگانه‌یه

‌

بازاریانو دوکاندارانوخه‌لکی به‌ شه‌ره‌فی شاری مه‌هاباد 
 

هه‌ر وه‌ک که‌  ئاگادارن له‌م دۆایانه‌داگوشاره‌کانی رێژیمی کۆماری به‌ ناو ئیسلامی ئێران بۆ سه‌ر گه‌له‌که‌مان به‌ گشتی وه‌ چالاکانی مه‌ده‌نی وه‌ سیاسی به‌ تایبه‌تی روێ له‌ زیادبون کردۆ وه‌ بۆ پێه‌ش رۆله‌ شۆرشگێره‌کانی گه‌له‌که‌مان له‌ به‌ندی خانه‌کانی رێژیم دا له‌ شاره‌کانی

1:تاران(گرتوخانه‌ی ئه‌وین)

2:که‌ره‌ج(گرتوخانه‌ی ره‌جایی شاری که‌ره‌ج)

3:وه‌ هه‌روه‌ها گرتوخانه‌کانی ورمێ وه‌ مه‌هاباد مانیان له‌ خواردن گرتۆ وه‌ تا گه‌یشتن به‌ مافه‌ سه‌ره‌تاێه‌کانیان به‌رداوام ده‌بن له‌ مانگرتنه‌که‌یان.

تا ئێستاش زیاتر له‌ 10 رێخراوی ناوخۆ وه‌ ده‌ره‌وه‌ی ولات پشتگیری خۆێان له‌ چالاکێه‌ راگه‌یاندۆ. 
 

شاێانی باسه" ‌پارتی ژیانی ئازادی کوردستان،حزبی دێمۆکراتی کوردستانی ئێران،کۆمه‌له‌ی زه‌حمه‌ت کێشانی کوردستان،حزبی دێمۆکراتی کوردستان " پشتگیری خۆێان له‌و هه‌لوێسته‌ پیرۆزه‌ی زیندانیان راگه‌یاندۆ وه‌ ده‌ هه‌مان کاتیش دا بانگه‌وازی له‌ خالکی رۆژهه‌لاتی کوردستان ده‌که‌ن که‌ له‌ لایه‌ک پشتگیری خۆێان له‌زیندانیانی سیاسی وه‌ مه‌ده‌نی که‌ ئه‌مرۆ له‌ گرتوخانه‌کانی رێژیم دا به‌سه‌ر ده‌به‌ن ،نیشان ده‌ن وه‌ له‌ لاێه‌کی دیکه‌ دژی له‌ سێداره‌دانوئه‌و حوکمه‌ قورسانه‌ی که‌ له‌سه‌ر باشترین رۆله‌کانمان داسه‌پاوه‌ ،هه‌لۆێست نیشان ده‌ن. 
 

له‌ سه‌ر ئه‌و ئه‌ساسه‌ ئێمه‌ ۆه‌ک لاۆانی :

“    PJAK , PDKI , KOMELE , PDK      ”                                       

  داوا له‌ بازاریانو خه‌لکی شاری مه‌هاباد ده‌که‌ێن که‌ رۆژی شه‌مۆ رێکه‌وتی 9/6/1387 به‌ داخستنی دووکانو بازار وه‌ هه‌ر وه‌ها کۆبونه‌وه‌ێکی ئارامو هێمنانه وه‌ هه‌ر وه‌ها به‌ شێوازێکی مه‌ده‌نی ،دور له‌ توندو تیژی له‌ به‌رامبه‌ر دادگاێ شۆرشی مه‌هاباد  پشتگیری خۆیان له‌ رۆله‌کانیان که‌ ئێستا ده‌ مه‌نگرتن دا به‌سه‌ر ده‌به‌ن،ده‌ربرن وه‌ گوشاره‌کانی سه‌ر گه‌له‌که‌مان له‌ لایان رێژیمی کۆماری ئیسلامی ئێرانه‌وه‌ شه‌رمه‌زار بکه‌ن.   
 

بنابر اطلاعات رسیده ؛ جمعیت زندانیانی که از اغاز این حرکت به اعتصاب غذا پیوسته اند در روز دوم وسوم اعتصاب افزایش پیدا کرده است ،فعالین زنان ودانشجویی طی روز دوم وسوم اعتصاب غذا با انتشار بیانیه ای اعلام داشتند جهت حمایت از تحقق خواسته های برحق زندانیان و همچنین اعتراض نسبت به عملکرد حاکمیت از روز سه شنبه 5/6/86 دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

اعتصاب کنندگان در زندانهای مختلف ایران و کردستان خواستار حمایت سازمان ها و اشخاص فعال حقوق بشر در سراسر جهان از اعتصاب غذای سراسری خود شده اند.

گزارشات حاکیست شماری از زندانیان سیاسی غیرکُرد نیز از دومین روز به صفوف اعتصاب کنندگان پیوستند.

اخبار زندان سنندج به خوبی گویای حساسیت مسوولین زندان نسبت به این عمل گسترده می باشد به طوری که تلفن های زندانیان به بیرون زندان کاملا تحت کنترل می باشد و آنها این امکان را ندارند که از حال و شرایط خود اخبار دقیقی به خانواده و دوستان خود اظهار دارند .

تا این لحظه علیرغم گسترش اعتصاب بی سابقه و سراسری زندانیان سیاسی کرد در زندانهای مختلف ایران و تحت فشار بودن آنان ووضعیت وخیم و نگران کننده ی آنان مسوولین ذی ربط حکومتی واکنشی به این موضوع مهم و حائز اهمیت نشان نداده اند . با این حال زندانیان سیاسی کرد دست از اعتصاب غذای خود تا نیل به هدف و گرفتن خواست ها و حقوقشان برنخواهند داشت  . لازم به ذکر است که خواست های زندانیان سیاسی به شرح زیر است :

1.       اعتراف حاکمیت به هویت سیاسی  ومدنی این زندانیان و در پیش گرفتن رفتاری شرافتمندانه با آنان

2.       تجدید نظر در اعدام دسته جمعی زندانیان وتوقف فوری اجرای  احکام اعدام کلیه زندانیان سیاسی و مدنی

3.       پایان دادن به شکنجه ،آزار ورفتارهای غیر انسانی نسبت به کلیه زندانیان

4.       به تبعیض میان زندانیان سیاسی و مدنی وهم چنین تبعید آنان پایان داده شود؛و شرایط زندان بهبود یابد

5.       زندان های سر اسر ایران بدون هیچ گونه محدودیتی تحت نظارت سازمانهای حقوق بشری داخلی و جهانی قرار گیرد

6.       دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در جهت تحقق مبانی مسلم حقوق بشر و رعایت اصل انصاف، مورد اصلاحات اساسی قرار گیرد

کمیته ی حمایت از اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی ضمن محکوم کردن سکوت مقامات قضایی خواستار ارائه ی توضیح مشخص و روشنی از جانب نهادهای ذی ربط در ارتباط با رسیدگی فوری و بی قید و شرط به خواست های زندانیان سیاسی کرد می باشد

کمیته ی حمایت از اعتصاب زندانیان سیاسی متشکل از گروه های زیر است :

اضافه بر خانواده های جمعی از زندانیان سیاسی و مدنی کُرد شامل:

1.چاک (سازمان مقابله با انفال و ژنوسید ملت کُرد)،

2.شبکه حقوق بشر کُرد،

3.انجمن فرهنگی واجتماعی زنان آذرمهر،

4.سازمان دانشجویان آزاد کردستان (خاک)،

5.فعالین مستقل زنان و دانشجویی کُرد،

6.کمپین سراسری دانشجویان در بند کُرد،

7.کمپین آزادی روناک صفازاده وهانا عبدی وزینب بایزیدی .      

۸-جامعه ی دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران

6/6/87

 دو روز از مقاومت واعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی کُرد گذ شت .این اعتصاب ،که آشکارا اعتراضی ست ، به وضعیت وخیم حقوق بشر در کردستان واعدام وبازداشت گسترده ی فعالین جنبشهای مسالمت آمیز ،با حمایت گسترده ی زندانیان وفعالین مدنی و تمام احزاب و اپوزیسیون های سیاسی  کُرد در شرق کردستان مواجه شده است .

فعالان مدنی وسیاسی کورد در دومین روزاین اعتصاب وبا هدف حمایت هرچه گسترده تراززندانیان اعتصاب کننده اقدام به تشکیل کمیته یی نمودند .این کمیته ضمن دعوت از آحاد مردم برای پشتیبانی از این اعتراض بی سابقه ،اشخاص حقیقی وحقوقی فعال در زمینه حقوق مدنی و سیاسی و فرهنگی را دعوت نموده است ، تا اعلام موضع نمایند؛هم چنین برای گسترده شدن هر چه بیشتر اعتراضات مدنی و فشارآوردن بر مقامات جمهوری اسلامی برای پایان دادن به نقض وسیع حقوق بشردرکردستان  فورا به این کمیته بپیوندند.

اعضای این کمیته اضافه بر خانواده های جمعی از زندانیان سیاسی و مدنی کُرد شامل:

1.چاک (سازمان مقابله با انفال و ژنوسید ملت کُرد)،

2.شبکه حقوق بشر کُرد،

3.انجمن فرهنگی واجتماعی زنان آذرمهر،

4.سازمان دانشجویان آزاد کردستان (خاک)،

5.فعالین مستقل زنان و دانشجویی کُرد،

6.کمپین سراسری دانشجویان در بند کُرد،

7.کمپین آزادی روناک صفازاده وهانا عبدی وزینب بایزیدی .      

۸-جامعه ی دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران

                                          

  

 

از روز دوشنبه (۲۵ اوت) زندانیان کرد در شهرهای مختلف ایران دست به اعتصاب غذا زده‌اند. این اعتصاب غذا حرکتی است در اعتراض به فشارهایی که در درون و بیرون زندانها به فعالان سیاسی و مدنی کرد وارد می‌شود.

مریم انصاری -صدای آلمان

رژیمى كۆمارى ئیسلامى ئیَران كه‌ له‌ گۆرِه‌پانى نیَوده‌وڵه‌تى دا له‌ به‌ر سیاسه‌ته‌ ئاژاوه‌گیَرِ و شه‌رِه‌نگیَزه‌كانى له‌ ژیَر گوشاریَكى زۆر دایه‌، به‌ مه‌به‌ستى به‌رگرتن له‌ هه‌ر جۆره‌ كاردانه‌وه‌ و به‌رهه‌ڵست بوونه‌وه‌یه‌كى ناوه‌كى، ده‌ستى به‌ شه‌رِ و شاڵاویَكى تایبه‌ت كردووه‌. هه‌ر له‌ هاتنه‌ سه‌ركارى مه‌حموود ئه‌حمه‌دى نه‌ژاده‌وه‌، وه‌رسوورِانیَك به‌ره‌و گوتار و لۆژیكى دوو ده‌یه‌ له‌مه‌وبه‌رى ده‌سه‌ڵات هاته‌ گۆرِا. به‌ خویَندنه‌وه‌یه‌كى ئایدۆلۆژیكى و تۆتالیتاریستى بۆ هه‌موو ئه‌و كه‌س و ره‌وتانه‌ى كه‌ وه‌ك ئه‌وان بیر ناكه‌نه‌وه‌، نانووسن، نادویَن و ناجووڵیَنه‌وه‌، ده‌ستیان به‌ گرتن و ئه‌شكه‌نجه‌ و راوه‌دوونانى چالاكڤانانى سیاسى و مه‌ده‌نى و كه‌سانى دیموكرات و ئازادیخواز كردووه‌ و كه‌شوهه‌وایه‌كى پرِ له‌ تیرۆر و تۆقاندن و گنخاندنیان ئافراندووه‌. هه‌ر له‌ پاش شۆرِشى گه‌لانى ئیَران و دوایه‌ش پاوان كردنى ده‌سه‌ڵات له‌ لایه‌ن ئه‌لیت و تویَژیَكى مه‌زهه‌بییه‌وه‌ كه‌ نویَنه‌رایه‌تى هیَڵى شۆڤیَنیزمى مه‌زهه‌بى ده‌كرد، هه‌زاران كه‌س له‌ رۆڵه‌كانى گه‌لى ئیَران و به‌ تایبه‌ت گه‌لى كورد له‌ رۆژهه‌ڵاتى كوردستان خراونه‌ته‌ به‌ندیخانه‌ و ئه‌شكه‌نجه‌یان بینیوه‌ و له‌ كۆتاییش دا یان له‌ ژیَر ئه‌شكه‌نجه‌ دا شه‌هید بوونه‌، یانیش گولله‌باران و ئیَعدام كراون. واتا هه‌موو گه‌لانى ئیَران تیَكرِا قوربانى سیاسه‌تى پاكسازى و سه‌ركوت بوونه‌. دیاره‌ بنج و بناوانى تیرۆرى رژیمى ئیَران له‌ به‌رامبه‌ر گه‌لانى ئیَران و به‌ تایبه‌تیش گه‌لى كورد، ئایدۆلۆژیاى ره‌سمی ده‌سه‌ڵات و نیزامى حقووقى ئه‌و رژیمه‌یه‌ كه‌ هیچ بایه‌خیَك به‌ مافه‌كانى مرۆڤ و كه‌رامه‌تى مرۆڤه‌كان نابه‌خشا. هه‌ر له‌م چوارچیَوه‌یه‌ش دا جاریَكى تر ده‌ستیان كردۆته‌وه‌ به‌ ئیَعدامى چالاكڤانانى سیاسى و مه‌ده‌نى و مافه‌كانى مرۆڤ. وه‌ك یه‌كه‌م هه‌نگاوى ئه‌م قۆناخه‌ش زستانى پار هه‌ڤاڵیَكى ئیَمه‌یان به‌ نیَوى "حه‌سه‌ن حیكمه‌ت ده‌میر" به‌ بریندارى له‌ سیَداره‌ دا. له‌ پاش ئه‌م كرده‌وه‌ نامرۆڤانه‌یه‌ش شه‌پۆلیَك له‌ گرتن و ئه‌شكه‌نجه‌ و ده‌ركردنى برِِیارى له‌ سیَداره‌دانى گیراوان ده‌ستى پیَكرد. كۆمارى ئیسلامى ئیَران وه‌ك چۆن به‌ ئیَعدامى تاوانبارانى تر وا بیر ده‌كاته‌وه‌ كه‌ كۆمه‌ڵگا له‌ "مفسد فی الارچ"ه‌كان پاك ده‌كاته‌وه‌، به‌ ئیَعدام و سه‌ركوتى كه‌سانى دیموكرات و لاگرى ئازادى و دیموكراسى و مافه‌كانى مرۆڤیش، ده‌یهه‌وا ئیَران له‌ هه‌موو كه‌س و هیَزیَكى دژبه‌ر و جودابیر پاك بكاته‌وه‌.

له‌ به‌رامبه‌ر سیاسه‌تى ئیَعدام و ئه‌شكه‌نجه‌ و راگویَزانى گیراوانى مه‌ده‌نى و سیاسى، به‌ گویَره‌ى پیَوانه‌كانى مافى مرۆڤ و جارِى گه‌ردوونى مافه‌كانى مرۆڤ، مافیَكى ره‌وا و سرووشتى و قانوونى زیندانییه‌كانه‌ كه‌ له‌ حاند ئه‌م دۆخه‌ ناله‌باره‌ نارِه‌زایه‌تى ده‌رببرِن و چالاكى بكه‌ن. هه‌ر بۆیه‌ چالاكى مانگرتن له‌ خواردنى گیراوانى كورد كه‌ له‌ رۆژى دووشه‌ممه‌ى ئه‌م حه‌وته‌یه‌ له‌ گرتووخانه‌كانى ئیَران و كوردستان ده‌ستى پیَكردووه‌، مافیَكى ره‌وا و مسۆگه‌رى ئه‌م گیراوانه‌یه‌. ئامانج و داواكارییه‌كانى مانگرتووانیش به‌ گویَره‌ى مافه‌كانى مرۆڤ و مافه‌كانى گیراویَكى سیاسییه‌ و پیَویسته‌ كاربه‌ده‌ستانى قه‌زایى و ده‌وڵه‌تى ئیَران ئه‌م داواكارییانه‌ ره‌چاو بكه‌ن و ده‌ست له‌ ئازار و ئه‌شكه‌نجه‌ و ئیَعدامى گیراوان هه‌ڵگرن و برِیارى له‌سیَداره‌دانى هه‌موو چالاكڤانانى سیاسى و مه‌ده‌نى له‌ كوردستان و ئیَران هه‌ڵوه‌شیَننه‌وه‌. دیاره‌ ئه‌گه‌ر رژیمى ئیَران ژیرانه‌ و به‌رپرسیارانه‌ نه‌جووڵیَته‌وه‌ و چاویَك به‌ سیاسه‌ته‌ دژه‌گه‌لییه‌كانى دا نه‌خشیَنیَته‌وه‌، ئه‌م چالاكییانه‌ش پتر په‌ره‌ده‌ستیَنن و بۆ نیَو كۆمه‌ڵانى خه‌ڵكیش په‌ل ده‌هاویَژن. هه‌ر بۆیه‌ ده‌با نیزامى قه‌زایى و حقووقى ئیَران پیَداچوونه‌وه‌ى له‌ سه‌ر بكرا و به‌ گویَره‌ى پیَوانه‌كانى مافى مرۆڤ و په‌یمانى به‌رگرتن له‌ ئه‌شكه‌نجه‌ دیموكراتیزه‌ بكرا و گرینگى به‌ كه‌رامه‌ت و ئازادى و مافه‌كانى مرۆڤ بدرا.

له‌ كۆتایى دا بانگه‌وازى ده‌كه‌ینه‌ هه‌موو چینه‌كانى كۆمه‌ڵگا، به‌ تایبه‌ت لاوان و ژنان و خزم و كه‌سى گیراوان و هه‌روه‌ها ئه‌و كه‌س و لایه‌نانه‌ش كه‌ خۆیان به‌ پاڵپشتى ئازادى و دیموكراسى و مافه‌كانى مرۆڤ ده‌زانن كه‌ به‌ گوتار و كردار پشتگیرى له‌م هه‌نگاوه‌ى گیراوان بكه‌ن و ئه‌وانیش شانبه‌شانى مانگرتووان بۆ ده‌سته‌به‌ركردنى ویست و ئامانجه‌كانى زیندانییه‌كان تیَبكۆشن.

كۆردیناسیۆنى پارتى ژیانى ئازادى كوردستان PJAK  

           26/8/2008

 بنابر گزارشات رسیده ،از سوی خانواده های زندانیان سیاسی و مدنی کُرد؛هم چنین اطلاعاتی که از درون زندانهای سراسرکشوربه دست آمده است.بیش از80 نفراززندانیان سیاسی ومدنی کُرد درروز نخست- درزندانهای اوین وتهران وارومیه وسنندج ومهاباد - به اعتصاب غذای سراسری پیوسته اند.

40 نفر اززندانیان سیاسی ومدنی کُرد در زندان ارومیه

13 نفراز زندانیان سیاسی و مدنی کُرد درزندان سنندج ،

8 نفر اززندانیان سیاسی و مدنی کُرد در زندان اوین ،

15 نفر مهاباد ودیگرزندانهای متفرقه ...اعتصاب غذای نامحدودی را اغاز نموده اند .

بنا بر گزارشات انتظار می رود ،طی روزهای آینده شمار بیشتری از این زندانیان به اعتصاب غذای سراسری بپیوندند.

سلطه و سرکوب صرفا ابزارهایی جهت تحکیم و تداوم حاکمیت نبوده و نیستند،هدف نهایی اینان بر ساختن موجودی فرو انسانی ست، که انقیاد را در هستی خود درونی ساخته؛ و سیطره ی سلطه گر را برای همیشه پذیرا گشته است .

هدف بنیادین سلطه محو انسان است ؛وسلطه گر درپی مردود ساختن تعیّن انسان حتی خودرا نیزبه ورطه ایی  دون انسانی کشانیده است.سرکوب نیروی محرکه ی فراموش گشتن وانقیاد انسان است ؛ وپذیرش آن همان انسان زدایی ست، که خودشیفتگی پاد اندیشه ی خود ابدی پنداری سلطه ،آن را به عنوان آخرین وضعیت ممکن برقرار ساخته است .

پرسش از ماهیت نظام سلطه ،پرسشی ست ،که حتی طرح آن نیز درکشاکش انبوه سازی ابتذال وتقدس زدایی مقدس مآبانه از مفهومی چون "آزادی "بیش از هر زمانی دور از دسترس به نظر می آید؛ اما امکان ناپذیری پرسش به همان میزان که بازنمای هژمون سلطه است ، حتی بیشترمسخ مبارزه ای بنیادین برای گذارازآن است .مستحیل ساختن مبارزه بخش جدایی ناپذیری از تاریخ سلطه بوده است ؛ودراین چارچوب صنعت تولید "آزادی" ،"حقوق بشر"و...صرفا بازنمایی های بنده نوازانه تری از آنند. بازنمایی هایی که در جهت تعویق رهایی جایگزین روایت های کمتر مدرن گردیده اند .

تلقین امکان ناپذیری کنش برای رهایی در چارچوب سیستم هایی ایدئولوژیک حاکم ورقابت میان این سیستم ها برای پوشانیدن بیش از پیشِ بارِدیگر انسان شدن ،امروزهمان نقطه یی ست، که نه فقط به وسیله ی نظر توسط عمل واقدام برای تحقق رهایی نیز باید آن را به چالش طلبید.

ایجاد چالشی از این دست پیش درآمدیست ،برروی افق هرکنشی که برای آزادی محقق می شود؛ویگانه راهی ست ،برای گذارازوضعیت پیشا-مبارزاتی موجود که نظام سلطه بیش از پیش پایگاه ایدئولوژیک وکارخانه هنجارسازی های ویرانگرش را برآن بنا نهاده است.

گرانیگاه زدایش انسان، تکثیر سوژه های تحت انقیاد ؛هم چنین تسریع در کشتار ردّپاهای دیر یاب انسانیت از دست رفته است. سرکوب فرایند تکثیردرعین کشتاریست ،که از یک سو ترغیب به روزمرگی و از سوی دیگر تضمین بقای وضع موجود با بر پا ساختن زندان وچوبه ی دار است.

روزمرگی حتی کشتن را نیز دلپذیر ساخته؛وزندان را به امری عادی وبه دور از ابهام وپرسش مبدل ساخته است .زندان وچوبه ی دارِروزمره شده تبدیل به عرصه ای می شوند،که طی فرایند به ابتذال کشانیدن ومستحیل گشتن آزادیخواهی در چارچوب مناسبات سلطه ،امکان کنش برای رهایی را حتی غیرمتحمل تر نیز می گرداند.این همان نقطه ایست ،که ما در جهت ضدیت با آن وادار به موضع گیری می شویم.

موضع ما فراتربردن زندان وچوبه دار از دریافتهایی ست – که متاثرازدستگاه ایدئولوژیک حاکم - تأسی بدانها رابرای حفظ "امنیت ملی"،"استقلال وتمامیت ارضی "،"امنیت اجتماعی "و...ضروری می داند.موضع ما انکار بزرگِ بازیهای  زبانی ای از این دست است ؛واثبات این که چنین بازیهای زبانی بخشی از همان تلاش پی گیر برای بی محتوا ساختن کنش رهایی بخش و نیز توجیه سرکوب به عنوان یک پدیده ی روزمره است.

اتخاذ چنین موضعی هم چنین ما را به مرزبندی با شبه مبارزاتی می کشاند،که حتی رادیکالترین اشکال کنش برای آزادی اش را نیز به شویی تلویزیونی با ستارگانی ثابت !! تقلیل داده است.

از دیگر سو در زندان ،جسم نه متعلق به زندانی ،بلکه به دستگاهی برای شکنجه او مبدل می گردد .جسم در چارچوب این مناسبا ت پاره ای گوشت است ،که محکوم به جای گرفتن دراقمار استعاری مفهوم ایدئولوژیک "زندان" گردیده؛ و در فرایند به تعیّن درآوردن ایدئولوژی از راه نمایش جسم تسخیر شده به زندانی و جامعه است ،که زندان استمرارحیات دارد.

زندان صرفا از راه بدن زدوده شده از" بدن " است ،که به نمایش وگستراندن نظم نمادینش به جامعه می پردازد.زندان جسم "زندانی شده" را حتی به درون مناسبات خصوصی جامعه نیز می گستراند،تا بتواند از راه آن نظم خویش را حاکم گرداند؛ جسم پیش تر باید از زندانی ربوده شده باشد ؛واین مستلزم تسلیم محض زندانی ست . هنگامی که زندانی تسلیم شد ،جسمش همان "معصومیتی " را عَلَم می کند،که جامعه برای خفظ وصیانت روزمرگی اش به آن احساس نیاز می کند.

جسم" زندانی شده " وجسد اعدام گردیده در پای چوبه ی داررساترین لحن وگفتارسرکوب اند،گفتاری که برای فراموش نشدن اش نیازمند آن است،که هر روز از راه جسم وجسد قربانیانش با جامعه سخن بگوید؛واین همان روزمره شدن امر زندان واعدام است ،که باید زندانی آن را از جسم خویش بزداید.زندانی مبارزه اش را از راه دوباره متعلق ساختن جسمش به خود می آغازد؛وآن گاه که بدن اش در نظم نمادین زندان به دالّی تهی مبدل شد.آن رابه گفتارآزادی پیوند داده است .امری که زندان را به معنای دقیق کلمه خالی از محتوای سرکوب گرانه اش می نماید .

پذیرش روزمره شدن نمایش وبه گفتاردرآمدن سلطه از راه جسم و جسد ما،پذیرش این امر است،که سرکوب دقیقا در جسم ما صورت بندی شود،موضع ما انکار ونفی این صورت بندی ست .

برگزیدن" اعتصاب غذا" اقدامی ست ،برای باز پس گیری جسممان وفرا بردن اش از"زندان".اعتصاب غذای مان صرفا تحمل نوعی گرسنگی نیست ،پیوند دادن بدن  به خواست رهایی ست .شرمگین ساختن اجتماعی ست ،که یاد گرفته تا از راه جسم و اجساد زندانیان سیاسی گفتار سرکوب را در خود درونی تر سازد؛پس در ورطه ی روزمرگی هایش برای همیشه فراموش .

هم چنین موضع ما در بر دارنده ی معنای دیگری ست ،برای شرمگین ساختن سرکوب واین که نظم نمادین زندان به مثابه دستگاهی ایدئولوژیک ،نظمی ابدی نیست ؛وجسم رها گشته زندانی،بنیاد انسانیت زدوده اش را ازهم خواهد گسیخت.

به رساترین لحن ممکن مخاطبان اعتصاب غذای مان همچنین آنانی اند، که آخرین دستاوردهای "حقوق انسان" ابداعی اشان را نه موازی با رهایی بلکه با نشانی از فراموشی بنیادین انسان بر چهره پذیرفته؛ و در گوشه ای از جهان شان مرگ همیشگیش را در انتظارند.  

بنا به گزارشات دریافتی و مستند به بیانییه یی که با امضای زندانیان سیاسی و مدنی کورد انتشار یافته است ، از روز دوشنبه این زندانیان در تمامی زندان های کوردستان وایران اعتصاب غذایی سراسری اعلام داشته اند .

زندانیان سیاسی کورد طی بیانییه ی" خطاب به انسانیت !" برگزیدن اعتصاب غذا را اقدامی برای "بازپس گیری جسممان و فراتر بردنش از " زندان" و پیوند دادن آن با خواست رهایی "وصف نموده اند.آنان هم چنین اظهار داشته اند این اعتصاب غذا را جهت "شرمگین " ساختن حاکمیت ومعطوف ساختن افکار عمومی به شرایط دشوار زندان سازمان داده اند .

یکی از زندانیان سیاسی و مدنی کورد با اشاره به فشارهای زیاده از حد حاکمیت به ویژه بر فعالان سیاسی و مدنی کورد و صدور احکام اعدام 8 تن از این فعالان و همچنین تشدید فشار بر بقیه زندانیان، اهداف این اعتصاب غذا را چنین شرح داده است :

1.       اعتراف حاکمیت به هویت سیاسی  ومدنی این زندانیان و در پیش گرفتن رفتاری شرافتمندانه با آنان

2.       تجدید نظر در اعدام دسته جمعی زندانیان وتوقف فوری اجرای  احکام اعدام کلیه زندانیان سیاسی و مدنی

3.       پایان دادن به شکنجه ،آزار ورفتارهای غیر انسانی نسبت به کلیه زندانیان

4.       به تبعیض میان زندانیان سیاسی و مدنی وهم چنین تبعید آنان پایان داده شود؛و شرایط زندان بهبود یابد

5.       زندان های سر اسر ایران بدون هیچ گونه محدودیتی تحت نظارت سازمانهای حقوق بشری داخلی و جهانی قرار گیرد

6.       دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در جهت تحقق مبانی مسلم حقوق بشر و رعایت اصل انصاف، مورد اصلاحات اساسی قرار گیرد

آخرين اخبار مربوط به

وضعيت

زندانيان سياسي كردستان

 را بزودي از وبلاگ زندان

 و مبارزه پيگيري

 نمائيد